Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΛΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΞΟΒΕΛΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

(Ότι δεν διδαχθήκαμε)
Οί Πατέρες προσπάθησαν νά αντιγράψουν καί νά εντάξουν στήν Χριστιανική θρησκεία τίς ηθοπλαστικές αξίες τού Αρχαίου Πνεύματος. Ό Βασίλειος καί οί άλλοι πατέρες τής εκκλησίας εσπούδασαν βέβαια είς Ελληνικάς σχολάς τών Αθηνών καί τής Ανατολής, αλλά ή επήρεια τού Εβαϊκού στοιχείου ήτο βαθεία. Χρησιμοποίησαν τόν πολιτικόν καί ρητορικόν λόγον γιά νά αναπτύξουν τήν νέα θρησκεία, νά πείσουν περί τόν δογμάτων της καί νά ασκήσουν κατόπιν επίδραση στήν κοινωνία. Επιτηδειότατα τόν δ’οργάνον εύρον πρός διάδοσιν τών ιδεών των τήν Ελληνικήν γλώσσαν προκειμένουν νά επικοινωνήσουν πρός τήν εξηλληνισμένην πλήρως Ανατολήν.
Κάτω από Εβραϊκή επήρεια οί πνευματικοί ηγέτες τού Βυζαντινού κράτους σκυλεύουν τό Ελληνικό πνεύμα αλλά ταυτοχρόνως συκοφαντούν καί προσπαθούν νά εξευτελίσουν κάθε επίτευγμά του, όπως ή ιατρική, τά μαθηματικά κτλ.
Ό Μεγαλύτερος Βυζαντινός ποιητής ό Ρωμανός νά τί λέγει εναντίον τών Μεγαλυτέρων μορφών τής ανθρωπίνης ιστορίας: «τί πλανώνται πρός Πλάτωνα; τί Δημοσθένη στέργουσι τόν ασθενή; τί Πυθαγόρα θρυλλούσι τόν δικαίως φιμωθέντα ; τί δέ μή τρέχουσι καί σέβουσι οίς ενεφανίσθη τό πανάγιον πνεύμα;».
Ό άλλος εκπρόσωπος τού Βυζαντινού κράτους, ό Γεώργιος Πισίδης λέγει: «Νοσεί Γαληνός, εκφοβεί δέ τάς νόσους, ό Πέτρος ημών τάς σαγήνας ό πλέκων».
Ψαλτήριον Δαβίδ πού τυπώθηκε 1494 τί λέει: «Σίγησον Ορφεύ, ρίψον Ερμή τήν λύραν, τρίπους ό Δελφοίς δύνον είς λήθην έτι, Δαβίδ γάρ ημίν πνεύματος κρούων λύραν τρανοί τά κρυπτά τών θεού μυστηρίων, πληθύν παλαιών ιστορεί τεραστίων».
Ζ΄οικουμενική σύνοδος 843 τί λέει τό «Συνοδικόν», Περάστηκε κατόπιν είς τό Τριώδιον. Αναθεματισμοί Τριωδίου:
«Τοίς τά Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα καί μή διά παίδευσιν μόνο ταύτα παιδευομένοις αλλά καί τάις δόξαις αυτών ταίς ματαίως επομένοις καί ώς αληθέσι πιστεύουσι καί ούτως αυταίς ώς τό βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις ώστε καί ετέρους ποτέ μέν λάθρα ποτέ δέ φανερώς ενάγειν αυταίς καί διδάσκειν ανενδοιάστως, ανάθεμα !Τοίς μετά τών άλλων μυθικών πλασμάτων αφ’εαυτών καί τήν καθ’ημάς πλάσιν μεταπλάττουσιν καί τάς Πλατωνικάς ιδέας ώς αληθείς δεχομένης καί ώς αυθυπόστατον τήν ύλη παρά τών ιδεών μορφούσι λέγουσι καί προφανώς διαβάλλουσι τό αυτεξούσιον τού δημιουργού, ανάθεμα
Στό Βυζάντιο ή πολιτική ελυθερία καί ή ιδέα τής δικαιοσύνης εξοβελίζονται από τό εξουσιαστικό καί δογματικό κράτος. Ό Βασιλεύς καί ό Πατριάρχης είναι ή ύπατη εξουσία καί εκπρόσωποι τού Θεού. Από τήν Ελληνική Δημοκρατία (Αθήνα) καί αξιοκρατική Ελληνιστική Βασιλεία (Μακεδονία) περνάμε στήν Θεοστήριχτη μοναρχούμενη οικουμένη. Ή Βυζαντινή αυτοκρατορία εκτός εξαιρέσεων καί τολμά καί αυτοαποκαλείται νέα Σιών, Ρώμη, Βασιλεία, Ρωμαϊκόν, Ρωμαίων κράτος, Ρωμανία κ.α. Ό Έλλην ζούσε κάτω από τήν Βυζαντινή τυραννία, τρομοκρατημένος, καταπιεσμένος, αναθεματισμένος, κουρσεμένος, υβριζόμενος, χλευαζόμενος συκοφαντούμενος, σκυλευόμενος.
Το βίντεο είναι απόσπασμα από την βραβευμένη ταινία ντοκιμαντέρ του Θοδωρή Μαραγκού με τίτλο «ΜΠΛΑΚ ΜΠΕΕ», που αφηγείται την ιστορία του Δημητράκη. Η ταινία αυτή ενόχλησε με αποτέλεσμα να θαφτεί και να μη τη γνωρίζει ο πολύς κόσμος. Την ταινία αυτή πρέπει να τη δει κάθε φωτισμένος Έλληνας διότι θα τον βοηθήσει να κατανοήσει τις ρίζες του.
Εδώ ολόκληρη η ταινία του Θοδωρή Μαραγκού «ΜΠΛΑΚ ΜΠΕΕ»

ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Πλουτάρχου Ηθικά "Περί Ίσιδος και Οσίριδος" παρ.23.
Και ανοίγουν πόρτες στην ασέβεια του άθεου λαού και συνάμα, εξανθρωπίζοντας τα θεία προσφέρουν εξαιρετική ευκαιρία στις λοιδωρίες του Ευημέρου του Μεσσηνίου, ο οποίος αφού έκανε αντίγραφα ανύπαρκτης και ασεβούς μυθολογίας, διαδίδει στην οικουμένη κάθε είδους αθεΐα, και διαγράφοντας όλους, γενικά τους θεούς, τους μεταβάλει σε ονόματα στρατηγών και ναυάρχων και βασιλέων, οι οποίοι έζησαν, τάχα, σε χρόνια παλιά.
Και υποστηρίζει, ότι τα ονόματα τους τα ανακάλυψε στη νήσο Πάγχοντα με χρυσά γράμματα γραμμένα, τα οποία ούτε βάρβαρος, ούτε Έλλην κανείς είδε ποτέ, αλλά μόνος ο Ευήμερος, φαίνεται τα είδε, αφού εταξίδευσε στη νήσο των Παχώων και Τριφύλλων, οι οποίοι πουθενά στη γη δεν υπήρξαν, ούτε υπάρχουν.
Οι θεοί των Ελλήνων είναι ΘΕΟΙ και όχι άνθρωποι.
Αστέριος Χοϊλούς                                              http://ermionh.blogspot.gr/

Ιλιάδος ραψ.Δ΄ στιχ. 75
Ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην, βῆ δὲ κατ᾽ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα. Οἷον δ᾽ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢναύτῃσι τέρας ἠ ὲ στρατῷ εὐρέ λαῶν λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλο ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται· τῷ ἐϊκυῖ᾽ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα ΠαλλὰςἈθήνη, κὰδ δ᾽ ἔθορ᾽ ἐς μέσσον· θάμβος δ᾽ἔχεν εἰσορόωντας Τρῶάς θἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς· ὧδε δέ τις εἴπεσκενἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον…
Νεοελληνική απόδοση
Και αυτοπροαίρετα η θεά στον λόγον του ετινάχθη από του Ολύμπου τες κορφές κι εχύθη ωσάν τ’ αστέρι, οπού ο Κρονίδης έριξε σημάδι στους ανθρώπους, ή ναύτες ή στρατόπεδο λαών εκτεταμένο. Λαμπρό αστέρι κι άπειρες οι σπίθες του πετιούνται. Ομοίως τοτ’ η Αθηνά στην γην εροβολούσε και μες στην μέσην πήδησε των ιπποδάμων Τρώων, των χαλκοφόρων Αχαιών και απόρησαν τα πλήθη…
(σ.σ.: Αυτά δεν τα κάνουν άνθρωποι)

ΧΟΪΛΟΥΣ ΑΣΤΕΡΙΟΣ: ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ, Ο ΜΕΓΑΣ ΜΥΣΤΗΣ

ΧΟΪΛΟΥΣ ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: ΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΝΗΜΗ

Από τόν 4ον έως τόν 7ον αιώνα καταστρέφεται καί εξοστρακίζεται κάθε τί τό Ελληνικό. Ναοί γκρεμίζονται, βίαιοι μαζικοί θάνατοι φιλοσόφων γίνονται, διωγμοί πνευματικών ανθρώπων, καταδίκες γιά μαγεία.
Οί περιπέτειες του Παρθενώνα ναού άρχισαν μετά την επικράτηση του χριστιανισμού. Το 426 ο Θεοδόσιος μετέφερε το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς στην Κωνσταντινούπολη και γύρω στα 530 ο Ιουστινιανός μετέτρεψε το ναό σε εκκλησία και την αφιέρωσε αρχικά στην Αγία Σοφία και κατόπιν στην Παναγία Θεοτόκο, αφού έκανε ουσιώδεις μεταβολές στο οικοδόμημα.
Στήν βόρεια Κέρκυρα, στήν Κασσιόπη ό σημερινός ναός τής Παναγίας, εχτίστη πάνω ακριβώς σέ ναό τού Διός. Επίσης στήν Παλαιοκαστρίτσα όπου υπάρχει τό Βυζαντινό μοναστήριο τής Παναγίας, βρίσκεται τό ανάκτορο τού Βασιλέα Αλκίνοου. Στό Νυδρί τής Λευκάδας βρίσκουμε μία εκκλησία δίπλα σέ μία πυραμίδα. Στήν Σαλαμίνα ή μονή τής Φανερωμένης εχτίσθη πάνω σέ αρχαίο ναό, ό οποίος δέν είναι πλέον σέ θέσι νά αναγνωριστεί. Στήν Ρόδο στόν ναό των Ιπποτών, ό ναός τού Αγίου Ιωάννη, ήταν αφιερωμένος στόν Απόλλωνα, όπως καί ο Κολοσσός τής Ρόδου. Στήν Σάμο τό Μαντείο τού Απόλλωνος έγινε σήμερα ή Παναγία ή Σπηλιανή. Τό Τροφώνιο μαντείο χρειάστηκε δύο εκκλησίες γιά να καλυφθεί. Ούτε ό Παρθενώνας έχει γλυτώσει από τήν ορθόδοξη μανία. Ήδη από τόν 6ον αιώνα μετατρέπεται σέ χριστιανική εκκλησία τής Παρθένου Μαρίας. Γιά νά γίνει αυτό αφαιρέθηκε ό τοίχος πού χώριζε τό «εκατόμπεδο νεώ» από τόν «Παρθενώνα» καί κατασκευάστηκε αψίδα στά ανατολικά. Τό 1204 ό Παρθενώνας γίνεται Φράγκικη εκκλησία, ενώ τό 1456 γίνεται Τουρκικό τζαμί. Στήν υπόλοιπη Αθήνα οί χριστιανοί μετατρέπουν τό Ασκληπιείο σέ ναό τών αγίων Αναργύρων, ενώ ή αρχαία Κρήνη καί γενικά όλες οί αρχαίες πηγές γίνονται αγίασμα. Επίσης τό ιερό στόν λόφο τών Νυμφών (ό λόφος τού Αστεροσκοπείου) γίνεται ναός τής αγίας Φωτεινής.
Μεταξύ τού 6ου καί 8ου αιώνος  τό Θησείο μετετράπη σέ χριστιανική εκκλησία. Στήν οδό Μητροπόλεως έξω από τό υπουργείο Παιδείας υπάρχει τό εκκλησάκι τής Αγίας δυνάμεως, χτισμένο πάνω στό ιερό τών Ιλισιάδων Μουσών. Στήν οδό Ευριπίδου υπάρχει τό εκκλησάκι τού αγίου Ιωάννη τού Προδρόμου, όπου μέσα υπάρχει αρχαίος Κορινθιακός κίονας ό οποίος βγαίνει από τά κεραμίδια τής εκκλησίας. Στό νεκροταφείο τού Κεραμεικού καί μέσα στόν αρχαιολογικό χώρο υπάρχει ή εκκλησία τής αγίας Σοφίας. Στήν Ιερά οδό υπάρχει τό εκκλησάκι τού Αγίου Σάββα, πάνω σέ ιερό τής Δήμητρος. Στό Δαφνί ό ναός τής Παναγίας είναι χτισμένος πάνω στόν Ναό τού Απόλλωνος Δαφναίου. Στήν Ελευσίνα ό Άγιος Ζαχαρίας έχει χτιστεί πάνω στόν ναό τού Τριπτόλεμου. Ή μονή τής Καισαριανής καί τού Αστερίου είναι χτισμένες πάνω στά ιερά τής Αρτέμιδος καί τών Καβείρων αντίστοιχα. Στό Μαρούσι τό εκκλησάκι τού αγίου Γιάννη έχει χτιστεί πάνω τής Αρτέμιδος Αμαρυσίας. Στήν άνω Γλυφάδα ή εκκλησία τού Αγίου Ιωάννη τού κόρακα έχει χτιστεί πάνω σέ ναό τού Απόλλωνος.
Στήν Πελοπόννησο καί στήν Σικυώνα, πάνω σέ ναό τής Αρτέμιδος έχει χτιστεί ή Φραγκική εκκλησία τού Ζαρακά. Ή εκκλησία πού έχει παντρευτεί ό Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στό χωριό Ζαρούχλα Αχαϊας είναι χτισμένη πάνω σέ ναό τής Αρτέμιδος. Τό Γνωστό ποντικόκαστρο είναι χτισμένο πάνω σέ ναό τής Αφροδίτης Αρούρας. Στό Άργος τό εκκλησάκι τού προφήτη Ηλία είναι χτισμένο σέ ιερό τού Απόλλωνος. Στήν Αγία Μαρίνα Βοιωτίας στήν εκκλησία τού Αγίου Βλασίου θά βρούμα από κάτω ιερό τού Πανοπέα. Στήν Λαμία τό κάστρο τού Αφανός έχει χτιστεί πάνω πάνω στόν ναό τής Δήμητρος. Στό κέντρο τής Έδεσσας θά δούμε τόν ναό τής κοιμήσεως τής Θεοτόκου. Χωρίς μεγάλη προσπάθεια θά διακρίνουμε κιονόκρανα τού Υψίστου Διός. Ό ναός τής πασίγνωστης Αγίας Σοφίας είναι μία μετασκευή τού ναού τού Ηλίου από τόν Θεοδόσιο, ό οποίος μετέτρεψε επίσης τόν ναό τής Αρτέμιδος σέ εκτροφείο μεταξοσκωλήκων καί τόν ναό τής Αφροδίτης σέ πορνείο. Ό Ναός τών Καβήρων έγινε ή γνωστή Ροτόντα λόγω τού κυκλικού της σχήματος. Στό Βελούχι τής Ευρυτανίας ό ναός τής μεταμορφώσεως τού Σωτήρος έχει κτιστή σέ ναό τού Διονύσου. Στό Μαντείο τού Αχέροντα έχει κτιστεί χριστιανικό νεκροταφείο, ενώ στό Νεκρομαντείο τού Ταινάρου θά δούμε σήμερα τόν ναό τού Ασωμάτου, τού οποίου τά υλικά είναι τμήματα αρχαίου ναού.
Ή κρήνη τής Κασταλίας στού Δελφούς έχει μετατραπεί σέ χριστιανικό εκκλησάκι. Ό παλαιός ναός τού προστάτη τής Πάτρας Αγιού Ανδρέα, έχει κτιστεί ολόκληρος πάνω στόν ναό τής Δήμητρος. Στά Μαντεία τής Αμφικλείας καί Ισμηνίου Απόλλωνος οί χριστιανοί έχουν κτίσει νεκροταφεία. Επίσης στά Μαντεία τού Πτώο Απόλλωνος καί τών Διδύμων υπάρχει χριστιανική εκκλησία τού Ιωάννη τού Θεολόγου στό δεύτερο καί ή μονή τής Οσίας Πελαγίας στό πρώτο. Στά Χανιά ή εκκλησία στήν Πολυρρήνια είναι γεμάτη επγραφές από τόν Ναό τού Απόλλωνος πάνω στόν οποίο εγένετο άλλωστε ή εκκλησία.
Τά Μάρμαρα, οί Βωμοί καί τά αγάλματα μπορεί νά έχουν καταστραφεί αλλά δέν πέτυχε η εξαφάνιση τού Ελληνικού Κόσμου. Δέν  θά καλυφθεί η Ελληνική Ιστορία. Τά Ιερά δέν υπάρχουν αλλά υπάρχει μνήμη.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: ΦΙΛΟΣΟΦΗΣΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ.

"...έπειτα σιγά σιγά και προοδευτικά απορούσαν και για τα πιο μεγάλα, παραδείγματος χάριν για τις μεταβολές της σελήνης, για τα φαινόμενα του Ήλιου και των Άστρων και για τη Γένεση των Πάντων.
Όποιος όμως θαυμάζει και απορεί, έχει την ιδέα πως βρίσκεται σε άγνοια (γι'αυτό και όποιος αγαπά τον ΜΥΘΟ είναι από μια άποψη και ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, γιατί ο Μύθος περιλαμβάνει ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ). Ώστε, μιας και Φιλοσόφησαν προσπαθώντας να ξεφύγουν από την άγνοια"...
Αριστοτέλης, Μετά τα Φυσικά, Α 2, 982b12

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΑΦΟΡΑ (ΑΝΑΦΟΡΕΣ) ΣΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ - ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΥΝΟΣ !!!

Σείριος, ο λαμπρότερος Αστήρ του ουρανού, ανήκει στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός του Νοτίου ημισφαιρίου.
Η απόσταση του Σειρίου από την Γη είναι 8,9976 έτη φωτός.
Δηλαδή, περίπου 9 έτη φωτός.
Ο αστερισμός αναφέρεται και από τον Πτολεμαίο στον κατάλογο της "Μαθηματικής Συντάξεως" του.
Ο αστερισμός του Κυνός είναι ορατός ιδίως τον χειμώνα, οπότε και μεσουρανεί περί το μεσονύκτιο της 20ης Νοεμβρίου, ή στις 22:00 μ.μ. της 20ης Δεκεμβρίου ή στις 20:00 μ.μ. της 20ης Ιανουαρίου.
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΣ ραψωδία Χ
στίχοι 27-29
...που το φθινόπωρο προβάλλει, πασίδηλες δέ οι ανταύγειες του φαίνονται μεταξύ πολλών αστέρων στην σκοτεινή νύκτα εκείνον που κύνα = (Σείριος) του Ωρίωνος αποκαλούν. (Στον Όμηρο, Σείριος είναι το σκυλί του Ωρίωνος του κυνηγού).
Πλούταρχος Ηθικά
"Περί Ίσιδος και Οσίριδος" παρ.22.
Και το πλοίο, το οποίο, οι Έλληνες ονομάζουν <Αργώ> ήταν όμοιο με το πλοίο του Οσίριδος και τιμητικά κατετάχθη ανάμεσα στους αστερισμούς, και κινείται, όχι πολύ μακριά, από τους αστερισμούς του Ωρίωνος και του Κυνός = (Σείριος).
Πλούταρχος Ηθικά
"Περί Ίσιδος και Οσίριδος" παρ.44.
...γιατί τα γεννά όλα μόνος του, και μόνος του τα κυοφορεί και γι'αυτό ονομάζεται κύων-κύνας-σκύλος. (Ο Πλούταρχος μας εξηγεί ότι, ο συμβολισμός της λέξεις "κύων" αφορά τον ΣΕΙΡΙΟ, αστέρα ο οποίος είναι πολλές φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο μας. Θεωρούνταν σαν μία ουράνια μήτρα, η οποία κυοφορεί από μόνη της).
Πλούταρχος Ηθικά
"Περί Ίσιδος και Οσίριδος" παρ.47.
Κι ένα άστρο, έβαλε απάνω απ'όλα το Σείριο, φύλακα και επόπτη τους.
Πλούταρχος Ηθικά
"Περϊ Ίσιδος και Οσίριδος"παρ.52.
...παραδέχονται ότι ο Όσιρις είναι αυτός, ο ίδιος ο ήλιος, και λένε, ότι από τους ΕΛΛΗΝΕΣ ονομάζεται ΣΕΙΡΙΟΣ ... (και για τους αρχαίους Αιγύπτιους ο Σείριος ήταν το σημαντικώτερο άστρο του ουρανού που το είχαν θεοποιήσει κιόλας).
ΔΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ
Βιβλίο Α, κεφ.33.
Όσιρις δέ εστίν Διόνυσον καθ' Ελλάδα γλώσσαν ... τον μέν Όσιριν, Διόνυσον προσαγορεύουσιν και ΣΕΙΡΙΟΝ παρωνύμως ...
ΗΣΙΟΔΟΣ
"ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ" στίχοι 415-420.
Μόλις του καυτερού του ήλιου η δύναμη την κάψα που φέρνει ιδρώτα πάψει, και βρέξει φθινοπωρινά ο Δίας ο μεγαλοδύναμος, και το θνητό μας σώμα αλλάζει και γίνεται πολύ ελαφρότερο, τότε το άστρο του ΣΕΙΡΙΟΥ για λίγο μένει μες τη μέρα επάνω απ'το κεφαλι των ανθρώπων...
ΗΣΙΟΔΟΣ
"Ασπίς του Ηρακλέους" στίχοι 395-400.
Την εποχή που καθισμένο σε χλωρό κλαρί σταχτόφτερο τζιτζίκι με το τερέτισμα αρχινά να τραγουδά το θέρος στους ανθρώπους έχει για φαγητό και για πιοτό την απαλή δροσιά αυτό κι όλη τη μέρα απ'την αυγή το άσμα του σκορπάει μέσα στην κάψα τη φριχτότερη, όταν ο ΣΕΙΡΙΟΣ το δέρμα το ξεραίνει, τότε και τ' άγανα γίνονται γύρω στα κεχριά, που σπέρνονται το καλοκαίρι, κι οι αγουρίδες χρώμα αλλάζουν, καθώς ο Διόνυσος τις έδωσε χαρά και βάσανο στον άνθρωπο.
ΗΣΙΟΔΟΣ
"ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ" στίχοι 582-588.
Και μόλις το γαϊδουράγκαθο ανθίζει και το τζιτζίκι βουερό πάνω στο δένδρο καθισμένο οξύ τραγούδι χύνει συνεχώς απ'τα φτερά του κάτω, την ώρα του θέρους του κοπιαστικού, τότε παχύτατες οι γίδες είναι κι άριστο το κρασί, λάγνες όσο ποτέ οι γυναίκες, μα ασθενικότατοι οι άντρες, αφού ο ΣΕΙΡΙΟΣ τους ξεραίνει το κεφάλι και τα γόνατα, κι είναι το δέρμα μαραμένο από την κάψα. (Το άστρο του ΣΕΙΡΙΟΥ θεωρούνταν από τους αρχαίους Έλληνες υπεύθυνο για τις μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού, τα λεγόμενα "Κυνικά καύματα", γιατί η επιτολή του στις 19 Ιουλίου συνέπιπτε με την κορύφωση της θερινής περιόδου).
ΗΣΙΟΔΟΣ
"ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ" στίχοι 599-614.
Κι όταν ο Ωρίωνας κι ο ΣΕΙΡΙΟΣ στο μέσον έρθουν τ'ουρανού και τον Αρκτούρο δει η ροδοδάχτυλη αυγή, τότε να κόβεις και να πάρεις σπίτι, Πέρση, όλα τα σταφύλια. Δείξ'τα στον ήλιο για μέρες δέκα και δέκα νύχτες, βάλ'τα στον ίσκιο πέντε μέρες, και την έκτη άδειασε στους κάδους τα δώρα του πολύτερπνου Διόνυσου.
Απολλώνιος ο Ρόδιος
"Αργοναυτικά ΙΙ, 517-529.
Όταν από τον ουρανό κατάκαιγε τα Μινωικά νησιά ο ΣΕΙΡΙΟΣ και για καιρό δεν έβρισκαν γιατρειά απ'το κσκό οι κάτοικοι, τότε με υπόδειξη του Μακρορίχτη τον προσκάλεσαν να τους διώξει τη συμφορά. Με προσταγή του πατέρα του αυτός από τη Φθία έφυγε και πήγε να κατοικήσει στην Κέω, αφού συγκέντρωσε τον Παρράσιο λαό, που έχει την καταγωγή του από το Λυκάονα, κι έχτισε ένα μεγάλο βωμό, για να τιμήσει το Δία τον Ικμαίο, και στα βουνά θυσία πρόσφερε σ'εκείνο το αστέρι, τον ΣΕΙΡΙΟ, και στον ίδιο το γιο του Κρόνου Δία. Εξαιτίας αυτού τα μελτέμια του Δία κάνουν τη γη να κρυώνει για περίοδο σαράντα ημερών και στην Κέω και τώρα ακόμη οι ιερείς θυσίες προσφέρουν, προτού έρθει η χρονική στιγμή να ανατείλει ο ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ του Κύνα. = "ΣΕΙΡΙΟΣ". (Από εκείνη την εποχή, οι ιερείς της Κέας πρόσφεραν κάθε χρόνο θυσίες, πριν να φανεί ο αστερισμός του Κυνός-ΣΕΙΡΙΟΥ)!!!
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τον μεγάλο Σωκράτη ο οποίος έπαιρνε όρκο στον αστερισμό του Κυνός, "Μα τον Κύνα ..." λέει στο έργο του Πλάτωνος <ΓΟΡΓΙΑΣ>.
Ο Πλάτων στον Γοργία ορκίζεται στον θεό Κύνα, ότι όσα γράφει, Είναι αλήθεια: «Μα τον Κύνα, Πώλε...» Στην παράγραφο 461Β επαναλαμβάνει: «Μα τον Κύνα, Γοργία...», ενώ στην παράγραφο 482C ορκίζεται στον κυνοκέφαλο Άνουβι των Αιγυπτίων: «Μα τον Κύνα, τον θεό των Αιγυπτίων...». Θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι επικλήσεις αυτές συμπτωματικές, αλλά ο Φαίδων κρυπτογραφεί από την αρχή μέχρι το τέλος τον θεό Κύνα (= Σείριος). Εξετάζοντας και τα υπόλοιπα έργα του Πλάτωνα, διαπιστώνουμε ότι παντού κρυπτογραφείται η μυστική παράδοση του Κύνα (= 'Ηλιος = Σείριος). Στα πανάρχαια χρόνια από το άστρο του Κύνα (= Σείριος) ξεκίνησαν τεράστιες σφαιρικές κοσμοπόλεις, για να φέρουν το ελληνικό ουράνιο σπέρμα καιπολιτισμό στην Γη. Οι Ολύμπιοι κατέβηκαν ταξιδεύοντας μέσα από δίαυλο (=Πύλη) δίνοντας τον ουράνιο σπόρο, έχοντας υπερ-τεχνολογία ανώτερη ακόμακαιτης εποχής μας. Οι'Ελληνες είναι Ηλιακοί (= Σείριος 'Ηλιος) από ουράνιο σπέρμα «Υιοί του κεραυνού και Αδελφοί του Ηλίου»! Οι θεοί ποτέ δεν εγκατέλειψαν τα πλάσματά τους, αλλά πάντα νοιάζονται και ενδιαφέρονται γι' αυτά. Το κλειδί για τις αποκρυπτογραφήσεις όλων αυτών βρίσκεται στην Μυθολογία και στην Αστρολογία-Αστρονομία γραμμένες με ανεξίτηλα γράμματα. Οι θεοί πάντα αφήνουν κάποιο ίχνος, που μπορεί να οδηγήσει στην Γνώση. Εκείνο που χρειάζεται είναι η πίστη, η μέθοδος και το ανοικτό μυαλό, για να δέχεται τα θεϊκά μηνύματα.
Περίληψη του βιβλίου: «ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ». Συγγραφέας: ΧΟΙΛΟΥΣ ΑΣΤΕΡΙΟΣ. Εκδότης: ΕΡΩΔΙΟΣ.
Υπότιτλος - ΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ - Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ #3

Τό 378 καταστρέφονται τά Μιθραία μέ νόμο τού Χριστιανού Επάρχου τού Πραιτωρίου Γράκχου. Στίς 27 Φεβρουαρίου ό Φλάβιος Θεοδόσιος ό αυτοκράτωρ απαγορεύει όλες τίς θρησκείες πλήν τής Χριστιανικής. Ό Επίσκοπος Μεδιολάνου Αμβρόσιος καταστρέφει ναούς καί κτίζει πάνω στά θεμέλια εκκλησίες. Οί αρχηγοί μερικών Γότθων βαπτίζονται Χριστιανοί.
Τό 380 ό Χριστιανικός όχλος επιτίθεται στό Ελληνικό Ιερό τής Ελευσίνας, τό βεβηλώνει καί απειλεί νά λυντσάρη τούς ιερείς Νεστόριο καί Πρίσκο. Ό Νεστόριος σέ ηλικία 95 ετών γεμάτος θλίψη καί αγανάκτηση, ανακοινώνει τό τέλος τών Πανάρχαιων Ελευσινίων Μυστηρίων καί τήν απαρχή τής επι τής Γής βασιλείας τού πνευματικού σκότους.
Από τό 381 όσοι Χριστιανοί επιστρέφουν στήν Εθνική θρησκεία τιμωρούνται μέ στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Τό 381 στίς 2 Μαϊου εκδίδεται από τόν Θεοδόσιο νόμος κατά τών αποστατών, μέ ποινή τήν πλήρη στέρηση τών ατομικών δικαιωμάτων όλων τών Χριστιανών πού απογοητευμένοι από τήν μισαλλοδοξία αποκηρύσσουν μαζικά τήν κρατούσα θρησκεία καί επιστρέφουν στήν Ελληνική «λατρεία».
Τόν Δεκέμβριο ό Θεοδόσιος εκδίδει έδικτο μέ τό οποίο αρχίζουν κύματα λεηλασιών, βεβηλώσεων, πυρπολήσεων καί καταστροφών, από άκρου σέ άκρο τής Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στήν Κων/πολιν μετατρέπεται σέ πορνοστάσιο ναός τής Αφροδίτης καί γίνονται αποθήκες οί ναοί Απόλλωνος καί Αρτέμιδος.
Τό 382 στίς Χριστιανικές εκκλησίες καθιερώνεται τό Αλληλούϊα (δόξα τόν Ιεχωβά). Ό αυτοκράτωρ τής δύσεως Γρατιανός διατάσσει σβύσιμο τής αίωνιας Ιεράς Πυράς τής Θεάς Βέσπα καί τών ιερειών της. Ή μεγάλη περιουσία τών φυλακισμένων Εστιάδων μεταβιβάζεται στήν εκκλησία.
Γιά διωγμούς είναι οί καταστροφές ναών, έργων τέχνης, βιβλιοθηκών κτλ. Κάποιο Χριστιανοί παπάδες σήμερα μιλούν γιά 12 εκατομμύρια θύματα διωγμών σέ μία αυτοκρατορία πού δέν είχε πληθυσμό πάνω από 6 εκατ. Οί Χριστιανοί πού βρέθηκαν στίς φυλακές καί στά λιοντάρια ήτο μεταξύ 1500 καί 3000 ατόμων. Κυνηγήθηκαν εγκληματίες καί καταστροφείς αρχαίων μνημείων.
Η περίφημη βιβλιοθήκη της αρχαιότητας, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ιδρύθηκε με προτροπή του Δημητρίου Φαληρέα, από το βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο Α’ Σωτήρα το --285. Από τους πιο γνωστούς προϊσταμένους της βιβλιοθήκης ήταν ο Ζηνόδοτος, ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με την ταξινόμηση των λυρικών και ποιητικών έργων, ο Καλλίμαχος που συνέταξε τον πρώτο κατάλογο της βιβλιοθήκης, ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, ο Αρίσταρχος, ο Ερατοσθένης κ.ά. Κατά την περίοδο της βασιλείας του Πτολεμαίου Β’ το τμήμα της βιβλιοθήκης που στεγαζόταν στο Μουσείο περιλάμβανε 500.000 τόμους, ενώ το τμήμα που στεγαζόταν στο Σεραπείο 43.000.
Το -47 τμήμα της βιβλιοθήκης πυρπολήθηκε με την είσοδο του Καίσαρα στην Αλεξάνδρεια. Καταστράφηκε από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α’ το 391 και τους χριστιανούς της πόλης, με επικεφαλής τον πατριάρχη Θεόφιλο. Η βιβλιοθήκη καταστράφηκε ολοκληρωτικά κατά την είσοδο των Αράβων στην Αλεξάνδρεια, το 642.
Τον Οκτώβριο του 2002, η κυβέρνηση της Αιγύπτου, με τη συμβολή της UNESCO, εγκαινίασε τη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας με τη φιλοδοξία να καταστεί και αυτή, όπως και η παλιά, παγκόσμιο πολιτιστικό κέντρο.
Στους νόμους της ακμής των Ρωμαιο-χριστιανικών χρόνων (4ου & 5ου αι) διαβάζουμε, για τον βίαιο εκχριστιανισμό των Ελλήνων και την υποχρεωτική "σωτηρία" τους.
Ουσιαστικά πρόκειται για την νομοθετημένη εξόντωσης του Ελληνισμού (Ιουστινιάνειος και Θεοδοσιανός κώδικας). 
..............................Έτσι... εκχριστιανίσθηκε μαζικά ο Ελληνισμός!
http://alithislogos.blogspot.gr , Εικόνες: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, Κ. Παπαρρηγόπουλος.
-----------------------------

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΕΥΣΤΟΧΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 6η ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΜΟΡΦΗ ΨΥΧΗ, ΗΛΙΟΠΟΤΙΣΜΕΝΗ !

Αχ Ελλάδα Όμορφη Ψυχή Ηλιοποτισμένη
Αγγέλων Δάκρυ πού ‘σταξε στη Γη
Χώρα ευλογημένη.
Μουσική - στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Τραγούδι: Κατερίνα Νιτσοπούλου (Άνεμος)
Bathed in the sun (Ηλιοποτισμένη)
Composed, arranged, produced & performed by
Stamatis Spanoudakis
Lyrics: Stamatis Spanoudakis
From the cd: Bathed in the sun
With: Anemos

AL WORDEN ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΗΣ ΤΟΥ APOLLO 15: ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ!

Πρόσφατα ο αστροναύτης του Apollo 15 Al Worden έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή Good Morning Britain στην οποία μιλά για το ταξίδι του στο διάστημα και για την επίσκεψη των εξωγήινων στη γη.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Al Worden αναφέρει ότι ήρθαμε από κάπου αλλού. Ο Αλ πιστεύει ότι είμαστε μια εξωγήινη φυλή που ταξίδεψε στη γη από έναν διαφορετικό πλανήτη.
Al: ‘Υπάρχει άλλη Γη, δεν υπάρχει αμφιβολία γι ‘αυτό και αυτοί οι« εξωγήινοι »είναι εκεί έξω, ίσως 3,2 έτη φωτός μακριά από τη Γη».
Με αυτή την «αποκαλυπτική» δήλωση ότι πραγματικά είμαστε απόγονοι από μια εξωγήινη φυλή που είχε προηγουμένως καταλάβει έναν άλλο πλανήτη, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων αστροναυτών που έχουν αποκαλύψει ακριβώς τα ίδια.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΙΘΕΡΟΣ

ΟΡΦΕΩΣ ΥΜΝΟΙ
ΑΙΘΕΡΟΣ θυμίαμα, κρόκον
«Ω εσύ που έχεις το υψηλόν κράτος του Διός, που είναι πάντοτε ακατανίκητον  και έχεις μέρος των άστρων, του ηλίου και της Σελήνης, που δαμάζεις τα πάντα και φυσάς φωτιά και  είσαι ο σπινθήρ της ζωής εις όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Ω!  Αιθήρ που φαίνεσαι από υψηλά και είσαι το άριστον (το πρώτον) στοιχείον του κόσμου.
Ω! λαμπρόν βλαστάρι, που φέρεις το φως και φέγγεις με τα άστρα, εσέ προσκαλώ και σε παρακαλώ να είσαι ήπιος και γαλήνιος εις ημάς».
Από Τα ορφικά – Κωνστ. Στ. Χασάπη – Ιωάννου Δ. Πασσά, εκδόσεις Εγκυκλοπαιδείας «ΗΛΙΟΥ»
«Και  νους αδιάψευστος, βασιλιάς, είναι ο άφθαρτος Αιθέρας, γιατί μ’ αυτό λέει τα πάντα και ακούει και δεν υπάρχει φωνή, ούτε κραυγή, ούτε κτύπος, ούτε και φήμη, που να ξεφεύγει από τα αυτιά του πανίσχυρου Κρονίωνα. Έτσι, λοιπόν, είναι ο νους και η κεφαλή του Διός» (Ορφικά Αποσπάσματα 6, 19-23)
Κατά συνέπεια ο Αιθέρας έχει πλήρη αντίληψη του εαυτού του, απ’ άκρη σ’ άκρη του. Επιπλέον έχει νοημοσύνη. Όλα τα δημιουργήματα που υπάρχουν μέσα στον Αιθέρα, βρίσκονται σε ένα κραταιό δεσμό με χρυσό σχοινί από τον Αιθέρα.
(Ορφικά Αποσπάσματα 10)
«Ο Ζευς ονομάζεται και Αιθήρ» (Ορφικά Αποσπάσματα 28)
Είναι η κοσμική πνοή που διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού στο Σύμπαν. Είναι η ενέργεια που πληρεί τα πάντα, είναι το ίδιο το θείον. Είναι η ίδια η φύση του σύμπαντος κόσμου. Μας επισκέπτεται από τα ουράνια, τον συναντούμε καθημερινά, τον περιέχουμε μέσα μας και τον εκπέμπουμε παντού. Διαποτίζει τα πάντα και ανανεώνεται από τα πάντα. Είναι η μουσική του κόσμου και ο κόσμος αποτελεί το ακροατήριό της. Είναι αυτό που μας δονεί και μας τρέφει. Υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει.

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ - Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ #2

Στίς 13 Αυγούστου του 315 γίνεται διαγωνισμός ανάμεσα σέ δώδεκα Eβραioυς ραββίνους καί τόν έκ τής Ρώμης γνωστό εξορκιστή επίσκοπο Συλβέστρο γιά τό άν ό αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος καί ή μητέρα του Ελένη θά ασπασθούν τήν Ιουδαϊκή Ορθοδοξία ή τόν σχισματικό Χριστιανικό. Ή Θαυματοποιία τού Συλβέστρου αποδεικνύεται πιό δυνατή καί εντυπωσιάσας τήν Ελένη γίνεται ό προσωπικός της πνευματικός.
(Ζωναράς Annales, Bibliotheca Hagiographica Graeca 365 καί χρονικό Γεωργίου Μοναχού ΧΙ,1)
[σ.σ.: Έτσι ξεκίνησαν όλα……!!!]
Τό 319 ό Κων/νος εκδίδει διάταγμα μέ τό οποίο απαλλάσει πλήρως τήν εκκλησία από φόρους καί τούς Χριστιανούς κληρικούς από τίς στρατιωτικές των υποχρεώσεις. Τό 324 ό Κων/νος ανακηρύττει τόν Χριστιανισμό μόνη επίσημη λατρεία τής Αυτοκρατορίας. Λεηλατεί τό μαντείο τού Διδυμαίου Απόλλωνος καί θανατώνει μέ βασανιστήρια όλους τούς ιερείς του μέ τήν κατηγορία τής εσχάτης προδοσίας.
Τό 336 ό Κων/μος μέ προτροπή τής μητέρας του Ελένης, δολοφονεί τήν γυναίκα του Φαύστα. Ή Ελένη φεύγει γιά τήν Ιερουσαλήμ, όπου παρά τό ότι οί νόμοι τών Ιουδαίων προέβλεπαν τήν καύση όλων ανεξαιρέτως τών σταυρών μετά τίς θανατώσεις, ή Ελένη, καί όπως βεβαίως θά ισχυρισθεί ή Χριστιανική γραμματεία 114 χρόνια μετά, ανεκάλυψε άθικτο τόν λεγόμενο τίμιο Σταυρό, μέ τήν βοήθεια φυσικά Εβραίων ραββίνων. Μέ προτροπής τής Ελένης, ό υιός της εκθεμελιώνει τό ιερό τού Θεού Ασκληπιού στίς Αιγές τής Κιλικίας καί χρησιμοποιεί τούς κίονες γιά τή κατασκευή εκκλησιών.
Καταστρέφει επίσης τόν ναό τής Θεάς Αφροδίτης στήν Αφάκα Λιβάνου, τής Μάμβρης, τής Φοινίκης καί τής Βααλβέκ (Ηλιουπόλεως). Τό 330 οί Χριστιανοί λεηλατούν καί πυρπολούν στό Bayeux τό ιερό τού Κελτορωμαϊκού Θεού Βελένου Απόλλωνος καί λυντσάρουν τούς ιερείς του. Ό Κων/νος μεταφέρει τήν πρωτεύουσα στήν Κων/πολι  στίς 11 Μαϊου. Τήν πόλιν τήν διακοσμεί λεηλατώντας τά ιερά τών Εθνικών. Τό 331 παραβιάζονται όλα τά θησαυροφυλάκια όλων ανεξαιρέτως τών «ειδωλολατρών» ναών. Τό 335 γίνονται τά εγκαίνια τής εκκλησίας τού αγίου τάφου, ό οποίος εκτίσθη στήν θέσι ναού τής Αφροδίτης, πού ό Κων/νος κατέστρεψε τό 326-327. Γιά τόν διάκοσμό του λεηλατώνται όλα τά Εθνικά ιερά τής Παλαιστίνης καί τής Μικράς Ασίας. Μέ ειδικό αυτοκρατορικό διάταγμα σταυρώνονται ώς υπαίτιοι τής κακής συγκομιδής εκείνου τού έτους όλοι οί μάγοι καί μάντεις, καί ανάμεσά των ό νεοπλατωνικός Σώπατρος, πού είχε επιχειρήσει νά επαναφέρει τόν Κων/νο στόν Εθνισμό.
Τό 341 ό αυτοκράτωρ Φλάβιος Ιούλιος Κων/νος κηρύττει διωγμό κατά μάντεων καί Εθνικών. Εθνικοί φυλακίζονται καί εκτελούνται. Τό 346 εξελίσσεται μέγας διωγμός στήν Κων/πολιν κατά τών Εθνικών, όπου ό ρήτωρ Λιβάνιος εξορίζεται μέ τήν κατηγορία τής γοητείας (μαγείας).
Από τό 353 απογορεύεται ή Εθνική θρησκεία διά θανάτου. Διατάσσεται τό 354 τό σφράγισμα όλων τών Εθνικών ναών καί ή βεβηλωσή των. Ό Επίσκοπος Ρώμης Λιβέριος ορίζει σάν εορτή γεννέσως τού Ιησού τήν 25ην Δεκεμβρίου, ημέρα κατά τήν οποία οί Εθνικοί εόρταζαν τόν Θεό Ήλιο. Τό 355 ό Φλάβιος Ιούλιος Κων/νος χορηγεί ασυλία τών Χριστιανών Επισκόπων έναντι τών δικαστηρίων. Σέ όλα τά ιερά στήνονται δίπλα ασβεστοκάμινα, όπου μετατρέπουν γλυπτά καί άλλα έργα τέχνης σέ ασβέστη.
Τότε αρχίζουν καί οί πυρπολήσεις τών βιβλιοθηκών.
Τό 356 διά νόμου επιβάλλεται τό κλείσιμο όλων τών «ειδολολατρικών» ναών. Ή ποινή γιά τούς παραβάτες είναι θάνατος.
Τό 357 στήν Ρώμη σφραγίζεται ό ναός τού Απόλλωνος, φυλακίζουν τούς ιερείς καί αφαιρούν τόν βωμό τής Νίκης από τήν αίθουσα όπου συνεδρίαζε ή Σύγκλητος. Τό 359 καί ή «λατρεία» τών Διοσκούρων βρίσκεται εκτός νόμου, όπου θανατώνονται ιερείς καί κλείνονται ιερά.
Από τό 361 κηρύσσεται πλήρης ανεξιθρησκία από τόν Ιουλιανό πού μπαίνει στήν Κων/πολιν στίς 11/12/361.Ό Γρηγόριος ό Ναζιανζηνός διαμαρτύρεται ότι στέρησε από τούς Χριστιανούς τής πόλεως, τήν χαρά τού μαρτυρίου.. (Invective versus Julianus, I 58-61).
Τό 363 ό Ιουλιανός διατάσσει τήν απομάκρυνση από τόν Ναό τού Απόλλωνος, στήν Δάφνη τής Αντιοχείας, τών λειψάνων τού αγίου Βάβυλα (υποτίθεται ότι μαρτύρησε επί Δεκίου), πού είχε εκτελεσθεί από τόν Χριστιανό αυτοκράτορα Φίλιππο τόν Άραβα, επειδή ώς επιτίμιο γιά τήν δολοφονία τού Γορδιανού, τού είχε αρνηθή τήν θεία κοινωνία (Lieu 1989,σ48). Χριστιανοί πυρπολούν τόν ναό μετά τήν απομάκρυνση τών λειψάνων, ενώ στίς 25 Ιουνίου δολοφονείται ό Ιουλιανός άνανδρα από Χριστιανό ακόλουθό του, ενώ πολεμά κατά τών Περσών.
Νέος αυτοκράτωρ ό Φλάβιος Ιοβιανός ό οποίος τό 364 διατάσσει τήν πυρπόληση τής Βιβλιοθήκης τής Αντιοχείας. Τόν Σεπτέμβριο εκδίδεται έδικτο πού απαγορεύει τήν Εθνική λατρεία μέ τήν ποινή θανάτου. Στά βασανιστήρια τών Εθνικών, οί Χριστιανοί εισάγουν νέα μόδα, όπου κατακομματιάζουν τά πλευρά τών Ελλήνων μέ σιδερένια άγκιστρα. Μέ τρία διατάγματα ξανακατάσχονται οί περιουσίες τών Εθνικών ιερών πού είχε επιστρέψει ό Ιουλιανός καί απαγορεύονται ακόμα καί ιδιωτικές σπονδές, θυσίες καί επωδές. Ή σύνοδος τής Λαοδικείας εισηγείται τήν ποινή τού θανάτου γιά τούς αστρολόγους καί Χριστιανούς πού εορτάζουν τά Σάββατα. Τό 365 στίς 17 Νοεμβρίου έδικτο απαγορεύει Εθνικούς αξιωματικούς νά διατάσσουν Χριστιανούς στρατιώτες. Τό 367 ό Εθνικός Βέττιος Αγόριος Πραιτεξτάτος αναστηλώνει μέ δικά του έξοδα καί παρά τίς διαμαρτυρίες τού Πάπα, τό ιερό τών Δώδεκα Ολυμπίων Θεών. Τό 370 ό Βάλης ό αυτοκράτωρ εξαπολύει διωγμό σέ ολόκληρη τήν ανατολική αυτοκρατορία μέ κέντρο τήν Αντιόχεια, όπου μαρτυρούν ό πρώην κυβερνήτης Φιδούστιος, οί ιερείς Ίλαρος καί Πατρίκιος κ.α. Σωροί βιβλίων καίγονται στίς πλατείες καί θανατώνονται ή βασανίζονται χιλιάδες άνθρωποι πού απλώς δέν θέλουν νά προδώσουν τήν Εθνική «λατρεία». Στά θύματα συμπεριλαμβάνονται οί συνεργάτες τού Ιουλιανού, Ορειβάσιος, Σαλλούστιος καί Πηγάσιος. Ό Φιλόσοφος Σιμωνίδης καίγεται ζωντανός καί ό φιλόσοφος Μάξιμος αποκεφαλίζεται. Τό 373 πρωτοχρησιμοποιείται ό όρος Pagani , πού σημαίνει άνθρωποι τής υπαίθρου, ώς ταπεινωτικός προσδιορισμός τών Εθνικών.
Ό άγιος Μαρτίνος ολοκληρώνει τήν καταστροφή Εθνικών ιερών τής Γαλατίας καί κτίζει επάνω στά ερείπια μοναστήρια. Κλείνουν τό Ασκληπιείο τής Επιδαύρου καί ποινικοποιούν ακόμα καί τίς θεατρικές παραστάσεις. Τό 376 ό Γρατιανός επιτρέπει τήν καταστροφή ιερών στήν Ρώμη, καταργεί τό αφορολόγητο τών κτημάτων πού ανήκουν σέ Εθνικά ιερατεία, απαγορεύει τήν κληροδότηση νέων περιουσιών σέ αυτά καί κατάσχει όλη τήν κινητή των περιουσία. Υπό τήν καθοδήγηση Αμβροσίου καί Δαμάσου, διατάσσει τήν νέα απομάκρυνση τού Βωμού τής Νίκης από τήν αίθουσα τής Συγκλήτου, όπου είχε επαναφέρει ό Ιουλιανός. Ό Γρατιανός απαρνείται δημοσίως τόν τίτλο τού Pontifex Maximus, ώς αξίωμα τών «ειδωλολατρών», τό οποίο ιδιοποιείται ό Δάμασος καί αμέσως περνά έκτοτε στήν Παποσύνη τής Ρώμης. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ - Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Ό διωγμός Ελλήνων Εθνικών στήν «θρησκεία» είναι αμείλικτος. Βανδαλισμοί, λιτσαρίσματα ακόμη καί γυναικών όπως τής Υπατίας (415),αποκεφαλισμοί Δασκάλων, εξευτελισμοί σοφών, λιθοβολισμοί, εξορίες καταστροφές μνημείων, ναών, εμπρησμοί βιβλιοθηκών (Σεραπίου από τόν Πατριάρχη Θεόφιλο τό 391) δίδουν μία εικόνας μισαλλοδοξίας πού καλλιεργούσε ό κλήρος κατά τού Ελληνικού Πνεύματος.
Γιά τό μόνο πού δέν ευθύνονται οί Χριστιανοί είναι γιά τό κάψιμο τής βιβλιοθήκης τής Αλεξανδρείας τού Βρουχίου (Μουσείου), μέ πάνω από 500 χιλιάδες συγγράμματα, πού βαραίνει έξ’ ολοκλήρου τόν Ιούλιο Καίσαρα. Γεγονός πού οί Ιστορικοί τής εποχής τό απέκρυψαν γιά νά μήν κηλιδωθή τό γόητρο τού αυτοκράτορος. Ή βιβλιοθήκη αναστηλώθηκε από τόν Αντώνιο καί εμπλουτίστηκε ξανά μέ 200.000 τόμους από τήν βιβλιοθήκη τής Περγάμου. Αργότερα Χριστιανοί αναλαμβάνουν τήν έκ θεμελίων καταστροφή τής βιβλιοθήκης, αλλά τά περισσότερα πλέον είχαν μεταφερθεί στήν Ρώμη.
Ή ανθελληνική βαρβαρότητα τών πρώτων τεσσάρων αιώνων φαίνεται από τήν καταστροφή έργων τέχνης (αποκοπή μύτης) καί από συνήθειες καί έθιμα άγνωστα είς τούς Έλληνας. Τά πρωτοφανή αυτά μέτρα καί ήθη είναι ξεκάθαρα Εβραϊκά. Ή επιβολή τού Χριστιανισμού σάν επίσημη θρησκεία χάρη στήν ωμή βία, δείχνει πόσο ξυπόλητος ήταν ό Χριστιανισμός έναντι τού Ελληνισμού.
Τό 340 στήν Θεσσαλονίκη ξεσπούν αιματηρές ταραχές. Ό Θεοδόσιος διατάσσει νά ληφθούν αμείλικτα μέτρα. Ό Αμβρόσιος επεμβαίνει, αλλά ώσπου νά πείση τόν Θεοδόσιο νά σταματήση έχουν σφαγεί χιλιάδες Εθνικοί.
Σέ αυτήν τήν περίπτωση τί πρέπει νά έχουν κάνει οί απλοί αγράμματοι Χριστιανοί, άν ό ίδιος Ρωμαίος αυτοκράτορας είναι τόσο πολύ «ιδανικός» Χριστιανός. Οί νόμοι πού ακολουθούν είναι φοβεροί καί ακόμα χειρότερα είναι τά διατάγματα κατά τής «ειδωλολατρίας».Τό 394 καταργούνται οί Ολυμιακοί αγώνες, τα Ελευσίνια μυστήρια, τά θέατρα καί πυρπολούνται βιβλιοθήκες. Οί Αθηναίοι τρέχουν καί τοποθετούν ένα εκκλησάκι πάνω στήν Ακρόπολιν, διά νά γλυτώσουν τήν καταστροφή τού Παρθενώνος. Αυτό τό έτος ήταν καί τό σύνορο ανάμεσα στήν αρχαιότητα καί τόν Μεσαίωνα.
Αυτός λοιπόν είναι ό Μέγας Θεοδόσιος τής επίσημης Ελληνοχριστιανικής ιστορίας. 
Αναλυτικά όμως οί διωγμοί κατά τών Ελλήνων Εθνικών ξεκινούν ουσιαστικώς από τό 301. Ό Πάρθος Χριστιανός, προσηλυτιστής Γρηγόριος, πού αργότερα απεκλήθη φωτιστής τής Αρμενίας, εκμεταλλευόμενος μία κακοκαιρία, βαπτίζει Χριστιανό βασιλέα Αρμενίας τόν Τιριδάτ Γ΄. Αυτός εμπνεόμενος από τόν Προφήτη Ελάϊα (Ηλία, Θεός μου είναι ό Γιαχβέ) στό Καρμίλλον όρος, διατάσσει τήν κατασφαγή τού Εθνικού ιερατείου καί τήν μετατροπή όλων τών ναών τού Μίθρα, τής Αναϊτιδος, τού Ορμούσδ καί τών διαφόρων Ελληνορωμαϊκών Θεών σέ εκκλησίες καί οίκους κηρύγματος.
Οί βιβλιοθήκες τής Αρμενίας, ιδρυθείσες πρίν από αιώνες από τούς Ελληνιστές ηγεμόνες της, πυρπολούνται ώς κιβωτοί δαιμονικής γνώσεως καί ό Γρηγόριος στέφεται πρώτος επίσκοπος τής χώρας καί πλήθη προσηλυτιστών από τήν Συρία συρρέουν στήν Αρμενία ή οποία πλέον μετατρέπεται στό πρώτο Χριστιανικό κράτος στήν ιστορία.
Τό 309 σέ επίδειξη δυνάμεως οί σκληροπυρηνικοί Χριστιανοί πυρπολούν τόν ναό τής Θεάς Φορτούνα. Τό 321 εμφανίζεται ή πρώτη προπαγανδιστική κίνηση τών Χριστιανών. Ό Ηλιολάτρης Φλάβιος Βαλέριος Κων/νος κατανικά τόν επίσης Εθνικό Μαξέντιο, έχοντας όμως, κυρίως οί Γαλάτες, ασπίδες μέ Χριστιανικά εμβλήματα, δημιουργόντας τήν αίσθηση τού νέου Θεού νικητού. Τό 313μχ ή δεύτερη χρήση τής προπαγάνδας, όπου ένας δηλωμένος άθεος ό Λικίνιος νικά στίς 30 Απριλίου τόν εθνικό Μαξιμίνο Ντέα. Τά στρατεύματα τού Λικίνιου λέγεται ότι έψαλλον «Ω ανώτατε καί άγιε Θεέ». Ό ηττημένος Ντέα εκδίδει μετά από μερικές μέρες τό διάταγμα τής Νικομήδειας μέ τό οποίο χορηγείται πλήρης θρησκευτική ελευθερία σέ όλους όσους υπακούουν απλώς στήν Ρωμαϊκή εξουσία. 
Μετά τόν θάνατο τού Ντέα από τόν Λικίνιο, όλα τά γραπτά καί αγάλματά του καταστρέφονται από τούς Χριστιανούς. Πέντε χρόνια αργότερα ό Λικίνιος θά ηττηθή από τόν Ηλιολάτρη Κων/νο, ενώ οί Χριστιανοί στρατιώτες του έψαλλον «Ω Θεέ ανώτατε σωτήρα». Πρίν συγκρουσθούν όμως μεταξύ των, μέ τό διάταγμα τών Μεδιολάνων, τό οποίο ήλθε νά συμπληρώση εκείνο τής Νικομηδείας πού είχε εκδώσει ό Μαξιμίνος Ντέα, οί Αύγουστοι Λικίνιος καί Φλάβιος Βαλέρος Κων/νος εγκυώνται καί αυτοί πλήρη θρησκευτική ελευθερία σέ όλους όσους υπακούουν στήν Ρωμαϊκή εξουσία. Οί Χριστιανοί πολυάριθμοι πλέον, υποτίθεται ότι απολαμβάνουν τά δικαιώματά των μαζί μέ τούς Εθνικούς. Αυτοί ωστόσο δέν αρκούνται μόνο σ’αυτά. Εκμεταλλεύονται τήν εύνοια τού Κων/νου καί αρχίζουν νά καταστρέφουν τίς άλλες «λατρείες».
Ό Επίσκοπος Ειρηναίος είχε ήδη διακηρύξει πώς οί Χριστιανοί δέν χρειάζονται νόμους διότι οί Χριστιανοί βρίσκονται υπεράνω τών νόμων. Ό άγιος Αντώνιος τής Αιγύπτου, ιδρυτής τού μοναχισμού, προτρέπει ήδη ανοιχτά σέ άμεσο αφανισμό τού «ειδωλολατρικού κόσμου». Τό 314 αμέσως μετά τήν νομιμοποίηση από τόν Ηλιολάτρη Φλάβιο Βαλέριο, τής Χριστιανικής εκκλησίας, αρχίζει ή επίθεση κατά τών Εθνικών. (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Ο ΟΡΦΕΥΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΔΙΔΑΞΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΔΑΧΘΗΚΕ

ΟΡΦΕΩΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ
«Επίσης σου είπα και όσα ιερά λόγια εξεγένησα (διεκήρυξα) εις την Αίγυπτον, όταν προσήγγισα εις την ιεράν Μέμφιν και τας ιεράς πόλεις του Άπιδος…» Ορφέως Αργοναυτικά, στ. 44.
«…διερχόμενος την απέραντον γην και τας πόλεις, αποκαλύπτων εις τους ανθρώπους τα θέσφατα (τους χρησμούς) εις την Αίγυπτον και εις την Λιβύην» Ορφέως Αργοναυτικά, στ, 103.
Εκ των στίχων 44 και 103, των Αργοναυτικών του Ορφέως, αποδεικνύεται ότι ο Ορφεύς στην Αίγυπτο και την Λιβύη μετέβη για να διδάξει τους ανθρώπους και όχι να διδαχθεί, όπως υποστήριξαν νεότεροι ερευνητές, που δεν κατάλαβαν ή δεν ήθελαν να καταλάβουν την έννοια του κειμένου.
Από Τα ορφικά – Κωνστ. Στ. Χασάπη – Ιωάννου Δ. Πασσά, εκδόσεις Εγκυκλοπαιδείας «ΗΛΙΟΥ» 

ΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ

ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ
Η λέξη "αυτόματα" είναι λέξη ομηρική. Εμφανίζεται αρκετές φορές τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια, για να περιγράψει τις μηχανές που κινούνται από μόνες τους, με εσωτερική ενέργεια, σαν τα ζωντανά όντα.
«Αυτόματα, από μόνες τους άνοιξαν τρίζοντας οι πύλες του ουρανού, που τις κρατούσαν οι Ώρες», γράφει στην Πέμπτη Ραψωδία της Ιλιάδας ο ποιητής (στίχος Ε749). Και ήταν η Ήρα, που έδωσε εντολή για την αυτόματη λειτουργία των πυλών, χτυπώντας το μαστίγιό της.
«Κι η Ήρα με την μάστιγα σφοδρά κινεί τους ίππους. Βροντούν οι πύλες τ’ ουρανού αυτάνοικτες μπροστά τους, οπού του απέραντ’ ουρανού φυλάκτρες και του Ολύμπου την φράζουν με το σύγνεφον (αορατότητα) ή τ’ αφαιρούν οι Ώρες. Και ως τα κεντούσαν, τ’ άλογα περάσαν απ’ την πύλην. Και τον Κρονίδην εύρηκαν ανάμερ’ απ’ τους άλλους θεούς στην άκρην κορυφήν του πολυλόφου Ολύμπου. Τους ίππους εκεί εκράτησεν η Ήρα η λευκοχέρα και ομίλησε κι εξέτασε τον ύψιστον Κρονίδην»
Στο Σ της Ιλιάδας, την επονομαζόμενη Ραψωδία της Οπλοποιίας, ο Ήφαιστος δούλευε μόνος στο περίτεχνο εργαστήρι του, όταν τον είδε η Θέτιδα: «μέσ’ στον ιδρώτα να στριφογυρνά γύρω από τα φυσερά του γιατί βιαζότανε. Είκοσι όλους κι όλους μαστόρευε τρίποδες, για να στέκουν γύρω-γύρω στην αίθουσα την στεριοκάμωτη κατά μήκος των τοίχων. Και κάτω από τη βάση του καθενός άρμοζε ρόδες χρυσές για να μπορούν αυτόματα, από μόνοι τους, (αυτόματοι, λέει ο Όμηρος) να μπαίνουν στων θεών τη σύναξη και πάλι μόνοι τους γυρνούν στο οίκημα. Ένα θαύμα να τους βλέπει κανείς» (Σ372-377).
«... Πήγε (ο Ήφαιστος) στα φυσερά του, τα ’στρεψε προς την φωτιά και τα πρόσταξε (τα κέλευσε) ν’ αρχίσουν να δουλεύουν. Και τα φυσερά, είκοσι όλα μαζί, φυσούσανε μέσ’ στα καμίνια βγάζοντας κάθε λογής δυνατόν αέρα, άλλοτε γρήγορα σαν να βιαζότανε κι άλλοτε αργά, όπως ήθελε ο Ήφαιστος κι όπως το ζήταγε η δουλειά του» (Σ468-473).
Πρόκειται εδώ για την περιγραφή ενός πραγματικά αυτόματου χυτηρίου, όπου ο Ήφαιστος προστάζει είκοσι μαζί φυσερά ν’ αρχίσουν να δουλεύουν από μόνα τους, για να λιώσει το μέταλλο. Και μάλιστα τα φυσερά αυτά, χωρίς άλλη εξωτερική εντολή, μπορούν να αυτορυθμίζονται και να αυξομειώνουν την ταχύτητα λειτουργίας τους ανάλογα με τις ανάγκες της δουλειάς.
«Είπε κι από τη θέση του αμονιού σηκώθηκε ο πελώριος όγκος αγκομαχώντας και κουτσαίνοντας… Από το πλάι τον κράταγαν χρυσές θεραπαινίδες, γυναίκες χρυσές, που έμοιαζαν με ζωντανές κοπέλες. Μέσα τους είχαν λογικό, είχαν φωνή και δύναμη και απ’ τους αθάνατους θεούς έμαθαν κάθε τέχνη» (Σ41 0-420).
ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ
Στην Οδύσσεια όμως, το δεύτερο, ειρηνικό, έπος του Ομήρου, η κατασκευή αυτομάτων αποδίδεται και σε ανθρώπους. Υπάρχουν λαοί, υποστηρίζει ο ποιητής, εξαιρετικά αναπτυγμένοι τεχνολογικά, που ξέρουν να κατασκευάζουν πλοία αυτόματα, οι Φαίακες, οι κάτοικοι της μυθικής Σχερίας, με βασιλιά τους τον Αλκίνοο. Αυτός λέει στον Οδυσσέα: «Πες μου για τη χώρα σου και το λαό σου και την πόλη σου για να σε πάνε εκεί τα πλοία μας τα κατασκευασμένα με σκέψη (ή τα πλοία με την κατασκευασμένη σκέψη). Γιατί δεν υπάρχουν κυβερνήτες στα πλοία των Φαιάκων, ούτε πηδάλια σαν αυτά που έχουν τα άλλα καράβια. Παρά τα πλοία των Φαιάκων ξέρουν τις διαθέσεις και τις σκέψεις των ανθρώπων και γνωρίζουν τις πατρίδες όλων, και με εξαιρετική ταχύτητα διανύουν τις θαλασσινές αποστάσεις, ακόμη κι όταν έχει σκοτάδι και συννεφιά. Και ποτέ δεν υπάρχει φόβος να πάθουν καμιά βλάβη» (θ555 -563).
Περιγραφή κατασκευασμένης σκέψης, ή τεχνητής νοημοσύνης, ή ικανότητας του προγραμματισμού, ή ανάπτυξη τεχνολογίας ικανής να ελέγξει την κατεύθυνση ενός πλοίου και μάλιστα με όργανα που ξεπερνούν τα καθιερωμένα και ορίζουν τον προσανατολισμό χωρίς τη συμβολή των άστρων;;;
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου