Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΘΥΝΗ

Τίποτα, θαρρώ, δε μου λείπει. Έχω μονάχα την αγιάτρευτη αγωνία της Ελλάδας, που θέλουν να την γκρεμίσουν.
Μα αυτή 'ναι αιώνια, το ξέρω καλά και θα βγει κι από τη δοκιμασία αυτή γιγαντωμένη. Είμαι βέβαιος πως μεγάλες ψυχές και μεγάλα έργα γεννιούνται και θα γεννηθούν από το αίμα αυτό κι από τα δάκρυα. 
Ποτέ δεν είχα τόση πίστη κι εμπιστοσύνη στη ράτσα μας, όπως τώρα. Είναι αιωνίως ο Χριστός, που ξανασταυρώνεται για ν' αναστηθεί. Πρέπει, αλήθεια, να 'μαστε περήφανοι για τη σύμπτωση αύτη να γεννηθούμε Έλληνες. Και συνάμα να νιώθουμε, κάθε στιγμή, σε κάθε μας λόγο, σε κάθε γραμμή και στίχο που γράφουμε, πως έχουμε μεγάλη ευθύνη.

ΔΥΟ ΑΠΟΡΙΕΣ, ΜΟΝΟ…

…τότε ο Άγιος Γεώργιος …γκρεμίζει τα πλανεμένα κι αδύναμα είδωλα των θεών, περιγελώντας όλους τους ειδωλολάτρες, που πιστεύουν στα άψυχα αγάλματα των ψεύτικων αυτών θεών.
…χτυπούν τον ‘Άγιο μ’ ένα κοντάρι στην κοιλιά. Μα κατά θαυματουργικό τρόπο, ενώ έτρεξε αίμα πολύ από τη σάρκα του Αγίου, αυτός έμεινε ζωντανός και το κοντάρι λύγισε προς τα πίσω…
…τον δένουν σε ένα τροχό, ο οποίος είχε γύρω του μπηγμένα μαχαίρια κοφτερά και τον κατρακυλούν σ’ έναν κατήφορο. Κι ενώ το σώμα του Αγίου καταματώθηκε και κατατεμαχίστηκε, άγγελος Κυρίου στη στιγμή συναρμολόγησε τα κομμάτια του και παρουσιάστηκε πάλι ο Άγιος γερός, όπως πρώτα.
…τον βάζουν μέσα σε ασβέστη που έβραζε κι εκείνος μένει ανέπαφος. 
…παραγγέλνουν ένα ζευγάρι σιδερένια υποδήματα με καρφιά από μέσα κοκκινισμένα στη φωτιά. Τα φορούν στα πόδια του Αγίου και τον αναγκάζουν να τρέξει. Μα εκείνος δεν χρειάζεται καμιά ώθηση από τους στρατιώτες. Σπρώχνει μόνος του τον εαυτό του… Σαν είδε ο αιμοβόρος τύραννος πως και τα σιδερένια πυρωμένα υποδήματα δεν έβλαψαν τον Άγιο, διέταξε να τον δέσουν και να τον δείρουν χειροδύναμοι στρατιώτες άσπλαχνα μέχρι θανάτου με ξερά βούνευρα. Όμως μάταια κουράστηκαν οι στρατιώτες…
Λέγει λοιπόν στον ‘Άγιο Γεώργιο ν’ αναστήσει, αν είναι αληθινός ο θεός του, ένα νεκρό που κείτονταν εκεί κοντά τους από τα παμπάλαια χρόνια πεθαμένος. Ο νεκρός ανοίγει τον τάφο του, ανασταίνεται, προσκυνάει τον Άγιο... Ρωτούν τον αναστημένο νεκρό ποιος είναι κι αυτός τους αποκρίνεται πως ζούσε πριν ακόμη έρθει ο Χριστός στον κόσμο. Κι επειδή ήταν ειδωλολάτρης καιγόταν μέσα σε φωτιές τόσα χρόνια που ήταν πεθαμένος. Ο ‘Άγιος του ανάστησε το νεκρό βόδι του, για να οργώνει το χωράφι του…
…ο Άγιος στάθηκε μπρος στο άγαλμα του Απόλλωνα και το ρώτησε αν ο Χριστός είναι Θεός κι αν πρέπει να Τον προσκυνούμε. Τότε ο δαίμονας που ήταν μέσα στο είδωλο κλαίγοντας σχεδόν και θρηνώντας αποκρίθηκε πως ο Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός! Και με το λόγο τούτο, σα να έγινε σεισμός κι ευθύς όλα τα είδωλα έπεσαν κάτω και συντρίφτηκαν. Και γέμισε ο τόπος από μαρμάρινα συντρίμματα των θεών…
 Στους «Χαιρετισμούς» του αγίου Γεωργίου διαβάζουμε:
• «Χαίρε, ο ειδώλων εκτίλας την άκανθαν.»
• «Χαίρε, θεούς ψευδωνύμους συντρίψας.»
• «Χαίρε, ο συντρίψας τα άψυχα είδωλα.»
• «Χαίρε, δαιμόνων ο καταλύτης»·
• «χαίρε, ελλήνων ο καθαιρέτης.»
-----------------------------------
Φίλοι αναγνώστες, υπάρχει άφθονο υλικό για σχολιασμό στο παραπάνω απόσπασμα, αλλά δεν θα σχολιάσω τίποτα εκτός από ένα σημείο. Ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι θέλει. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο  ΕΔΩ και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. 
Είπαμε ο καθένας έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει και είναι ελεύθερος να έχει την δική του προσωπική γνώμη.
Αυτό που θα σχολιάσω είναι το σημείο: «Ρωτούν τον αναστημένο νεκρό ποιος είναι, κι αυτός τους αποκρίνεται πως ζούσε πριν ακόμη έρθει ο Χριστός στον κόσμο. Κι επειδή ήταν ειδωλολάτρης καιγόταν μέσα σε φωτιές τόσα χρόνια που ήταν πεθαμένος».
Δεν μπορώ να μην εκφράσω δυο «απορίες» μου…
1ον. Τι έφταιγε ο κακόμοιρος αυτός άνθρωπος να καίγεται στην κόλαση; Ήταν δικό του το φταίξιμο, ήταν αμάρτημα, που γεννήθηκε και έζησε πριν ακόμη έρθει ο Χριστός;
2ον. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό, τα εκατομμύρια των ανθρώπων του πλανήτη, των τόσων και τόσων χιλιάδων χρόνων που έζησαν πριν τις 2 τελευταίες χιλιετίες, καίγονται σε φωτιές; (…………)     

Η ΧΕΙΡΑΨΙΑ

Η χειραψία χρονολογείται από τον -5ο  αιώνα στην Αρχαία Ελλάδα και συμβολίζει την εμπιστοσύνη, την ειρήνη και την απουσία όπλων.  
Στην Ακρόπολη των Αθηνών, απεικονίζεται η Ήρα και η Αθηνά να δίνουν τα χέρια ( -5ος αιώνας).
Ο Όμηρος στα έπη του "Οδύσσεια" και "Ιλιάδα", περιγράφει την χειραψία αρκετές φορές ως ένδειξη εμπιστοσύνης.

ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

Έξι μήνες πριν την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης η ανατολική αυτοκρατορία περνούσε σοβαρή κρίση, για θρησκευτικά θέματα που έκαναν την πολιορκία, για τον Μωάμεθ και τους Τούρκους εύκολη υπόθεση.
Στις 9 Απριλίου του 1438 αποφασίστηκε η ένωση των Εκκλησιών ανατολικής και δυτικής και στις 12 Δεκεμβρίου 1452 κηρύχτηκε επίσημα η ένωση με συλλειτουργία ορθοδόξων και καθολικών στην Αγία Σοφία. Οι ανθενωτικοί από τη στιγμή αυτή και μετά θεωρούν τον αυτοκράτορα εχθρό της ορθοδοξίας και τον κατηγορούν ανοιχτά. Τον Αύγουστο του 1452 υπήρχαν μέσα στο κάστρο της Κωνσταντινούπολης τριακόσια μοναστήρια και 10.000 φανατικοί ανθενωτικοί καλόγεροι, που προπαγάνδιζαν την ηττοπάθεια (Γ. Κορδάτος).
Ο Γεννάδιος Σχολάριος κατά κόσμο Γεώργιος Κουρτέσης ιερομόναχος από τη Χίο και πρώτος μετά την άλωση Πατριάρχης, θρησκόληπτος και φανατικός χριστιανός μέχρι παραφροσύνης δεν σταματούσε να συνδαυλίζει το μίσος των καλογέρων κατά των καθολικών και να διχάζει τον λαό. Στις θρησκευτικές του ακρότητες ο Γεννάδιος είχε συνεργάτη του και το Μεγάλο Δούκα Νοταρά. Έβγαλαν στους δρόμους της Πόλεως του καλόγερους και τους παπάδες  και μαζί με το χριστεπώνυμο πλήθος των ανθενωτικών φώναζαν «θάνατος στους αζυμήτες και την ειδωλολατρία. Δεν θέλουμε καμιά βοήθεια από τον Πάπα, θα μας βοηθήσει η υπέρμαχος στρατηγός» μόνο που οι τούρκοι κατέλαβαν την Πόλη.
Ο Γεννάδιος και ο Μεγάλος Δούκας Νοταράς μαζί με τους φανατισμένους οπαδούς τους, φώναζαν στους δρόμους της Πόλεως: «Καλύτερα τουρκικό φακιόλιο παρά παπική τιάρα και καλύτερα οι Τούρκοι οι άπιστοι  παρά οι παπικοί».
Οι θρησκευτικές δεισιδαιμονίες οι κατασκευασμένες προφητείες καταρράκωσαν το ηθικό των μαχητών, επέτειναν την αναρχία και υποβοήθησαν στη γρήγορη παράδοση της Πόλης των αυτοκρατόρων.
Το σύνθημα των χριστιανών καλογέρων  που έφερε τον λαό σε απόγνωση ήταν πως «οι καλοί χριστιανοί δεν χρειάζεται να πολεμήσουν και να κινδυνεύουν  να σκοτωθούν αφού και να καταλάβουν οι Τούρκοι την Πόλη,  θα κατέβει ο αρχάγγελος Μιχαήλ και θα τους εξολοθρεύσει» (Σάθας).
«Είχαν κατασκευάσει τρεις προφητείες οι απόλεμοι για να καλύψουν όλες τις εκδοχές που έλεγαν:
- Θα νικήσουν οι Τούρκοι και μόλις φθάσουν στο προαύλιο της Αγίας Σοφίας  θα κατέβει ο αρχάγγελος και θα τους εξολοθρεύσει.
- Θα νικήσουν οι Τούρκοι και θα σφάξουν μόνο τους Ρωμαίους θα χάσει το θρόνο του ο Κωνσταντίνος ο ενωτικός και οι κάτοικοι δεν θα πάθουν τίποτα» (Γ. Κορδάτος).
Δηλαδή κατά τη λαϊκή  θυμοσοφία «η θα βρέξει η θα χιονίσει η καλό καιρό θα κάνει» και έτσι τα καλύπτουμε όλα.
Τα ηττοπαθή συναισθήματα έφεραν τον πληθυσμό σε κατάσταση αλλοφροσύνης και απόγνωσης και οι μαχητές κατέρρευσαν.
Μέσα στην Αγία Σοφία είχε προκληθεί συνωστισμός από 5.000 καλογέρους και μεγάλο πλήθος γυναικόπαιδων που περίμεναν να τους σώσει ο Θεός.
Ο Γεννάδιος φανάτιζε το λαό εναντίον των ενωτικών και υπέρ των Τούρκων λέγοντας: «Αν κατέβει άγγελος κυρίου από τον ουρανό και σας ρωτήσει, αν δέχεστε την ένωση και την ειρηνική κατάσταση στην Εκκλησία, για να διώξει τους εχθρούς, εσείς να μην το δεχθείτε» (Δούκας).
Έξω από το τείχη ηχούσαν τα τύμπανο του πολέμου σε εικοσιτετράωρη βάση και μέσα οι καμπάνες ηχούσαν πένθιμα και παρέλυαν άμαχους και μαχητές που δεν είχαν καμία διάθεση αντίστασης.
Γυναίκες παιδιά, γέροι και γριές έκλαιγαν και παρακαλούσαν τον κύριο να τους σώσει. Το θέαμα αυτό επιβάρυνε πάρα πολύ την ψυχολογική κατάσταση των μαχητών που άρχισαν να κάμπτονται κάτω από το βάρος της ιερής προπαγάνδας, αφού «ο κύριος μας ο θεός αποφάσισε στον ουρανό να νικήσουν οι άπιστοι κατά την μεγάλη μάχη που θα γίνει την επομένη» (Σάθας, Φραντζης).
«Καθημερινά γίνονταν λιτανείες με συμμέτοχη γυναικόπαιδων που έκλαιγαν γοερά, τραβούσαν τα μαλλιά τους, φώναζαν τις αμαρτίες τους και ζητούσαν συγχώρεση από το θεό. Όλοι στην Πόλη πηγαινόρχονταν τρέχοντας κλαίγοντας και παρακαλώντας.
Ενώ έξω από τα τείχη ακούγονταν οι κραυγές Αλλάχ-Αλλάχ, μέσα στα τείχη το «κύριε ελέησον με».  Και ο αυτοσχέδιος ψαλμός των «απόλεμων καλογέρων «ικετεύομεν σε κύριε μετ'αγωνίας να μην επιτρέψεις την καταστροφή των τέκνων σου. Να ευδοκήσεις και να χτυπήσεις με την θεία δεξιά τον εχθρό χάρη των εκλεκτών σου»,  έγιναν και εκλεκτοί…
Οι ιερωμένοι  εκτός του ότι δεν πολεμούσαν, φρόντιζαν να κάνουν την κατάσταση των πολιορκημένων πιο τραγική:
«Ο μοναχός Νεόφυτος ο Ρόδιος που πήρε αρκετά χρήματα για να επισκευάσει ρήγμα στο τείχος που είχε προκαλέσει το τουρκικό κανόνι (μπομπάρδα), έφαγε τα χρήματα και άφησε το τείχος όπως ήταν και το χρησιμοποίησαν οι Τούρκοι στη φάση της άλωσης» (Επίσκοπος Χίου Λεονόρδος).
«Ἑνα φως που παρουσιάστηκε στην κορυφή της Αγίας Σοφίας στις 26 και 28 Μαΐου και το ταύτισαν με τον άγγελο του θεού που εγκατέλειψε την πάλη, προκάλεσε τρόμο στους κατοίκους» (Δούκας).
Δηλαδή όλοι τα μάζευαν και λιποτακτούσαν. Στην Πόλη έμειναν μόνο οι μαυροφορεμένοι για να χαρούν την προδοσία τους. Το φως πάνω από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας προερχόταν από την αντανάκλαση του φωτός πάνω στη βρεγμένη επιφάνεια του τρούλου της Εκκλησίας από τις πολλές και τεράστιες φωτιές που ήταν αναμμένες στο στρατόπεδο των Τούρκων έξω από τα τείχη, αποφαίνονται οι σημερινοί ερευνητές.
Επίσης αναφέρουν σαν κακό σημάδι για την Κωνσταντινούπολη την έκλειψη της σελήνης σε μια περίοδο ομίχλης και καταρρακτωδών βροχών «με χαλάζι σαν καρύδι και σταγόνες βροχής σαν μάτι βοδιού»  (Γ. Σλουμβερζέ).
Με βάση τους σημερινούς αστρονομικούς υπολογισμούς, ουδέποτε συνέβη έκλειψη της σελήνης ολόκληρο τον Μάιο του 1453 που έγινε η άλωση. Και αυτή τη δεισιδαιμονία την κατασκεύασαν οι καλόγεροι, για να ισχυροποιήσουν τη φήμη ότι θα πέσει η Πόλη όταν γίνει έκλειψη σελήνης.
«Όταν πυκνή ομίχλη σκέπασε την πόλη και χάθηκε μετά, οι καλόγεροι διερχόμενοι την πόλη διέδιδαν, ότι μαζί με την ομίχλη έφυγε και ο Θεός, προάγγελος της θείας οργής» (Δούκας,  Κριτόβουλος).
Σε μια λιτανεία μέσα στην  Πόλη η εικόνα της Παναγίας έπεσε καταγής και μπρούμυτα. Θεωρήθηκε κακός οιωνός  που έγινε ακόμη χειρότερος όταν κατά τη διάρκεια της λιτανείας έπεσε  χαλάζι» (Γ. Σλουμβερζέ).
Μπροστά σε αυτόν τον ψυχικό διασυρμό, χιλιάδες χρόνια πριν οι Έλληνες έλεγαν αγνοούντες τους οιωνούς «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».
Από το βιβλίο του Γεράσιμου Καλογεράκη,  «Το Ολοκαύτωμα Του Ελληνισμού» σελ. 198 – 202, εκδόσεις Δίον.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

«ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΕΧΕΙΣ ΜΑΝΑ ΓΗ ΣΚΥΦΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ» - Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΟΛΥΜΠΕ ΘΕΟΥΣ
ΜΗΔΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΟΣΣΑ
ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΕΧΕΙΣ ΜΑΝΑ ΓΗ
ΣΚΥΦΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ
ΚΟΥΦΙΟΙ ΚΑΙ ΟΚΝΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΑΝ
ΤΗ ΘΕΙΑ ΤΡΑΧΙΑ ΣΟΥ ΓΛΩΣΣΑ
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΕΡΙΓΕΛΑ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΑΛΙΑΤΣΟΙ
Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ
ΣΥΝΘΕΣΗ - ΕΡΜΗΝΕΙΑ : ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΤΟΝΙΟΣ

«Κι ήσουν εσύ Δεξίλεε, λεβέντη καβαλάρη…»

«…αθάνατο άνθος είσαι, ναός να ντύση καρτερεί τη θεία δική σου γύμνια!»

Η ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ
Και τ' άγαλμα αγωνίστηκα για το ναό να πλάσω
στην πέτρα τη δική μου απάνω,
και να το στήσω ολόγυμνο, και να περάσω,
και να περάσω, δίχως να πεθάνω.
και τό'πλασα. Κ’οι άνθρωποι, στενοί προσκυνητάδες
στα ξόανα τ' άπλαστα μπροστά και τα κακοντυμένα,
θυμού γρικήσαν τίναγμα και φόβου ανατριχάδες,
κ' είδανε σαν αντίμαχους και τ' άγαλμα κ' εμένα.
Και τ' άγαλμα στα κύμβαλα, κ' εμέ στην εξορία.
Και προς τα ξένα τράβηξα το γοργοπέρασμά μου
και πριν τραβήξω, πρόσφερα παράξενη θυσία
έσκαψα λάκκο, κ' έθαψα στο λάκκο τ' άγαλμά μου.
Και του ψιθύρησα: «Αφαντο βυθίσου αυτού και ζήσε
με τα βαθιά ριζώματα και με τ' αρχαία συντρίμμια,
όσο που νάρθ' η 'ωρα σου, αθάνατ' άνθος είσαι,
ναός να ντύση καρτερεί τη θεία δική σου γύμνια!»
Και μ’ ένα στόμα διάπλατο, και με φωνή προφήτη,
μίλησ’ ο λάκκος: «Ναός κανείς, βάθρο ούτε, φως, του κάκου.
Για δω, για κει, για πουθενά το άνθος σου, ω τεχνίτη!
Κάλλιο για πάντα να χαθή μέσ’ στ’ άψαχτα ενός λάκκου.
Ποτέ μην έρθ’ η ώρα του! Κι αν έρθη κι αν προβάλη,
μεστός θα λάμπη και ο ναός από λαό αγαλμάτων,
τ’ αγάλματα αψεγάδιαστα, κ’ οι πλάστες τρισμεγάλοι
γύρνα ξανά, βρυκόλακα, στη νύχτα των μνημάτων!
Το σήμερα είτανε νωρίς, τ’ αύριο αργά θα είναι,
δε θα σου στρέξη τ’ όνειρο, δε θάρθ’ η αυγή που θέλεις,
με τον καημό τ’ αθανάτου που δεν το φτάνεις, μείνε,
κυνηγητής του σύγγνεφου, του ίσκιου Πραξιτέλης.
Τα τωρινά και τ’ αυριανά, βρόχοι και πέλαγα, όλα
σύνεργα του πνιγμού για σε και οράματα της πλάνης
μακρότερη απ’ τη δόξα σου και μια του κήπου βιόλα
και θα περάσης, μάθε το, και θα πεθάνης!»
Κ’ εγώ αποκρίθηκα: «Ας περάσω κι ας πεθάνω!
Πλάστης κ’ εγώ μ’ όλο το νου και μ’ όλη την καρδιά μου
λάκκος κι ας φάη το πλάσμα μου, από τ’ αθάνατα όλα
μπορεί ν’ αξίζει πιο πολύ το γοργοπέρασμά μου».
KΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
1903

Σήμερα βρέχει…

Μετά τις καταιγίδες και τον παγωμένο αέρα
Σαν χάδι μοιάζει η ανοιξιάτικη βροχή
Και επιτέλους ήρθε η γλυκιά η εποχή
Που Όμορφη και Λαμπρινή θα είναι η μέρα!!! (Σείριος)
Ούτε η γη ανθίζει χωρίς βροχή, ούτε η ψυχή χωρίς δάκρυα.

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ

Η πρώτη βροχή από «πεφταστέρια» της άνοιξης, οι Λυρίδες, θα κορυφωθούν στον ουρανό του βορείου ημισφαιρίου, στο οποίο ανήκει και η Ελλάδα, το βράδυ του Σαββάτου 21 Απριλίου προς χαράματα της Κυριακής 22 Απριλίου. Οι διάττοντες αστέρες θα είναι ορατοί έως τις 25 του μήνα, εφόσον ο καιρός επιτρέψει τις νυχτερινές παρατηρήσεις.
Οι Λυρίδες θεωρούνται μια μέση «βροχή» και στο αποκορύφωμά τους υπολογίζεται ότι εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και πυρακτώνονται μέχρι 20 μετέωρα ανά ώρα με ταχύτητα έως 50 χιλιομέτρων. 
Οι Λυρίδες μερικές φορές δημιουργούν φωτεινά πεφταστέρια με μακριές ουρές, οι οποίες παραμένουν ορατές στον ουρανό επί αρκετά δευτερόλεπτα. Κάποιες χρονιές, τα «πεφταστέρια» τους έφθασαν ακόμη και τα 100 ανά ώρα.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
https://www.eleftherostypos.gr/

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Μάνος Χατζιδάκις: Μια νέα Τουρκοκρατία

Η ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ ΠΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΤΑΝ ΣΕ ΣΚΛΑΒΟΥΣ

Το χάλκινο άγαλμα ενός γιατρού του 19ου αιώνα,  του Δρ J. Marion Sims, αφαιρέθηκε  με γερανό, την Τρίτη, 17 Απριλίου 2018, από το Central Park της Νέας Υόρκης.
Ο Sims ήταν γνωστός ως πατέρας της σύγχρονης γυναικολογίας, αλλά οι επικριτές λένε ότι η χρησιμοποίηση  των υποδουλωμένων γυναικών της Αφρικής και της Αμερικής στα πειράματα του ήταν ανήθικη. Πραγματοποιούσε  πειραματική χειρουργική χωρίς αναισθησία στις υποδουλωμένες αφροαμερικανές  γυναίκες.
Ο Δρ Bernadith Russell, ένας γυναικολόγος είπε ότι, ο Sims "ορίστηκε ως πατέρας της γυναικολογίας χωρίς καμία αναγνώριση των υποδουλωμένων γυναικών στις οποίες πειραματίστηκε".
Το άγαλμα μεταφέρθηκε στο Νεκροταφείο Green-Wood στο Μπρούκλιν, όπου είναι θαμένος ο Sims. (AP Photo / Mark Lennihan)
Περισσότερα: https://www.yahoo.com/news

ΕΡΩΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΜΗΧΑΝΟΙΣ ΕΥΠΟΡΩΤΑΤΟΣ

Έρως εν τοις αμηχάνοις ευπορώτατος = Ο έρωτας στις δυσκολίες είναι εφευρετικότατος
Ευριπίδης

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ

Ο άνθρωπος εκεί που κάτι αξίζει είναι να δημιουργεί.
Η ποίηση, η μουσική, η ζωγραφική, η φιλοσοφία, η επιστήμη.
Nα τα δικαιολογητικά του κόσμου τούτου.
Αν έλειπαν αυτά δεν θα ήταν ανάγκη να υπάρχει ο κόσμος.
...
Και η ποίηση θρησκεία είναι. Ή από το Θεό του πατέρα μας ή από θεούς, κάθε λογής θεούς, βγαλτή και οδηγημένη, ή το Σταυρό κρατώντας ή προσκυνώντας τους Βάαλ και τους Μολόχ, λίγο φροντίζω. 
Η ποίηση με το τραγούδι της, θέλει δε θέλει, και με όποια ιδέα, είναι, θρησκευτική.
Κωστής Παλαμάς


Κάλλιο γλύστρα στο δρόμο το δικό σου παρά στο δρόμο του άλλου να ‘σαι ορθός.
Κωστής Παλαμάς

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΕ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΥΨΗΛΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ

Οι λέξεις που πήραν οι Ευρωπαίοι από την Ελληνική γλώσσα είναι εικόνες πολιτισμού είναι μορφές πνευματικότητας, κίνητρα της σκέψης και δείκτες της πορείας, που ύψωσε τον άνθρωπο από την εμπειρία και την ύλη στη θεωρία και την επιστήμη.
Παράδειγμα της Ελληνικής παρουσίας στο Δυτικό Πολιτισμό είναι το εξής: Τα Αρχαία δράματα διδάσκονται (παριστάνονται στη σκηνή) 2.500 χρόνια τώρα και θα παίζονται πάντοτε. Χιλιάδες Αμερικανών και Ευρωπαίων τα παρακολουθούν με μεγάλη συγκίνηση και ενδιαφέρον. Η Αρχαία Ελληνική σκηνή και σήμερα συναγωνίζεται νικηφόρα το σύγχρονο θέατρο.
Δεν ζει μόνο το Αρχαίο Ελληνικό θέατρο. Ζουν οι λέξεις και οι όροι της Αρχαίας Ελλάδας, ζουν οι ιδέες, οι Παρθενώνες, τα θέατρα και τα πλαστουργήματα της κλασικής τέχνης, οι παροιμίες της, η σκέψη της, η επιστήμη της, η Φιλοσοφία της, όπως κατά τους χρόνους της Αρχαίας Ελληνικής ζωής.
Ο Γάλλος Ακαδημαϊκός Αντρέ Μπρετόν ομολόγησε την αλήθεια αυτή λέγοντας: «Εσείς οι Έλληνες μας έχετε εικοσιπέντε αιώνες (πνευματική) κατοχή».
Η Ζακλίν Ντε Ρομιγύ μια σοφή γυναίκα σπουδαία Ελληνίστρια καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Παρίσι) και Ακαδημαϊκός, που λάτρευε την Αρχαία Ελλάδα και τη νέα, σε μια ομιλία της μεταξύ των άλλων είπε: «Από τον καιρό που η διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας εξαφανίστηκε από τη σχολική εκπαίδευση στη Δυτική Ευρώπη, ο κόσμος πηγαίνει προς το χειρότερο, παρ’ όλο που ο αρχαίος πολιτισμός εξακολουθεί να συγκινεί όσους τον πλησιάσουν «εκ των υστέρων». Και εξήγησε αυτόν τον ισχυρισμό με την παρατήρηση ότι η γλώσσα εκείνη έχει δύο σημαντικές ιδιότητες. Βοηθάει γενικά τη σκέψη με τη λιτότητα της έκφρασης, τη σαφήνεια των εννοιών και τον λεκτικό της πλούτο και συμβάλλει στην ανάπτυξη του ηθικού συναισθήματος των νέων με τις άφθονες αναφορές σε μια απαράμιλλη Μυθολογία, που αναμιγνύει με θαυμαστό τρόπο το θεϊκό με το ανθρώπινο στοιχείο. Δεν πρέπει, είπε η Ρομιγύ, να βλέπουμε την Αρχαία Ελληνική γλώσσα σαν μία επιστροφή στο παρελθόν (UN RETOUR), αλλά σαν αναζήτηση πνευματικής αρωγής (UN RECOURS).
Στην ισπανική γλώσσα η Ελληνική έφθασε μέσω της αγγλικής, διότι τα αγγλικά έχουν πολλές Ελληνικές λέξεις! Πράγματι, είναι απίστευτος ο αριθμός των Ελληνικών όρων, ιδίως επιστημονικών, που έχουν «εγκατασταθεί» όχι μόνον στην αγγλική, αλλά και σε πολλές άλλες σύγχρονες δυτικές γλώσσες. Πολλές μάλιστα από αυτές τις λέξεις διατηρούν την ωραία Αρχαία μορφή τους… μόνο στις ξένες γλώσσες, γιατί στην Ελλάδα έχουν παραφθαρεί ή «απλοποιηθεί».
Ο διάσημος Ισπανός Ακαδημαϊκός Φραγκίσκος Αντράντος, ο οποίος έχει βραβευθεί για το θαυμάσιο λεξικό του και είπε: Τα Ελληνικά αποτέλεσαν και αποτελούν ένα ζωντανό γλωσσολογικό κλάδο, που ανθεί από μόνος του. Αλλά, από την άλλη πλευρά έχει επιδράσει τεράστια, μέσω διαφόρων και περίπλοκων οδών, πάνω στις υπόλοιπες γλώσσες. Τις βοήθησε να μετατραπούν σε εργαλεία σκέψης και λογοτεχνίας. Κατά κάποιον τρόπο, τα ελληνικά επιζούν σε όλες αυτές και τις εμπλουτίζουν καθημερινά. Γι’ αυτό το λόγο η Ελληνική γλώσσα είναι παγκόσμια, με μακρόχρονη παράδοση και ευρεία διάδοση. Αλλά είναι και το πρότυπο ανάπτυξης και ενοποίησης των μοντέρνων γλωσσών.
Τελικά ονόμασε κρυπτοελληνικές τις γλώσσες αγγλική, γαλλική, ιταλική, ισπανική και γερμανική. Διεκήρυξε δε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η πλέον παγκόσμια γλώσσα..
Και ο Αντράντος συνεχίζει: «Αν δεν ήταν η Ελληνική γλώσσα, η Ευρώπη θα παρέμενε ένα έδαφος πρωτογόνων…».

Η ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Τα 27 γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου
με τους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν.
Τα τρία γράμματα που δεν χρησιμοποιούμε σήμερα είναι
το στίγμα = 6, το Κόππα = 90 και το Σαμπί = 900.
Η ελληνική γλώσσα έχει και το μοναδικό φαινόμενο, που δεν υπάρχει σε καμιά άλλη γλώσσα του κόσμου. Είναι η μαθηματική δομή της, η οποία κάνει πιο έντονη την ελληνοκεντρικότητα του Δυτικού Πολιτισμού.
Κάθε ένα από τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου αντιστοιχεί σε ένα φυσικό αριθμό ξεκινώντας από το 1 και καταλήγοντας στο 900. Έτσι, σε κάθε λέξη, αν αντικαταστήσουμε τα γράμματα με τους αντίστοιχους αριθμούς, έχουμε έναν αριθμό ανάλογο με το άθροισμα των γραμμάτων. Ο αριθμός αυτού του αθροίσματος ονομάζεται ΛΕΞΑΡΙΘΜΟΣ.
Για παράδειγμα: ΑΓΑΘΟΣ = 1 + 3 + 1 + 9 + 70 + 200 = 284.
Ο αριθμός 284 είναι ο λεξάριθμος της λέξης αγαθός.
Εάν, λοιπόν, διάφορες λέξεις που σχετίζονται με ένα θέμα, έχουν όλες το ίδιο άθροισμα, τον ίδιο λεξάριθμο, τότε αποδεικνύεται ότι υπάρχει μία μαθηματική αρμονία και σοφία μεταξύ τους.
Για παράδειγμα: ΘΕΟΣ = 9 + 5 + 70 + 200 = 284.
ΑΓΑΘΟΣ = 1 + 3 + 1 + 9 + 70 + 200 = 284.
ΑΓΙΟΣ = 1 + 3 + 10 + 70 + 200 = 284.
Δηλαδή ΘΕΟΣ = ΑΓΑΘΟΣ = ΑΓΙΟΣ = 284, πράγμα το οποίο είναι απολύτως αληθινό, διότι η αγιότητα και η αγαθότητα είναι χαρακτηριστικές ιδιότητες που αποδίδονται στον Θεό.
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παρόμοιων συσχετισμών, όπως η λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που έχει λεξάριθμο 554, διότι 4 + 8 + 40 + 70 + 20 + 100 + 1 + 300 + 10 + 1 = 554.
Αλλά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΣΤΙΝ Ο ΝΟΜΟΣ = 554 + 565 + 70 + 430 = 1.619. 
Επίσης: ΤΕΛΕΙΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ = 470 + 1.149 = 1.619.
Επομένως συμπεραίνουμε ότι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΣΤΙΝ Ο ΝΟΜΟΣ = ΤΕΛΕΙΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ = 1.619.
Μπορεί να είναι τυχαία όλα αυτά;
Η εφαρμογή της μαθηματικής δομής της Ελληνικής γλώσσας διαπιστώνεται αναλυτικά:
Πρώτο στη λεξαριθμική θεωρία, που είδαμε πιο πάνω και δεύτερο στους υπολογιστές προηγμένης τεχνολογίας, στους οποίους είναι η μόνη γλώσσα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για συγκεκριμένους λόγους. Καμία άλλη γλώσσα στον κόσμο δεν έχει αυτή τη χάρη. Γιατί καμιά άλλη γλώσσα του κόσμου δεν δέχονται οι Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές προηγμένης τεχνολογίας πλην της ελληνικής και κυρίως της Αρχαίας Ελληνικής.
Χωρίς την Ελληνική γλώσσα είναι αδύνατο να κάνει ούτε βήμα προς τα εμπρός η επιστημονική σκέψη της αύριον. Μόνο την Ελληνική δέχονται οι υπολογιστές για τη μαθηματική δομή της και κυρίως για την αρμονική και γεωμετρική της έκφραση και απεικόνιση.
Ο Ελληνικός Λόγος έχει τρεις ιδιότητες. Ο κάθε φθόγγος εκτός από την φωνητική του αξία, αντιπροσωπεύει συγχρόνως έναν αριθμό και μία μουσική νότα. Οπότε η κάθε φράση δηλώνει ένα λεκτικό νόημα, μία μαθηματική εξίσωση και μία μουσική κλίμακα. Επομένως ο Ελληνικός Λόγος περιέχει τα πάντα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι η λέξη λόγος ίσως είναι η μόνη Αρχαία η οποία περικλείει τρεις έννοιες. Τις έννοιες «φωνή», «λογική» και «αιτία».
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου