Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΑΣΤΡΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Στις φλέβες μας κυλάει καυτό Αίμα των Ελλήνων Θεών και προγόνων μας, ο Ιχώρ, με τη Σπίθα του γεννημένη από την Ουσία των Άστρων.
Βρισκόμαστε σε αυτόν τον αποικιακό Πλανήτη εδώ και ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που ξεχάσαμε και τον Σκοπό και την Αποστολή μας.
Μαζί χάσαμε και την Ικανότητα Ερωτηματοθεσίας κι αποκομμένοι από τον Πυρήνα της Ύπαρξης μας, έχουμε βυθιστεί σε λήθαργο.
Δίχως τη Μνήμη της Καταγωγής μας, χωρίς Όραμα για το που πρέπει να κατευθυνθούμε, περιπλανιόμαστε στα τυφλά, στα χαμένα, σε ένα δρόμο που δεν έχει τέλος, σε μια αέναη, διαρκή και ακατάπαυστη περιπλάνηση.
Τι είναι αυτό που μας οδηγεί στην περιπλάνηση από Ενσάρκωση σε Ενσάρκωση;
Ίσως η έλλειψη Κριτικής Ικανότητας που μας οδηγεί να αναβάλλουμε συνεχώς αυτό που θα έπρεπε να έχουμε ολοκληρώσει χθες.
Ίσως η επιθυμία να απολαύσουμε τα υλικά αγαθά που προσφέρει αυτός ο κόσμος, που τελικά φυλακίζουν ισόβια την Ύπαρξη μας.
Ίσως πάλι η ακατανίκητη Δύναμη της Ειμαρμένης.
Έτσι από παιδιά του ενάστρου Ουρανού γινόμαστε βασανισμένα, θνητά παιδιά της πλατύστηθης Γης που δεν αναρωτιούνται αν η εξέλιξη συνεχίζεται και πέραν του Ανθρώπου.
http://hellenicfalanx.blogspot.gr

ΚΥΠΡΟΣ - ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛ.ΔΥ.Κ. ΣΤΗΝ ΜΑΛΟΥΝΤΑ

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ο κορυφαίος τραγωδός της κλασικής Αθήνας.
Ο μεγάλος τραγικός γεννήθηκε στην Ελευσίνα, το -525. Πατέρας του ήταν ο Ευφορίωνας, που καταγόταν από μεγάλη γενιά ευπατριδών. Η ευγενική καταγωγή, η αριστοκρατική ανατροφή, η δημοκρατική ελευθερία, το θρησκευτικό-μυστικιστικό περιβάλλον της Ελευσίνας (λατρεία Δήμητρας - Περσεφόνης) και οι μεγάλοι εθνικοί αγώνες των Ελλήνων εναντίον των βαρβάρων, συντέλεσαν ώστε να διαπλαστεί ο ευσεβής και γενναίος χαρακτήρας του ποιητή και το υψηλό φρόνημα που τον διέκρινε.
Με προθυμία πήρε μέρος σε όλους τους αγώνες εναντίον των Περσών. Στο Μαραθώνα (-490) με πολλά τραύματα, λιπόθυμος μεταφέρθηκε από τη μάχη, ενώ ο αδερφός του Κυναίγειρος με τον ηρωικό του θάνατο προκάλεσε το θαυμασμό όλων. Επίσης πολέμησε στη Σαλαμίνα (-480) και στις Πλαταιές (-479).
Για την υπόλοιπη οικογενειακή του κατάσταση γνωρίζουμε ακόμα τα εξής. Εκτός από τον Κυναίγειρο είχε και άλλον αδερφό, τον Αμυνία. Οι δύο του γιοι, Ευαίωνας και Ευφορίωνας, ήταν επίσης δραματικοί ποιητές. Ο Ευφορίωνας μάλιστα φαίνεται ότι νίκησε το -431 τους αντίπαλους του πατέρα του, Σοφοκλή και Ευριπίδη. Φαίνεται ακόμα ότι και ένας γιος της αδερφής του, ο Φιλοκλής, ήταν και αυτός τραγικός ποιητής.
Ο Αισχύλος είχε βαθιά γνώση των επών του Ομήρου, καθώς και των διδακτικών επών. Από τους λυρικούς, τους οποίους φαίνεται να γνώριζε καλά, ο Σόλωνας επέδρασε ιδιαίτερα στην ποιητική του καλλιέργεια.
Ο Αισχύλος πήρε μέρος στους τραγικούς αγώνες, για πρώτη φορά, το -500, δηλ. σε ηλικία 25 χρονών. Σύμφωνα με κάποιο θρύλο ο θεός Διόνυσος παρουσιάστηκε στο νεαρό Αισχύλο και τον παρακίνησε να καταπιαστεί με την τραγωδία. Αντιπάλους του είχε τον Φρύνιχο, τον Χοιρίλο και τον Πρατίνα, που ήταν παλαιότεροι τραγικοί ποιητές.
Επί δεκαπέντε χρόνια δεν κατόρθωσε να πάρει καμία νίκη. Για πρώτη φορά νίκησε το -484. Από τότε γίνεται ο κυρίαρχος της τραγικής σκηνής. Κερδίζει άλλες 12 φορές όσο ζει και 24 μετά το θάνατό του. Το 468 τον νίκησε ο νεαρός Σοφοκλής, που για πρώτη φορά συναγωνιζόταν στο θέατρο. Από τότε μοιράζονται αλληλοδιαδόχως τις νίκες.
Το 470 ο Αισχύλος ύστερα από πρόσκληση του φιλόμουσου τυράννου Ιέρωνα πήγε στη Σικελία, όπου ήταν προσκεκλημένοι επίσης ο Πίνδαρος και ο Σιμωνίδης. Εκεί ο Αισχύλος έγραψε την τραγωδία "Αιτναίαι", προς τιμή της πόλης Αίτνας, που είχε ιδρύσει ο Ιέρωνας. Την τελευταία του νίκη στην Αθήνα την κέρδισε το 458 με την τριλογία του "Ορέστεια" και το σατυρικό δράμα "Πρωτεύς". Μετά τη νίκη του αυτή ξανάφυγε για τη Σικελία, στην πόλη Γέλα, όπου πέθανε το 456.
Δεν είναι γνωστό πόσες ακριβώς τραγωδίες έγραψε ο Αισχύλος. Σύμφωνα όμως με το βιογράφο του πρέπει να έγραψε 70 τραγωδίες και πέντε σατυρικά δράματα, ενώ ο λεξικογράφος Σουίδας αναφέρει 92 έργα του, δηλ. 23 τετραλογίες. Μέχρι σήμερα σώθηκαν οι τίτλοι 77 έργων. Ολόκληρα όμως σώθηκαν μόνον 7, τα οποία σε μια σύντομη ανάλυση έχουν ως εξής:
α) Ικέτιδες (προ του 472). Είναι το πιο παλιό, γιατί κυριαρχεί το λυρικό στοιχείο. Οι 50 κόρες του Δαναού καταδιώκονται από το γιο του Αιγύπτου και ζητούν άσυλο στο Άργος ως "ικέτιδες". Οι 50 κόρες που αποτελούν το χορό δίνουν και το όνομα στην τραγωδία. Εδώ, όπως και στους "Πέρσες", συγκρίνεται ο πολιτισμός των Ελλήνων με τη βία και την αλαζονεία των βαρβάρων.
β) Πέρσαι (472). Είναι ένας ύμνος της νίκης των Ελλήνων στη Σαλαμίνα. Το δράμα εκτυλίσσεται στα Σούσα, όπου ο αγγελιαφόρος διηγείται στη μητέρα του Ξέρξη, Άτοσσα και στο χορό, που αποτελείται από επιφανείς Πέρσες γέροντες, την ήττα του πολυάριθμου περσικού στρατού. Είναι έργο κατεξοχή εθνικό και πατριωτικό.
γ) Επτά επί Θήβαις (467). Το θέμα του είναι ο αγώνας των δύο γιων του Οιδίποδα, Ετεοκλή και Πολυνείκη, για την επικράτηση και ο αλληλοσκοτωμός τους. Το νόημα της τραγωδίας είναι ότι η ακατάσχετη δύναμη της πατρικής κατάρας συντρίβει τα δύο παιδιά και μ' αυτό τον τρόπο φέρνει τον όλεθρο σ' όλο το γένος των Λαβδακιδών.
δ) Προμηθεύς δεσμώτης (μετά το 465). Μέρος μιας τριλογίας, της οποίας πρώτη τραγωδία ήταν ο Προμηθεύς πυρφόρος και τρίτη ο Προμηθεύς λυόμενος. Σ' αυτήν ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά από τον Όλυμπο και τη φέρνει στους ανθρώπους. Για την πράξη του αυτή τιμωρείται από το Δία, ο ευεργέτης αυτός της ανθρωπότητας, γιατί τόλμησε να παραβεί τις θεϊκές εντολές.
ε) Αγαμέμνων. Μαζί με τις τραγωδίες Χοηφόροι και Ευμενίδες αποτελεί τριλογία (358). Πρόκειται για τη γνωστή Ορέστεια, που μετά την Ιλιάδα και την Οδύσσεια θεωρείται το μεγαλοπρεπέστερο μνημείο των ελληνικών γραμμάτων. Στον "Αγαμέμνονα", η Κλυταιμνήστρα δολοφονεί το σύζυγό της, μόλις αυτός γυρνά από την Τροία.
στ) Χοηφόροι. Η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος δολοφονούνται από τον Ορέστη, ο οποίος έτσι εκδικείται τον άδικο θάνατο του πατέρα του. Ο χορός αποτελείται από Τρωάδες που "φέρουν χοάς" (σπονδές) στον τάφο του Αγαμέμνονα.
ζ) Ευμενίδες. Αποτελεί την κάθαρση. Ο δολοφόνος της μητέρας του Ορέστης καταδιώκεται από τις Ερινύες (τύψεις). Στους Δελφούς, όπου καταφεύγει, παραπέμπεται στον άρειο πάγο της Αθήνας. Στη δίκη οι δικαστές ισοψηφούν και ο Ορέστης αθωώνεται με την ψήφο της Αθηνάς. Οι Ερινύες "εξευμενίζονται" και γίνονται Ευμενίδες.
Η ποίηση του Αισχύλου χαρακτηρίζεται "υψηλή". Οι ήρωές του παρουσιάζονται ως ατρόμητοι Μαραθωνομάχοι ή ως πλάσματα υπερφυσικά (Τιτάνες, Γίγαντες), όχι μόνο στις σωματικές διαστάσεις, αλλά και στο πάθος και στην καρτερία. Ανάλογη είναι και η μεγαλοπρέπεια της γλώσσας του.
Κατά τη σύγκριση του Αισχύλου με τους άλλους δύο μεγάλους ομότεχνούς του, στον Αισχύλο αποδίδεται το ύψος, στο Σοφοκλή το κάλλος και στον Ευριπίδη το πάθος.
Στη δημιουργία του ύψους συμβάλλει η απουσία αναγνωρίσεων και αντιθέσεων χαρακτήρων, που αντίθετα υπάρχουν στο Σοφοκλή, και η προβολή του όγκου της μεγαλοπρέπειας και του ηθικού σθένους.
Ο Αισχύλος ονομάζεται δημιουργός της τραγωδίας.
Ο Αισχύλος αναφέρεται ανάμεσα στους μυημένους στα Μυστήρια της Ελευσίνας και είχε εκπαιδευτεί στην Πυθαγόρεια Σχολή.  Ήταν άνθρωπος βαθιά θρησκευόμενος και έδωσε στα έργα του ένα τελετουργικό χαρακτήρα, παρουσιάζοντας τους ήρωες ενταγμένους σε μια συμπαντική νομοτέλεια μέσω της οποίας μπορούν να πορευτούν.
Ο Αισχύλος ήταν της γενιάς των Μηδικών Πολέμων, γαλουχημένος με την αρετή της αγάπης προς την πατρίδα του και την ελευθερία, και πολέμησε με μεγάλο θάρρος στις μάχες του Μαραθώνα, της Σαλαμίνας και των Πλαταιών. Στην πρώτη μάλιστα από αυτές πληγώθηκε. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος θεωρούσε ως το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του τη συμμετοχή του στη Μάχη του Μαραθώνα, στην Ναυμαχία του Αρτεμισίου και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. 
Ίσως στην σημερινή εποχή να φαίνεται περίεργο, ότι, ένας άνθρωπος που θεωρείται μια από τις πνευματικές κορυφές της ανθρωπότητας, θεωρούσε μεγαλύτερη τιμή το ότι υπήρξε πολεμιστής παρά ένας ειρηνικός πολίτης. Αυτό είναι ενδεικτικό της διαφορετικής αντίληψης της ζωής και της αξίας που δίνουν στα γεγονότα οι άνθρωποι στο πέρασμα των αιώνων. 
Αυτήν την αξία που έδινε ο Αισχύλος στην πολεμική του δράση στην υπηρεσία της πατρίδας, μπορούμε να εκτιμήσουμε στο κείμενο του επιτύμβιου επιγράμματος, που ο ίδιος σύνθεσε και έλεγε: 
«Αισχύλον Ευφορίωνος Αθηναίον τόδε κεύθει μνήμα καταφθίμενον πυροφόροιο Γέλας, αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος».
Απόδοση: "ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΕΥΦΟΡΙΩΝΑ, ΤΟΝ ΑΘΗΝΑΙΟ ΑΙΣΧΥΛΟ, ΚΡΥΒΕΙ ΝΕΚΡΟ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΓΕΛΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΤΑΡΙΑ. ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΘΑ ΕΙΠΕΙ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΤΟ ΑΛΣΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΔΟΣ Ο ΑΚΟΥΡΕΥΤΟΣ, ΟΠΟΥ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙ.
Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΗΤΑΝ ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΣ ΗΡΩΩΝ ΑΜΕΙΝΙΑ KAI ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Η ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΕΒΑΛΕ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Δεν θέλω ούτε το χρήµα, ούτε την κόρη σου. Γι αυτό, όσα θα σου πω, είναι αληθινά.
Αραβική Παροιμία
Οι Έλληνες πρέπει να μάθουν ποιοι αφάνισαν το ιστορικό παρελθόν της πατρίδας τους. Είναι αυτοί που σήµερα συκοφαντούν και βρίζουν την ιστορική µας παράδοση…
Οι Έλληνες είναι τέκνα των Ολυμπίων, έχουν θεϊκή µοίρα και ανήκουν στη γενιά των αθανάτων. Δεν είναι ποίµνιο και δούλοι κανενός.
Είναι ελεύθεροι.
Πρέπει να είµαστε πολύ προσεκτικοί σε ό,τι θεωρείται αυταπόδεικτο. Ο άνθρωπος είναι ανίκανος να διακρίνει το ψέµα από την αλήθεια. Η αλήθεια αν και είναι µια πολύ ευγενική λέξη, δυστυχώς χρησιµοποιείται από τους ψεύτες για να υποστηρίξουν και να επιβεβαιώσουν τα ψέµατα τους.
Αν και ο δηµιουργός µας έδωσε µυαλό, δυστυχώς δεν το χρησιµοποιούµε σωστά, αρκούµενοι στις γνώσεις που µας δίνουν οι άλλοι, χωρίς να εξετάζουµε αν αυτές είναι σωστές ή λάθος.
Η ιστορία του κόσµου είναι ένα ποτάμι που δημιούργησε ο χρόνος. Αλλού κυλάει ήσυχα τα νερά του και αλλού ορµητικά· αλλού είναι θολό και αλλού πεντακάθαρο. Εµείς καλούµαστε να ακολουθήσουµε τη δύσκολη διαδροµή και να το διασχίσουµε αντίθετα προς το ρεύµα του, για να φθάσουµε στις πηγές του. Θα χρειαστεί να πάµε πέρα από τον ορίζοντα των γεγονότων, έξω από την πραγµατικότητα των αισθήσεων και θα αναγκαστούµε να περπατήσουµε στις παρυφές του µυστηρίου για να φθάσουµε στην ουτοπία, όπου όλα, υπάρχουν και δεν υπάρχουν.
Η φύση όµως δεν έβαλε φραγµούς στο έργο της αναζήτησης της αλήθειας· φραγµούς έβαλαν τα δόγµατα και το κατεστηµένο. Αν σταματήσει η παράτολµη έρευνα, τότε η ζωή του κόσµου θα παραµείνει στο σηµείο που βρίσκεται.
Η προσπάθεια µας στοχεύει στο να αποκαταστήσουµε το δικαίωµα του πνεύµατος να κυβερνά την ύλη και να σηκώσει τον άνθρωπο πιο ψηλά.
Γεράσιµος Καλογεράκης, Η Υπέρτατη Μύηση, εκδ. Δίον

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΥΝΕΙ ΤΑ ΠΙΑΤΑ;

Οι Κυνικοί, Αντισθένης και Διογένης, πίστευαν ότι ο φιλόσοφος δεν έπρεπε ποτέ να παντρεύεται. Μερικούς αιώνες αργότερα, ο Επίκτητος, ενώ επιχειρηματολογεί ότι ο γάμος δεν ταιριάζει στον Κυνικό ή στον Στωικό φιλόσοφο, αφήνει περιθώριο για ειδικές περιπτώσεις, όπως ο φιλοσοφικός γάμος του Κράτη και της Ιππαρχίας.
Ο γάμος μπορεί να ήταν καλός σε μια κοινωνία σοφών ανδρών, αλλά με την επικρατούσα κατάσταση, που είναι σα να βρίσκεσαι σε μάχη διαρκώς, μάλλον θα αποσπάσει τον φιλόσοφο από την υπηρεσία του.
Ο γάμος θα μας βγάλει τις χειρότερές μας πλευρές, έλεγε ο Επίκτητος.
Πίστευε πολύ στην φιλία, αλλά δεν πίστευε με τίποτα ότι μπορούν δύο σύζυγοι να είναι φίλοι. Ο γάμος, έλεγε, είναι μια τρομερή διάσπαση από την καλή ζωή. Το να ασχολείσαι καθημερινά με μικροπράγματα είναι σκέτη αγγαρεία.
Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΡΟΣ.
Στη μόνη περίπτωση που ήταν υπέρ του γάμου ήταν μεταξύ 2 φιλοσόφων, όπως στην περίπτωση του Κράτη και της Ιππαρχίας (Κυνικών φιλοσόφων) που ζούσαν λιτά, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΣΑΚΩΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΥΝΕΙ ΤΑ ΠΙΑΤΑ.

ΣΕΡΡΕΣ

Οπτικοακουστικό: Πόπη Τσαπανίδου

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

ΙΠΠΑΡΧΙΑ – ΚΥΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Η Ιππαρχία υπήρξε Κυνική φιλόσοφος με τη δική της αξία, που τόλμησε ν' αμφισβητήσει  τα κοινωνικά ήθη της εποχής της και να διεκδικήσει με γενναιότητα την ισότητα των δύο φύλων. Η γέννηση της τοποθετείται περίπου στο -346 στη Θράκη. Ήταν κόρη Αθηναίων αριστοκρατών, οι οποίοι είχαν προσωρινά εγκατασταθεί στην παραλιακή πόλη της Μαρώνειας, γνωστής για τις καλλιέργειες σταφυλιών.
Η Ιππαρχία, ακόμη και σε τρυφερή ηλικία, απέρριψε τις οικιακές δουλειές ρουτίνας που φυσιολογικά αναθέτονταν στις νεαρές Ελληνίδες. Αργότερα στη ζωή της, η ίδια παραδέχτηκε ότι παραμελούσε το γνέσιμο και την ύφανση προς χάρη της μελέτης. Πράγματι, τα κύρια χαρακτηριστικά της Ιππαρχίας ως νεαρής κοπέλας ήταν ανησυχία και άσβεστη περιέργεια, καθώς και επιθυμία να μάθει ακόμη και γι' αυτά τα θέματα που ήταν απαγορευμένα στις γυναίκες της εποχής της. Επιθυμούσε πολύ να εισέλθει στους ανδρικούς κύκλους διανόησης και να συζητήσει με τους πολυμαθείς άνδρες πάνω σε βαθιά φιλοσοφικά θέματα. Αυτό, φυσικά, της το είχαν συστηματικά αρνηθεί οι αυστηρά παραδοσιακοί γονείς της.
Η Ιππαρχία μυήθηκε στη φιλοσοφία από το νεώτερο αδελφό της το Μητροκλή, και μέσω αυτού γνώρισε τον Κράτη. Από την πρώτη στιγμή που η υψηλής καταγωγής Αθηναία παρθένα αντίκρισε τον πληβείο σοφό η ευαίσθητη καρδιά της χτυπήθηκε από τα βέλη του έρωτα. Όχι βέβαια πως ο Κράτης πληρούσε τα ιδανικά στάνταρτ της ανδρικής ομορφιάς. Ήταν λιγνός και άχαρος, με τραχιά χαρακτηριστικά, άγαρμπες κινήσεις, περιτυλιγμένος στο μανδύα του με άκομψο τρόπο, και καμπούρης. Παρόλα αυτά, η πανέμορφη εικοσάχρονη Ιππαρχία εντυπωσιάστηκε από τον Κράτη που είχε τα διπλάσια χρόνια της. Είχε βέβαια ακούσει πολλά γι' αυτόν προηγουμένως από τον αδελφό της Μητροκλή, ο οποίος είχε εξάρει στα ουράνια την εξαιρετική σοφία και τον ανθρωπισμό  του διδασκάλου του.
Μετά από λίγα μόλις λεπτά συναρπαστικής  συνομιλίας με τον Κράτη, η Ιππαρχία συνέλαβε πως όλα όσα της είχε πει ο αδελφός της για το Θηβαίο Κυνικό ήταν αλήθεια.
Πίσω από τον απότομο επαρχιωτικό αέρα και την απλή εξωτερική εμφάνιση του Κράτη, διέκρινε ένα μεγαλοφυή διανοητή, έναν ειλικρινή εραστή της αλήθειας, όπως ήταν και η ίδια, ο οποίος αγωνιζόταν για να διαδώσει τα ιδανικά της δικαιοσύνης και της ισότητας ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους. Η Ιππαρχία ερωτεύτηκε πάραυτα τόσο τον ίδιο τον Κυνικό φιλόσοφο όσο και τα δόγματά του. Από εκείνη την ημέρα, είχε αποφασίσει στην καρδιά της να παντρευτεί τον Κράτη το Θηβαίο και κανέναν άλλο.
Η αντίδραση των γονέων της Ιππαρχίας στην ξαφνική αναγγελία της κόρης τους ήταν εντελώς αρνητική. Πρώτα - πρώτα, καμιά νεαρή Ελληνίδα με σώας τας φρένας δεν τολμούσε να διαλέξει μόνη το μέλλοντα συζυγό της. Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με τους γονείς της, η Ιππαρχία δεν είχε σώας τας φρένας!
Από τις αρχές της εφηβείας της, το όμορφο και ζωηρό κορίτσι είχε πολλές προτάσεις γάμου. Μερικοί από τους πιο ευγενείς, τους πιο πλούσιους και τους πιο ωραίους νεαρούς Αθηναίους είχαν ζητήσει το χέρι της για να την παντρευτούν. Παρόλα αυτά, η Ιππαρχία τους είχε όλους σθεναρά απορρίψει, επιμένοντας ότι θα προτιμούσε να παραμείνει ανύπανδρη για πάντα παρά να παντρευτεί έναν άνδρα που δεν αγαπούσε.
Πώς, όμως, έπεισε η Ιππαρχία τους γονείς της να της δώσουν την ευλογία να παντρευτεί το Θηβαίο Κυνικό;
Ο Διογένης Λαέρτιος γράφει ότι τόσο πολύ ήθελε η Ιππαρχία να παντρευτεί τον Κράτη ώστε απείλησε ν' αυτοκτονήσει μάλλον παρά να ζήσει κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Μπροστά στην επιμονή της, και μετά από παράκληση των γονέων της, ο Κράτης προσπάθησε να μεταπείσει την Ιππαρχία ώστε να μην τον παντρευτεί.
Όταν όμως απέτυχε σ' αυτή του την προσπάθεια, γδύθηκε μπροστά της και είπε, «αυτός είναι ο γαμπρός και αυτή η περιουσία του· διάλεξε αναλόγως.» Η Ιππαρχία, βεβαίως είχε ήδη διαλέξει, και παντρεύτηκε τον Κράτη το -326.
Η απόφασή της ν' αποποιηθεί τα πλούτη της και να γίνει Κυνικός αποτελεί μεγάλη έκπληξη, δεδομένης τόσο της αντίθεσης των Κυνικών προς τους συμβατικούς θεσμούς όσο και της ακραίας κακουχίας που συνεπαγόταν ο Κυνικός τρόπος ζωής.
Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει ότι η Ιππαρχία έγραψε μερικές επιστολές, αστεία και φιλοσοφικές αμφισβητήσεις, που όμως έχουν χαθεί. Συμπληρώνει ότι μυριάδες ιστορίες γράφτηκαν γι' αυτή την "γυναίκα φιλόσοφο".
Όπως όλοι οι Κυνικοί, έτσι και η Ιππαρχία προσπαθούσε να ζήσει σύμφωνα με τη φύση, απορρίπτοντας τις τεχνητές κοινωνικές συμβατικότητες και αρνούμενη κάθε πολυτέλεια, συμπεριλαμβανομένων και των αντικειμένων που δεν ήταν απολύτως απαράιτητα για την επιβίωση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο γάμος σαν θεσμός θεωρούνταν αταίριαστος προς τον Κυνικό τρόπο ζωής, και οι πρώτοι Κυνικοί, Αντισθένης και Διογένης, πίστευαν ότι ο φιλόσοφος δεν έπρεπε ποτέ να παντρεύεται. Μερικούς αιώνες αργότερα, ο Επίκτητος, ενώ επιχειρηματολογεί ότι ο γάμος δεν ταιριάζει στον Κυνικό ή στον Στωικό φιλόσοφο, αφήνει περιθώριο για ειδικές περιπτώσεις, όπως ο φιλοσοφικός γάμος του Κράτη και της Ιππαρχίας.
Η πρώτη γυναίκα Κυνικός εφάρμοσε στην πράξη το ρητό "παραχαράττειν το νόμισμα", που από την εποχή του Διογένη οι Κυνικοί χρησιμοποιούσαν με τη μεταφορική έννοια, απορρίπτοντας τόσο την κοινωνική της θέση όσο και την Κυνική παράδοση.
Ο Ερατοσθένης αναφέρει ότι η Ιππαρχία και ο Κράτης είχαν ένα γιο ονομαζόμενο Πασικλή, στον οποίο αναφέρεται επίσης και ο Διογένης Λαέρτιος, στο έργο του για τη ζωή του Κράτη.
Η Ιππαρχία είναι επίσης διάσημη για μια αντιπαράθεση με το Θεόδωρο τον Άθεο, έναν Κυρηναϊκό φιλόσοφο, ο οποίος είχε προκαλέσει την νομιμοποίηση της παρουσίας της σ' ένα συμπόσιο. Αναφέρεται ότι η Ιππαρχία συχνά παρευρισκόταν σε τέτοιες εκδηλώσεις με τον Κράτη. Οι γυναίκες της κοινωνικής τάξης της Ιππαρχίας στην αρχαιοελληνική κουλτούρα θα ήταν απασχολημένες με τον αργαλειό και με την οργάνωση του υπηρετικού προσωπικού. Έτσι, η απόρριψη των παραδοσιακών προσδοκιών για γυναίκες από την Ιππαρχία θεωρούνταν άκρως ριζοσπαστική.
Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει επίσης το συλλογισμό που η Ιππαρχία χρησιμοποιούσε για να αποστομώσει το Θεόδωρο, κατά τη διάρκεια του ίδιου Συμποσίου: «Οποιαδήποτε πράξη, που δεν θα κρινόταν ως λάθος εάν την έκανε ο Θεόδωρος, θα κρινόταν ως λάθος εάν την έκανε η Ιππαρχία.»
Ο Διογένης Λαέρτιος γράφει ότι επειδή ο Θεόδωρος δεν εύρισκε το κατάλληλο επιχείρημα για ν' απαντήσει στην Ιππαρχία, προσπάθησε να της αφαιρέσει τον Κυνικό μανδύα. Όμως, εκείνη δεν έδειξε φόβο ή ταραχή, που είναι φυσιολογικά σε μια γυναίκα, όντας πιστή στην Κυνική αρχή της αναίδειας.
Η Ιππαρχία έζησε μακροχρόνια ζωή , και μετά το θάνατό της τιμήθηκε εξαιρετικά από την ίδια την Αθηναϊκή κοινωνία, η οποία την είχε παρεξηγήσει εν ζωή και την είχε απορρίψει. Μάλιστα, στους σύγχρονους καιρούς, το αναζωογονητικό και απελευθερωτικό μήνυμα του Κράτη και της Ιππαρχίας έχει γίνει κατανοητό και ευρέως αποδεκτό σε όλο τον κόσμο. Τα υψηλά ιδανικά της κοινωνικής ισότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αγάπης για την ανθρωπότητα, τα οποία με τόσο πάθος ο Κράτης και η Ιππαρχία υπερασπίστηκαν, έχουν υιοθετηθεί από όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα.
 Πηγή: Μαρία Σεφέρου, «Άνθρωπον Ζητώ» Αρχές της Κυνικής Φιλοσοφίας, Εκδόσεις Κάδμος

ΚΡΑΤΗΣ Ο ΘΗΒΑΙΟΣ

Ο Κράτης γεννήθηκε στη Θήβα και ήταν γιος του Ασκώνδα. Αναφέρεται ως ο διασημότερος μαθητής του Διογένη, αν και ο ιστορικός της φιλοσοφίας Ιππόβοτος ισχυρίζεται πως ήταν μαθητής του Αχαιού σοφιστή Βρύσωνα. Άλλες πηγές τον φέρουν και ως μαθητή του πλατωνικού φιλοσόφου (με πυθαγόρεια επένδυση) Ξενοκράτη.
Ο Κράτης γεννήθηκε μεταξύ του -368 και -365, πέθανε μεταξύ του -288 και -285, και θάφτηκε στη Βοιωτία. Με τη ζωή του έδειξε πώς η ευτυχία σε δύσκολες στιγμές είναι δυνατή για τον άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στη φιλοσοφία.
Ο Κράτης καταγόταν από πλούσια οικογένεια, αλλά λέγεται πως έχασε την περιουσία του μετά από τη Μακεδονική εισβολή. Όμως, η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι θυσίασε την περιουσία του για να είναι πιστός στις αρχές του. Λέγεται πως την εμπιστεύτηκε σ’ έναν τραπεζίτη, με την εντολή να την παραχωρήσει στους γιους του αν αποδεικνύονταν ηλίθιοι, ή να την μοιράσει στους φτωχούς εάν οι γιοι του αποδεικνύονταν φιλόσοφοι. Πίστευε ότι οι φιλόσοφοι δεν έχουν ανάγκη από χρήματα και μάλιστα ότι το χρήμα είναι εμπόδιο στην πραγμάτωση της φιλοσοφίας. Υπάρχει κι ένα ενδιαφέρον ανέκδοτο για τον Κράτη που λέει πως όταν απάλλαξε τον εαυτό του από την περιουσία του, θέλοντας να διακηρύξει τη νίκη του πάνω στον πλούτο, έβαλε στο κεφάλι του ένα στεφάνι, γιορτάζοντας την καινούργια του ζωή με εκδήλωση χαράς. Η νεοαποκτηθείσα φτώχεια ήταν για τον Κράτη η αρχή μιας ευτυχισμένης ζωής - μιας ατέλειωτης γιορτής γεμάτης με αστεία και γέλια.
Αφιέρωσε τη ζωή του στην απόκτηση αρετής και στη διάδοση της αυτοκυριαρχίας. Ο Κράτης απέκτησε το παρατσούκλι "Θυρεπανοίκτης" διότι είχε τη συνήθεια να εισέρχεται στα σπίτια απρόσκλητος και να δίνει συμβουλές στους ενοίκους. Τόση, μάλιστα, ήταν η συμπάθεια και η εκτίμηση που πολλοί έτρεφαν προς αυτόν ώστε επέγραφαν στις πόρτες των σπιτιών τους στα οποία είχε μπει: «Είσοδος Κράτητι αγαθώ δαίμονι.» Απολάμβανε μεγάλου σεβασμού από τους Αθηναίους, οι οποίοι τον θεωρούσαν έναν καλό και εξαιρετικά ενάρετο άνδρα.
«Εξασκήσου στο να μειώνεις τις ανάγκες σου, κι έτσι θα έρχεσαι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο Θεό», δίδασκε ο Κράτης. Έλεγε, επίσης, ότι παρόλο που οι μάζες των ανθρώπων θέλουν να έχουν στη ζωή τους τα ίδια αποτελέσματα όπως οι Κυνικοί, όταν διαπιστώσουν πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος απομακρύνονται εντελώς απ' αυτούς.
«Ο νόμος είναι ένα καλό πράγμα», έλεγε ο Κράτης, «αλλά όχι τόσο καλό όσο η φιλοσοφία. Εκεί  όπου ο νόμος χρησιμοποιεί τη βία εναντίον της αδικίας, η φιλοσοφία μας πείθει με τη διδασκαλία. Η φιλοσοφία  είναι καλύτερη από την κοινωνική πίεση ακριβώς στο βαθμό που είναι καλύτερο να κάνει κανείς κάτι με τη θέλησή του παρά με καταναγκασμό.»
Τα γραπτά του κείμενα ήταν αρκετά. Σύμφωνα με το Διογένη Λαέρτιο, ο Κράτης υπήρξε ο συγγραφέας πολλών επιστολών πάνω σε φιλοσοφικά θέματα, σε στυλ ελάχιστα κατώτερο του Πλάτωνα. Έγραψε έργα ηθικού περιεχομένου που φέρουν το συνοπτικό τίτλο ''Παίγνια". Μεταξύ αυτών
συμπεριλαμβάνονται:
Οι "Παρωδίαι", από τις οποίες σώθηκε ένας εμπαιγμός κατά του Στίλπωνος κι ένας έπαινος στο σεμνό υποδηματοποιό Μίκκυλο.
Η "Πήρα" (το τυπικό ταγάρι των Κυνικών), σε εξάμετρο, με σχόλια για τη ζωή των Κυνικών. Σ' αυτό το ποίημα, ο Κράτης περιγράφει σε αλληγορικό σχήμα τον τύπο της ιδανικής κοινωνίας. Η "Πήρα" αντιπροσωπεύει το όνομα και το σύμβολο ενός τέτοιου κράτους. Είναι το όνειρο μιας μακρινής πολιτείας, στην οποία κακοί άνθρωποι ή κακές καταστάσεις δεν μπορούν να φτάσουν.
Ο Κράτης εκθειάζει την απλότητα της αυτάρκειας, την απομόνωση, και την ελευθερία. Ένας απλός τρόπος ζωής φέρνει ικανοποίηση. Οι κάτοικοι της "Πήρα" είναι άνθρωποι που δεν είναι σκλάβοι της απόλαυσης και των ηδονών, αλλά που αγαπούν την ελευθερία  - την αιώνια βασίλισσα. Στο νέο βασίλειο του Κράτη δεν υπάρχει πόλεμος. Οι άνθρωποι δεν μάχονται ο ένας εναντίον του άλλου για τροφή, αφού εκεί που βασιλεύει η λιτότητα, υπάρχει αρκετή τροφή για όλους. Ο Κράτης στηρίζει τον πασιφισμό, ο οποίος πιθανό να είχε εισαχθεί από τον Αντισθένη.
Το ποίημα είναι ένα μίγμα αστείου και σοβαρότητας. Εκείνο που ο Κράτης περιγράφει στην "Πήρα" είναι μια ανύπαρκτη γη. Δεν τίθεται ερώτημα για ένα κράτος με τη συνηθισμένη έννοια. Η "Πήρα" είναι ένα όνειρο, είναι η ιδανική Κυνική κοινωνία, χωρίς δυσκολίες συντήρησης, χωρίς πολέμους ή κακίες, μια κοινωνία όπου κατοικούν άνθρωποι σαν αυτούς που προσπαθούν να διαμορφώσουν οι Κυνικοί με την παιδεία.
Ελεγείες που παρωδούν την ποίηση του Σόλωνος.
"Ύμνος εις ευτέλειαν" σε ελεγειακό μέτρο.
"Θρυλουμενη εφημερίς" - μια τραγωδία.
Η "Οψοποιητική", στην οποία ο Κράτης επιτίθεται κατά του συγγράμματος του
Αρχεστράτου "Ηδυπάθεια".
Η βιογραφία του Κράτη από τον Πλούταρχο έχει χαθεί. Πάντως, η μεγάλη σπουδαιότητα της προσφοράς του Κράτη έγκειται και στο γεγονός ότι σχημάτισε το σύνδεσμο μεταξύ του Κυνισμού και των Στωικών, μέσω του μαθητή του, Ζήνωνα του Κιτιέα (από το Κίτιο της Κύπρου).
Αν και λέγεται πως ήταν άσχημος και κυφός, τον ερωτεύθηκε η Ιππαρχία, κόρη μιας ευγενούς οικογένειας από τη Θράκη, την οποία και νυμφεύτηκε. Η Ιππαρχία τον ακολούθησε ολόψυχα στον Κυνικό τρόπο ζωής. Την Ιππαρχία είχε συστήσει στον Κράτη ο αδελφός της Μητροκλής, που σαγηνεύτηκε από τα επιχειρήματα του Κράτη κι έγινε Κυνικός, ενώ αρχικά υπήρξε μαθητής του πλατωνικού φιλοσόφου Ξενοκράτη και του αριστοτελικού φιλοσόφου Θεοφράστου.
Αναφέρεται ότι συχνά κυνηγούσε με τη βακτηρία του όσους συγγενείς τον αναζητούσαν προσπαθώντας να τον μεταπείσουν από τον τρόπο ζωής του. Εκείνος όμως παρέμενε αμετακίνητος. Έλεγε ότι αυτοί που ζουν ανάμεσα σε κόλακες έχουν τόση ελπίδα όση και τα μοσχάρια ανάμεσα σε λύκους• διότι δε βρίσκονται με αυτούς που έπρεπε να βρίσκονται, δηλαδή με τους όμοιους των, αλλά βρίσκονται με κείνους που στήνουν ενέδρα εναντίον τους.
Οι Κυνικοί πίστευαν ότι το να δίνει κανείς χρήσιμες συμβουλές είναι ο πιο σημαντικός ρόλος του φίλου, αφού οι χρησμοί ήταν και ακριβοί και γενικά διφορούμενοι. Η αξία των συμβουλών από έναν άνθρωπο σαν τον Κράτη, αποστασιοποιημένο από τις συνηθισμένες υποθέσεις της ζωής, έγκειτο στο ότι ήταν αμερόληπτες, σαφείς και σχετιζόμενες με γνωστά στάνταρτ αξιών. Κήρυττε τις αρετές της ομόνοιας μεταξύ αδελφών, και τα πλεονεκτήματα της αυτοκυριαρχίας σε κείνους που φαίνονταν να τα είχαν μεγάλη ανάγκη.
Ο Κράτης έλεγε πως ήταν συμπατριώτης του σοφού Διογένη, στον οποίο ούτε η ζήλια δεν είχε ποτέ επιτεθεί!
Όταν διαισθάνθηκε ότι πέθαινε, έκανε στίχους για τον εαυτό του, λέγοντας:
«Φεύγεις, ευγενή καμπούρη, φεύγεις,
Στα πεδία του Πλούτωνα πηγαίνεις.
Καμπουριασμένος διπλά από τα γεράματα.»
Μαρία Σεφέρου
………….
Ο κυνικός φιλόσοφος Κράτης ο Θηβαίος συνάντησε κάποτε έναν Αθηναίο, που του ανακοίνωσε ότι είχε ανακαλύψει το μυστικό της ευτυχίας.
- Και ποιο είναι αυτό; ρώτησε ο φιλόσοφος.
- Να, το κανόνισα έτσι ώστε από εδώ και πέρα θα παύσω να εργάζομαι και θ’ απολαμβάνω έτσι την ανάπαυση σ’ όλη μου τη ζωή.
Και ο Κράτης του αποκρίθηκε:
- Ω, ανόητε, η απόλαυση αυτή δεν υπάρχει παρά μονάχα στις λίγες ώρες ή στιγμές, που έπονται από την κούραση.

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΔΙΝΑΝ ΣΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής. Ο Ξενοφώντας υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές, ώστε να προφέρονται εύκολα. Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά. Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή».
Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα. Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του -560 απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας. Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.
Ο Ρωμαίος ποιητής Όβιδος δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίων, του άτυχου κυνηγού της Ελληνικής Μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς. Ο Πόλουξ αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στην Κολουμέλλα. Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα.
Ο Μέγας Αλέξανδρος καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του συνοδευόταν από αρκετά σκυλιά, στην προσωπική του ζωή αλλά και στις εκστρατείες του. Είναι γνωστή η αγάπη του μεγάλου στρατηλάτη για τα σκυλιά, καθώς εικάζεται ότι ήταν ο πρώτος που θέσπισε νόμο για την προστασία των ζώων.
Ο σκύλος, όμως, που έμεινε στην ιστορία ήταν ο Περίτας, ως το αγαπημένο σκυλί του Μεγάλου Αλεξάνδρου που τον συνόδευε στις εκστρατείες του. Το όνομα αυτό το έδωσε ο Μ. Αλέξανδρος στον σκύλο του από τη λέξη περιττός= εξαιρετικός. Αλλά στα αρχαία κείμενα του Πλούταρχου γράφεται με ένα ταυ. (Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Αλέξανδρος, 61). Ο Περίτας φημολογείται ότι ήταν μολοσσός της Ηπείρου. 
Ο Περίτας σε μια μάχη εναντίον των Περσών έσωσε κυριολεκτικά το μεγάλο στρατηγό. Είχε τραυματιστεί σοβαρά από ένα βέλος και ένας ελέφαντας τον πλησίαζε απειλητικά. Ο Περίτας, τότε, επιτέθηκε στον ελέφαντα τρέποντάς τον σε φυγή και έδωσε έτσι χρόνο στους άντρες του Μ. Αλεξάνδρου να περιποιηθούν τα τραύματά του. 
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ο Περίτας είχε ξαπλώσει στο στήθος του Αλξάνδρου ενώ κείτονταν τραυματισμένος, όπου και δέχτηκε τη χαριστική βολή από ένα βέλος των εχθρών και έτσι τραυματίστηκε ο Περίτας θανάσιμα και σώθηκε ο Μ. Αλέξανδρος. Προς τιμήν του πιστού και γενναίου του φίλου ο Μ. Αλέξανδρος ίδρυσε στην Ινδία πόλη με το όνομα Περίτας.
Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς υπενθυμίζουν στους αναγνώστες τους να επαινούν τους πιστούς τετράποδους συντρόφους τους. Εξάλλου τα σκυλιά απολαμβάνουν την ενθάρρυνση όσο και οι τίμιοι άνθρωποι.

ΤΑ ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΣΕΡΒΙΤΣΙΑ ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗ ΣΠΑΡΤΗ. ΠΩΣ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΓΕΣΤΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ.

Η πόλη Εγέστα στη Σικελία είχε διαμάχη με τους γείτονες της που είχαν τη βοήθεια των ισχυρών Συρακουσών. Οι κάτοικοι της Εγέστας αποφάσισαν να ζητήσουν στρατιωτική βοήθεια από τους Αθηναίους. Η εκκλησία του δήμου στην Αθήνα ήταν σκεπτική, αλλά επειδή οι Συρακούσιοι ήταν πιστοί σύμμαχοι της Σπάρτης αποφάσισαν, λαμβάνοντας υπόψη τα μελλοντικά στρατιωτικά έξοδα, να ερευνήσουν πόσο πλούσια ήταν πραγματικά η Εγέστα.
Έστειλαν λοιπόν μια διερευνητική αποστολή στη Σικελία. Όταν οι απεσταλμένοι έφτασαν στην Εγέστα, τους πήγαιναν από δείπνο σε δείπνο σε ολόκληρη την πόλη. Σαστισμένοι διαπίστωσαν ότι όλα τα σπίτια ήταν γεμάτα με πανάκριβα ασημένια σερβίτσια.
Στην πραγματικότητα όμως κάθε βράδυ ήταν τα ίδια ποτήρια και πιάτα που πήγαιναν μυστικά από σπίτι σε σπίτι....
Οι απεσταλμένοι πείστηκαν για τις δυνατότητες του σχεδίου και επέστρεψαν στην Αθήνα. Εκεί δέχθηκαν με ενθουσιασμό την αναφορά τους και τον επόμενο χρόνο, το -415 έστειλαν έναν ισχυρό στόλο στη Σικελία.
Με την άφιξη του αθηναϊκού στρατού στη Σικελία οι τρεις στρατηγοί, ο Νικίας, ο Λάμαχος κι ο Αλκιβιάδης (που ακόμη δεν είχε ανακληθεί), βρέθηκαν μπροστά στην αποθαρρυντική πραγματικότητα της ολοκληρωτικής διάψευσης σχετικά με τα χρήματα που είχαν υποσχεθεί οι Εγεσταίοι. Τα νέα που έφτασαν στο στρατόπεδο των Αθηναίων (στο Ρήγιο) από τα τρία πλοία που είχαν σταλεί στην Έγεστα ήταν ξεκάθαρα. Η οικονομική ενίσχυση ήταν τριάντα τάλαντα όλη κι όλη, ποσό όχι ασήμαντο, αλλά μηδαμινό.
Οι Εγεσταίοι, προκειμένου να διευθετήσουν τις τοπικές τους διαφορές με το Σελινούντα εξαπάτησαν τους Αθηναίους πρέσβεις παρουσιάζοντας τα αναθήματα του ναού της Αφροδίτης, που ήταν από ασήμι, πολύ μεγαλύτερης αξίας απ’ ότι πραγματικά ήταν και γυροφέρνοντας τα ίδια ακριβά σκεύη από σπίτι σε σπίτι, όπου ιδιώτες παρείχαν γεύματα στους πρέσβεις, δίνοντας την εντύπωση της απίστευτης χλιδής.
Τώρα που η εκστρατεία είχε γίνει και που οι αθηναϊκές δυνάμεις βρίσκονταν ήδη στη Σικελία, δεν υπήρχε κανένας λόγος να συνεχιστεί η απάτη. Όλοι βρέθηκαν προ εκπλήξεως, εκτός από το Νικία που, εξ’ αρχής, θεωρούσε πολύ επίφοβες τις υποσχέσεις των Εγεσταίων. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι Ρηγίνοι, που θεωρούνταν ότι προφανώς θα συμβάλουν στην εκστρατεία, λόγω της κοινής καταγωγής με τους Λεοντίνους και της φιλίας με τους Αθηναίους, αρνήθηκαν οποιαδήποτε εμπλοκή.
Όπως ήταν φυσικό οι στρατιώτες άρχισαν να δυσφορούν ανοιχτά. Κατηγορούσαν τους πρέσβεις που είχαν εξαπατηθεί και θεωρούσαν ότι είχαν παρασυρθεί μάταια. Τα πράγματα στη Σικελία, απ’ την αρχή, ήταν προβληματικά για τους Αθηναίους.
Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, μια απλή απάτη κατά τη διάρκεια του πολύχρονου Πελοποννησιακού Πολέμου (-431 έως -404) οδήγησε την Αθήνα στο τέλος της.
Ήταν ένα φοβερό πλήγμα για την Αθήνα στη μάχη της εναντίον της Σπάρτης και, παρά το πέρασμα του χρόνου, δεν κατάφερε ποτέ να το ξεπεράσει. 

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Η ΜΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΘΕΩΝ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ

Κοινή σε όλους τους Έλληνες ήταν η αποστροφή προς το δουλικό φρόνημα και έθος των βαρβάρων να γονυπετούν, εδαφιαίως μάλιστα, ενώπιον των βασιλέων και των αρχόντων τους. Και όχι μόνον ενώπιων αυτών, αλλά και αυτών ακόμη των θεών τους.
Η μη προσκύνηση των θεών από τους Έλληνες μαρτυρείται μεταξύ των άλλων και από τον Αριστοφάνη (Όρνιθες, στίχ. 690-91: Πισθέταιρος: «Και δε θα πηγαίναμε στους Δελφούς… για να προσφέρουμε θυσία, παρά θα στεκόμαστε όρθιοι… και θα δεόμαστε σηκώνοντας τα χέρια…»).
Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, ενώπιων των αγαλμάτων των θεών τους, και ευθυτενείς είναι και τους κοιτάζουν κατευθείαν στα μάτια.
Σκυμμένους θα συναντήσεις τους Έλληνες μόνον προκειμένου να ριχθούν σε αγώνα δρόμου ή να ρίξουν δίσκο (βλέπε δισκοβόλο).
Ποτέ για να προσκυνήσουν!
http://toixo-toixo.blogspot.gr/

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΥΝΝΕΦΟ

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Διακρίνω διόλου αμυδρά μα πολύ ξεκάθαρα, ένα σπουδαίο πνεύμα. Με μεγάλη χάρη λόγου. Ένα πνεύμα που υπηρετεί την επιστήμη και υπηρετείται από αυτή, καλλιεργεί έννοιες, εκφράζει σκέψεις. Ένα πολύβουο πνεύμα. Η φύση αυτού του πνεύματος είναι και κοινωνική. Κάθε κοινοποίηση και πολλοί διάλογοι, βρίθουν ιδεών, οι οποίες είναι είτε γεμάτες νόημα είτε εντελώς ανούσιες. Ο σχολιασμός των εννοιών, η διατριβή πάνω σε αυτές, οι πληγές τους πάνω μας, συνιστούν την Κοινωνία του Λόγου. Μια κοινωνία διόλου ευκαταφρόνητη.
Η μάθηση σήμερα, πολύ περισσότερο από το παρελθόν, χαίρει εκτίμησης μαζικά. Σίγουρα, η επιστήμη συμβάλλει σε κάποια ακεραιότητα και ελευθερία με τη μετουσίωση της φαινομενικής πραγματικότητας σε μια προσωπική αλήθεια, σε μια ουσία με μοναδικό νόημα καθώς ορίζει κανείς τη θέση του στον κόσμο. Η πολυφωνία όμως, καταλήγει να γίνεται είτε οχλαγωγική, είτε δίχως νόημα. Κι αυτό επειδή καμιά φορά υπάρχει, απλά για να αναπαράγεται και δεν λειτουργεί για να προάγει μια γόνιμη σκέψη. Επίσης, η συνεχής ανησυχία και η έκφρασή της με αμετροέπεια αναιρεί την σκέψη. Σ' αυτό το σημείο, χρειάζεται η σιωπή.
Η σιωπή έχει μεγάλη δύναμη. Με τη σιωπή δεν εννοείται φυσικά το να είναι κανείς βουβός. Εννοούνται με αυτή όμως πολλά παραπάνω. Η σιωπή εξιστορεί ένα πνεύμα κατασταλαγμένης σοφίας. Ένα πνεύμα που έχει μάθει να ακούει. Παράλληλα, προσφέρει τον διαλογισμό. Άλλωστε, όλες οι αμφισημίες και οι παρανοήσεις είναι προϊόντα λόγου. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε λεχθέν είναι ανάξιο λόγου. Μάλλον όμως πλέον, μιλάμε περισσότερο, μιλάμε πιο γρήγορα και εκφραζόμαστε πριν τη σκέψη, ως υπηρέτες αυτού του λόγου. Η σιγή αντιθέτως και παραδόξως, είναι πολύ πιο εκφραστική. Δίνει χώρο και στο συναίσθημα και ενισχύει και τη συλλογιστική.
Ακόμα, η θυσία και ο διχασμός χρειάζονται τη σιωπή. Κάθε διάψευση μπορεί να γίνει μια σιωπηλή φιλοσοφική αναζήτηση. Η οποία αναζήτηση έχει εν πολλοίς λησμονηθεί στις μέρες μας. Η αναζήτηση αυτή μπορεί να είναι και κενή. Μπορεί να μη μιλά, αλλά με τη σιωπή της να φανερώνει κάθε πλούτο ή την αλήθεια της. Μα τι άραγε είναι η αλήθεια ή ποιος μπορεί πραγματικά να ομιλεί για αυτή λες και την κατέχει; Ούτως ή άλλως την πραγματική αλήθεια δεν μπορούμε να την ξέρουμε κι αυτό το δείχνει η μικρότητα της ύπαρξής μας. Κανείς δεν είναι γνώστης, παρά ομιλητής. Και η τέχνη της ομιλίας δεν προϋποθέτει μόνο έναν δεινό ρήτορα, αλλά και κάποιον, ο οποίος πολύ παραπάνω είναι ικανός να σιωπά αναγνωρίζοντας μια κάποια αδυναμία. Πιθανότατα, τότε να είναι ουσιαστικά εύ-γλωττος.
Πολλές φορές με τον λόγο, δεν φέρει κανείς τη γνώση που υποτίθεται ότι κατέχει, μα το αντίθετό της. Η σιωπή ίσως να είναι ο κόσμος, επειδή αυτή φέρει το μεγαλείο του αγνώστου ή είναι η ίδια η επίδειξη της ασημαντότητας μας. Σ' αυτό το σημείο θα σιωπήσω και για λίγο θα σας αφήσω με την αίσθηση. Αυτήν την πρωταρχική στιγμή της γέννησης, το κενό, που είναι πολύ πιο στολισμένο όταν είναι άδειο, παρά όταν είναι εκφρασμένο με κενότητα.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΕΣΩ ΕΝΟΣ ΚΩΔΙΚΑ ΑΡΙΘΜΩΝ

Το να βλέπεις συνέχεια κάποιους αριθμούς είναι ένα μήνυμα, είναι ο τρόπος του Σύμπαντος να επικοινωνεί μαζί σου μέσω ενός κώδικα. Απλά πρέπει να μάθεις τον κώδικα.
Νόμιζα πως αυτό το ταξίδι συνειδητοποίησης είναι μοναχικό και για λίγους, αλλά το ότι συμβαίνει σε τόσους ανθρώπους εκεί έξω και καθημερινά, είναι κάτι που ξεπέρασε τα όρια της φαντασίας μου.
Έρευνες αποκαλύπτουν, ότι όταν κάποιος αρχίζει να βλέπει μια επαναλαμβανόμενη ακολουθία αριθμού, αρχίζει συνήθως να του παρουσιάζεται, μετά από τον αριθμό 11:11.
Η επανάληψη στις ακολουθίες των αριθμών δεν είναι μόνο το τι σημαίνει ο αριθμός που επαναλαμβάνεται, αλλά είναι περισσότερο το πόσο συχνά κάποιος παρατηρεί τις επαναλαμβανόμενες ακολουθίες αριθμών.
Είναι στατιστικά πιο πιθανό οι αριθμοί που παρατηρείς να μην επαναληφτούν στη σειρά, ειδικά καθ ‘όλη την ημέρα σου και κάθε μέρα. Π.χ. στην δική μου περίπτωση ήταν ο αριθμός 32, που μέσα στην ημέρα ερχόταν σε διαφορετικές εκφάνσεις, δηλ. 23, 5326, 2323 στις πινακίδες αυτοκίνητων, σε επιγραφές, σε ρολόγια και ούτω καθεξής και ήταν η αιτία που με σαγήνεψε η μαγεία, πέρα από την περιέργεια, για το τι σημαίνει ένας συγκεκριμένος αριθμός.
Γεγονός πάντως είναι ότι όσο περισσότερο αρχίσεις να συνειδητοποιείς την ακολουθία επαναλαμβανόμενων αριθμών, τόσο περισσότερο μπορείς να προσελκύσεις επαναλαμβανόμενες ακολουθίες αριθμών στην ευαισθητοποίηση σου.
Όμως, έχεις αναρωτηθεί τι πραγματικά σημαίνουν για εσένα οι επαναλαμβανόμενες αλληλουχίες αριθμών;
Βασικά, καθημερινά σημάδια από τους πνευματικούς οδηγούς σου.
Παρακάτω είναι τα βασικά σημεία-αριθμοί, που χρησιμοποιούνται για να σε καθοδηγήσουν στην καθημερινή ζωή. Δεν σχετίζονται με κάτι συγκεκριμένο, όπως η πορεία της ζωής σου ή μάθημα ζωής, αλλά με το να σε καθοδηγήσουν στις σωστές αποφάσεις για κάτι. Π.χ για να αποφύγεις μια δυσάρεστη εμπειρία ή για να μάθεις κάτι που θα χρειαστείς σύντομα. Όμως είναι στο χέρι σου αν θα ισχύσουν πάνω στις σκέψεις και στα συναισθήματά σου.
111, 11:11 – Αυτό είναι το νέο σήμα του κύκλου. Αναφέρεται σε αυτό που είναι νέο, φρέσκο και ευημερεί στη ζωή σου. Βλέποντας αυτό το σημάδι μετά από σκέψη ή συναίσθημα πάνω σ’ ένα θέμα στη ζωή σου, δείχνει ότι οι σκέψεις αυτές θα σε οδηγήσουν σε νέα και συναρπαστικά πράγματα στην καθημερινή ζωή σου.
Οι πνευματικοί σου οδηγοί υποδεικνύουν ότι αυτές οι σκέψεις είναι υγιείς, επειδή η αλλαγή είναι η ουσία της ανάπτυξης.
222, 22:22 – Αυτό είναι το «τρένο της σκέψης» και εμφανίζεται για να υποστηρίξει αυτό που σκέφτεσαι. Για παράδειγμα, μπορεί να εργάζεσαι πάνω σε κάτι και να δεις αυτό το σημάδι. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συνεχίσεις με την τρέχουσες σκέψεις για μια λύση, καθώς θα σε οδηγήσουν στο σωστό συμπέρασμα.
333, 3333 – Αυτή η ακολουθία είναι το Κοσμικό «Ναι!» Αυτό δείχνει ένα «Ναι» για οτιδήποτε και είναι η σωστή απόφαση για εσένα. Πιθανώς δείχνει ότι κάτι θα συμβεί, ακόμα κι αν μερικές φορές δεν είναι αυτό που περιμένεις ή όταν εσύ δεν το περιμένεις.
444, 4444 – Αυτό το σημείο είναι το Κοσμικό «Όχι!». Αυτό δείχνει ένα «όχι» σε οτιδήποτε.
555, 5555 – Αυτό είναι ένα σημάδι «αλλαγής». Εμφανίζεται κάθε φορά που έχεις μια αλλαγή για κάτι στο μυαλό σου και είναι μια αντανάκλαση της κατάστασης σου. Σχετίζεται με οποιοδήποτε θέμα για το οποίο σκέπτεσαι να αλλάξεις και σε συμβουλεύει να σκεφτείς λίγο, καθώς και να είσαι βέβαιος ότι η νέα αυτή κατεύθυνση είναι πραγματικά αυτό που θέλεις να κάνεις.
666, 6666 – Αυτό είναι το σημείο της «ανισορροπίας». Αυτό δείχνει ότι οι σκέψεις σου έχουν πάει μακριά, σε όχι και τόσο ευεργετικές κατευθύνσεις. Δηλαδή, να σκέπτεσαι κανονικά για κάτι και τότε το μυαλό σου να σε πάει σε ένα φανταστικό ή μη ρεαλιστικό έδαφος. Μέσα από αυτό το σημείο, σου επιτρέπει να γνωρίζεις ότι έχεις γλιστρήσει από το σωστό δρόμο και θα πρέπει να κάνεις ένα βήμα πίσω στον πιο πρόσφατο σωστό τρόπο σκέψης.
777, 7777 – Αυτό είναι ένα σημάδι ότι το «μάθημα κατανοήθηκε». Αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι έχεις μάθει ή ανακαλύψει κάτι σημαντικό για εσένα. Για παράδειγμα, το μάθημα μπορεί να είναι ότι έχεις ανακαλύψει πωςη εργασία σου δεν σε εμπνέει, όπως κάποτε. Έχεις κάνει αυτή την ανακάλυψη και τώρα είναι στο χέρι σου το πώς θα προχωρήσεις.
888, 8888 – Αυτό είναι σημείο που υποδεικνύει πως είναι η ώρα για να τελειώσει κάτι. Ό, τι κάνεις στη ζωή σου, είναι μια σειρά από βραχυπρόθεσμες φάσεις και στην εμφάνιση της ακολουθίας αυτής, οι σκέψεις σου θα επιφέρουν το τέλος σε κάτι που κάνεις, είτε με φυσικό, είτε με απότομο τρόπο.
999, 9999 – Αυτό είναι το σημάδι της «ολοκλήρωσης». Δείχνει την ολοκλήρωση της φάσης της σκέψης ή μιας δραστηριότητας στη ζωή σου. Αντανακλά τις αμετάκλητες σκέψεις και τα συναισθήματά σου σε ένα συγκεκριμένο θέμα και ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να πας προς τα πίσω – μόνο μπροστά.
000, 00:00 – Αυτή είναι η ένδειξη «ενότητας με το Σύμπαν». Σου υποδεικνύει ότι λειτουργείς μια χαρά, σκέφτεσαι και κάνεις τα σωστά πράγματα και είσαι στη σωστή θέση, τόσο διανοητικά, όσο και συναισθηματικά.
Άλλα σημάδια με Αύξοντες αριθμούς
Περιστασιακά, μπορεί να δεις σημάδια που παρέχουν εξίσου καθοδήγηση, όπως:
2323, 2332, 2233 – Αυτά τα σημάδια δείχνουν συμφωνία και υποστήριξή στις σκέψεις, στα σχέδια ή στις προβλεπόμενες δράσεις σου. Εμφανίζεται πιο συχνά αφού έχεις δημιουργήσει μια σχέση με τους Πνευματικούς οδηγούς και είσαι ανοικτός στην καθοδήγησή τους, μέσω των αριθμητικών ακολουθιών.
1234, 234, 345 – Εάν επανειλημμένα δεις αλληλουχιών αύξων δεκαδικών αριθμών, όπως το 1234, αφορά προοδευτικές σκέψεις. Θα τις δεις, όταν σκέπτεσαι μια περιοχή της ζωής σου ή ένα συγκεκριμένο θέμα που σε απασχολεί και θέλεις να αλλάξεις. Βλέποντας αυτόν τον αριθμό σειράς, αμέσως μετά η ζωή σου θα προχωρήσει ακολουθώντας αυτές τις σκέψεις και θα έχεις υποστήριξή.
321, 4321 – Αν δεις επανειλημμένα φθίνουσες ακολουθίες αριθμών, όπως 321, αυτό είναι ένα σημάδι ότι οι σκέψεις σου είναι οπισθοδρομικές. Θα τις δεις, όταν σκέφτεσαι για μια πορεία δράσης και είναι μια ένδειξη ότι η ζωή σου θα κάνει ένα βήμα προς τα πίσω, αν ακολουθήσεις την πορεία της δράσης που σκέφτεσαι.
Το τι πραγματικά θα κατανοήσεις από τις επαναλαμβανόμενες ακολουθίες αριθμών, ειδικά τι προσπαθούν να σου πουν είναι κάτι που μπορείς, μόνο εσύ να το ανακαλύψεις. Το γεγονός ότι έχεις αρχίσει να το παρατηρείς είναι ένα σημάδι της ευαισθητοποίησης και της σύνδεσης σου με το σύμπαν.
Η επανάληψη σε ακολουθίες αριθμών είναι μόνο ένας από τους πολλούς λεπτούς και προσωπικούς τρόπους που το Σύμπαν θα ξεκινήσει την επικοινωνία μαζί σου, καθώς ρέει μέσα από τις καμπύλες, την εμπειρία της δόνησης σου…
Νιώσε ελεύθερος να το μοιραστείς μαζί μου!
http://spiritscience.gr

ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ: «ΜΗΝ ΜΟΥ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ»

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου