Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

Του Κωνσταντίνου Κουτσούκου
Δεν νομίζεις ότι αξίζεις την καλύτερη δυνατή ζωή; Τη ζωή που σε κάνει λεύτερο κι ανεξάρτητο από έναν τρόπο ζωής που κινδυνεύει με κατάρρευση ανά πάσα ώρα και στιγμή; Που να πιστέψεις, πώς να στηριχθείς σ’ένα καταναλωτικό σύστημα που αδυνατεί να στηρίξει όσους συμμετέχουν σ’αυτό απλά και μόνο λόγω της αδυναμίας του να στηριχθεί το ίδιο;
Ποια όνειρα να χτίσεις…; Ποιες ελπίδες να θρέψεις…; Τι όραμα να ακολουθήσεις σε βάσεις ανύπαρκτες όπως αυτές του σημερινού μας τρόπου επιβίωσης; Κι αν σου έλεγα ότι έχεις τη δύναμη να πατήσεις στα πόδια σου και να σηκωθείς ψηλότερα, λίγο ψηλότερα;
Για την ακρίβεια σε αυτήν την κατάσταση δε σε κρατά τίποτα άλλο εκτός τις αυτοκαταστροφικές συνήθειες (κάπνισμα, αλκοόλ, κατανάλωση κρέατος, εξαρτημένες σχέσεις) και τη θέληση σου να τις ξεπεράσεις…  ν’απαλλαγείς από εθισμούς! Είδες λεύτερο αετό με κολάρο;
Πώς περιμένεις να λευτερωθείς άνθρωπε αν επιλέγεις να πιστεύεις ότι δε μπορείς να ξεπεράσεις τα εμποδιάκια που σου βάζεις για να μην αγγίξεις τους ουρανούς; Πείστηκες για κάτι που δεν είσαι και τώρα… πείσου γι αυτό που πραγματικά είσαι!! Αν θέλεις… τα μπορείς ΌΛΑ!!
«Δε Ζυγιάζω, Δε Μετρώ, Δεν Υποτάσσομαι. Ακολουθώ Το Βαθύ Μου Χτυποκάρδι» Ν. Καζαντζάκης
Είσαι αυτάρκης, ολοκληρωμένος, δε σου λείπει τίποτα, απεναντίας οτιδήποτε σε βγάζει από αυτήν την κατάσταση, δεν είναι δικό σου!!! Αν αφαιρεθεί, μένεις Εσύ… στην ολότητα σου!! Αδερφέ μου, είσαι αυτάρκης, αυτοτελής, τέλειος εκ γενετής. Δε θα στο πουν στα “μίντια”, ούτε στις διαφημίσεις που προσπαθούν να σε πείσουν ότι κάτι σου λείπει για να το αγοράσεις.
Έχεις μια δύναμη ύψιστη που αν την αναγνωρίσεις, αυτόματα ξεκινάς την επανάσταση, την ήσυχη, απλή αλλά άκρως αποτελεσματική επανάσταση που όλοι χρειαζόμαστε. Έχεις τη δύναμη να επιλέξεις πώς θα ζήσεις τη ζωή σου, ποιους θα ενισχύσεις οικονομικά με την αγοραστικές σου επιλογές. Όλο αυτό το σαθρό, ετοιμόρροπο σύστημα στέκεται μόνο στις επιλογές της ζωής σου:
– τι εργασία κάνεις;
– πώς θρέφεις το σώμα σου;
– πώς μετακινείσαι;
Καταλαβαίνεις; Συνειδητοποιείς ότι αν επιλέξεις:
– να εργάζεσαι αυτόνομα, νιώθοντας ότι αυτό που κάνεις σε πληρεί και σ ευχαριστεί
– να ανεξαρτητοποιηθείς διατροφικά από τη μαζική βιομηχανία επεξεργασμένων τροφίμων κι αυτονομηθείς ώς ένα βαθμό με έναν κήπο ή μέσω ενός έμπιστου γνωστού,
– μετακινείσαι με ΜΜΜ ή πόδια ή ποδήλατο,
Χτυπάς τον καταναλωτισμό στη ρίζα του, παίρνεις απερίγραπτη δύναμη και συνεχίζεις με τη συνείδηση ήρεμη!
Δεν εξαρτάσαι πια, δεν τρέμεις για τις αποφάσεις άλλων που δεκάρα δε δίνουν για σένα αλλά για τους Μέσους Όρους.
Λευτερώνεσαι! Αυτό τρέμουν να μάθεις και σε περιτριγυρίζουν με φτιαχτούς φόβους! Δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα, μα τίποτα! Το μόνο εμποδιάκι …είσαι εσύ!!!
Εσένα να φοβάσαι όταν δεν παίρνεις την απόφαση να δράσεις! Και σου μιλάω έτσι ευθέως γιατί ξέρω ότι Μπορείς! Και ξέρω πώς θα νιώσεις όταν τα καταφέρεις! Θέλω να σε δω στις Δόξες σου άνθρωπε!!! Στη Δόξα της Λευτεριάς!
«Αν Λαχταράς Τη Λευτεριά, Σε Ξένους Μην Ελπίζεις, Πάρτην Ο Ίδιος Αν Μπορείς, Αλλιώς Δεν Την Αξίζεις» Ν. Καζαντζάκης
http://enallaktikidrasi.com/

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Η ΓΑΛΑΚΤΙΚΗ ΟΔΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

Η NASA επέλεξε τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο στην "Αστεροφωτογραφία της Ημέρας". "Σε πρώτο πλάνο, λίγο από το φως του Ναού αντανακλά στο Αιγαίο Πέλαγος. Αν και επρόκειτο να είναι ένα μνημείο στη θάλασσα, σε αυτή την εικόνα, τα φώτα του Ναού φαίνεται να δείχνουν τοποθεσίες στον ουρανό" Ο "δημιουργός" της φωτογραφίας Αλέξανδρος Μαραγκός μας "ερμηνεύει" τον ουρανό, μέσα από ένα timelapse.
Απολαύστε το!

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΩΝ ΑΤΟΜΩΝ

Τα τελευταία χρόνια γίνεται ολοένα και περισσότερη κουβέντα για την Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ) και την ενσυναίσθηση με τους “ειδικούς” να δημιουργούν, ως συνήθως, ένα απόλυτο χάος, αντί να εξηγούν τι ακριβώς συμβαίνει.
Κι αυτό, γιατί η αναμενόμενη αφύπνιση που άρχισε τις 3 τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα και έχει σκοπό να ολοκληρωθεί στον 21ο, είναι αγκάθι στην καρδιά αυτών που έχουν αποφασίσει να διαφεντεύουν αέναα τον πλανήτη.
Οι Άγγλοι ειδικοί λοιπόν, δανείστηκαν μια ακόμα ελληνική λέξη, με μια συγκεκριμένη έννοια για να περιγράψουν κάτι διαφορετικό. Την λέξη empathy. Σε μας η εμπάθεια αφορά έντονα αρνητικά συναισθήματα, εχθρότητα, πάθος εναντίον κάποιου. Οι Αγγλόφωνοι όπως επιστήμονες και ειδικοί, με την λέξη empathy, εννοούν την συναισθηματική ταύτιση ή ενσυναίσθηση:
Όρος της κλινικής ψυχολογίας. Από την άποψη του συμπεριφορισμού, πρόκειται για τη γενίκευση εξαρτημένων αντανακλαστικών λύπης, πόνου, απογοήτευσης κ.ά., στην οποία αυτές οι συναισθηματικές αντιδράσεις αυτές προκαλούνται από τις δυσάρεστες συνθήκες άλλων ατόμων, λόγω της ομοιότητας ή των κοινών στοιχείων τους με τα εξαρτημένα προκλητικά ερεθίσματα για αντίστοιχες συναισθηματικές αντιδράσεις στη δική μας ζωή.
Αφού πρώτα δημιούργησαν ένα γλωσσικό μεταφραστικό μπάχαλο, από ελληνικά στα αγγλικά, και μετά πίσω στα ελληνικά εμείς κατασκευάσαμε την λέξη ενσυναίσθηση για να ανταποκριθούμε επιστημονικά, στο τέλος φροντίζουν να περιοριστούν σε καθαρά εκλογικευμένες και επιστημονικές ιδιότητες, αποκλείοντας τεχνηέντως οτιδήποτε θα μπορούσε να θεωρηθεί ‘μεταφυσικό’, πνευματικό, ή ακόμα και θρησκευτικό.
Φυσικά το επόμενο στάδιο, είναι να δώσουν και “συμβουλές” πως να αντιμετωπίσει κανείς την περίπτωση του, αν διαπιστώσει ότι ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Κανένα εμβόλιο μήπως;
Πρόκειται για καθαρή αφύπνιση
Ο αφυπνισμένος άνθρωπος, που δεν έχει καμία σχέση με εμπάθειες, συμπάθειες ή αντιπάθειες, νιώθει στο λεπτό νευρικό του σύστημα σχεδόν τα πάντα, ανάλογα βέβαια και σε πιο βαθμό είναι αφυπνισμένος.
Είναι συνδεδεμένος με το σύμπαν και με τα έμβια όντα γύρω του και ανταλλάσσει συνεχώς ενέργεια. Παίρνει και δίνει.
Είναι ικανός να αισθανθεί τον πόνο των άλλων, όχι γιατί έχει την ιδιότητα “να είναι καλός ακροατής”, όπως περιγράφουν οι ειδικοί, αλλά γιατί είναι συνδεδεμένος με τον άλλον μέσα από την αφύπνιση του. Τρανό παράδειγμα εκείνο των διδύμων που αν χτυπήσει το ένα μπορεί να πονέσει και το άλλο, ας βρίσκεται και χιλιόμετρα μακριά κι ας μην έχει ενημερωθεί για το χτύπημα του αδελφού του, το ένστικτο της μάνας ή το ‘δέσιμο’ μεταξύ δυο ανθρώπων που ζουν καιρό αρμονικά μαζί.
Επίσης είναι ικανός να νιώσει μέσα από το συλλογικό συνειδητό την ψυχική κατάσταση μιας μικρής ή ακόμα και μεγάλης κοινωνίας στην οποία ζει. Αυτό μάλιστα, έχει γίνει μελέτη ετών με φοβερά αποτελέσματα από το Ινστιτούτο του Princeton όταν πάνω από 60 ανιχνευτές καταγράφουν την Ψυχική Ενέργεια σε όλο τον κόσμο.
Μάλιστα το 2004, το βράδυ της Κυριακής της 4ης Ιουλίου, λίγο πριν ο Άγγελος Χαριστέας βάλει το γκολ που ανέδειξε την ελληνική ομάδα κορυφαία στην Ευρώπη, κάποια συσκευή που κατέγραψε την ψυχική ενέργεια στην Ελλάδα σημείωσε έξαρση δεδομένων. Την ίδια συμπεριφορά παρουσίασαν συσκευές στη Νέα Υόρκη, οι οποίες κατέγραψαν τον πανικό και τον τρόμο των νεοϋορκέζων, αρκετά λεπτά πριν το συμβάν των δίδυμων πύργων. Με λίγα λόγια, οι συσκευές τους όχι μόνο ‘αισθάνονται’, αλλά ‘προ-αισθάνονται’ – μια μεγάλη ικανότητα που είχε παλιά ο άνθρωπος και την έχασε όταν άρχισε να ζει πια στις μεγαλουπόλεις μακριά από τη φύση.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αφυπνισμένου ατόμου
1. Νιώθει τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, ακόμη και κατά την απουσία τους
Ένα αφυπνισμένο άτομο, είναι σε θέση να νιώσει τα ενεργειακά πεδία των άλλων, ακόμη και όταν δεν είναι γύρω του. Θα μπορούσε να είναι στην άλλη πλευρά της πόλης, της χώρας ή ακόμη και του πλανήτη, κι όμως είναι σε θέση να πάρει τις δονήσεις του και να νιώσει τα συναισθήματά τους. Αυτό μπορεί να συμβεί κι αν κάποιος βάλει την προσοχή του έντονα πάνω του και ξαφνικά να νιώσει κάπως. Αν είναι όμορφα, έχει καλώς, αλλά αν όχι, καλό να αναρωτηθεί: «Είναι αυτό τώρα δικό μου;»
Αυτό γλυτώνει από μια μεγάλη ταλαιπωρία, αν μάθετε να αναγνωρίζετε ότι μερικές φορές αυτό που αισθάνεστε είναι αποτέλεσμα της ενέργειας κάποιου άλλου, κι όχι δικό σας.
2. Τα πλήθη είναι βάρος
Μεγάλα πλήθη σημαίνει πολύ και ανακατεμένη ενέργεια, διαφορετικών επιπέδων σε μεγάλες δόσεις. Ο αφυπνισμένος προτιμά πάντα τις μικρές ομάδες ανθρώπων ή τη μοναξιά εκτός κι αν οι μεγάλες συγκεντρώσεις, τελούν κάτω από μια ομπρέλα θετικής ενεργειακής φόρτισης, όπως π.χ. μια συγκέντρωση για ομαδικό διαλογισμό, όπου εκεί θα νιώσει όμορφα ανταλλάσσοντας δονήσεις με άτομα εξίσου αφυπνισμένα.
3. Γνωρίζει πράγματα χωρίς να ξέρει πως τα γνωρίζει
Δεν πρόκειται για μαντική ικανότητα, αλλά είναι αποτέλεσμα της σύνδεσης του με το συλλογικό συνειδητό. Δυσκολεύεται να εξηγήσει λογικά στους άλλους τα όσα “ξέρει”, καθώς τα μη αφυπνισμένα άτομα έχουν την τάση να τα βλέπουν όλα ορθολογικά και να απαιτούν εξηγήσεις και αποδείξεις.
4. Ξέρει τι είναι αλήθεια και τι ψέμα
Με την ίδια ‘ανεξήγητη’ ικανότητα, νιώθει όταν κάποιος του λέει αλήθεια ή ψέματα. Επίσης μπορεί να διαβάσει τη γλώσσα του σώματος πολύ καλά, αλλά και να εντοπίσει σε ένα γραπτό τι μπορεί “να κρύβεται ανάμεσα στις γραμμές.”
5. Είναι υπερ-ευαίσθητοι σε πολλά
Εκτός από την 6η αίσθηση, ακόμα και οι άλλες είναι πολύ ενεργοποιημένες. Οι αφυπνισμένοι δεν αντέχουν το έντονο φως, τη δυνατή μουσική και τους θορύβους, τις έντονες οσμές, νιώθουν τη βρώμικη ηλεκτρική ενέργεια, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, δεν αντέχουν τις φωνές και τη βία, ούτε καν σε ταινία στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση.
6. Εύκολα θύματα ενεργειακού βαμπιρισμού
Τα αφυπνισμένα άτομα αποτελούν σκέτο θήραμα για τα ενεργειακά βαμπίρ. Συνειδητά, αλλά και πολλές φορές ασυνείδητα, τα περιτριγυρίζουν γιατί νιώθουν καλά στην παρουσία τους, αφού είναι κινητοί πομποί θετικής ενέργειας, για να γεμίσουν τις δικές τους μπαταρίες. Καλό θα είναι ο συνειδητά αφυπνισμένος να αποφεύγει τα πάρε-δώσε μαζί τους, ειδικά εκείνων που ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και μάλιστα έχουν αναπτύξει και πολλές τεχνικές (που δεν τις αναφέρουμε για ευνόητους λόγους). Τα αφυπνισμένα άτομα θα πρέπει να βρουν τις δικές τους τεχνικές που θα τους βοηθήσουν να μείνουν ανέγγιχτοι και προστατευμένοι.
7. Έχουν Θεό μέσα τους
Οι ‘αφυπνισμένοι’ φυσικά είναι άνθρωποι που έχουν πολύ Θεό μέσα τους. Ανεξάρτητα αν ανήκουν σε κάποια θρησκεία, έχουν υψηλή πνευματικότητα στην οποία και καταφεύγουν για να φορτιστούν. Η επαφή με τη φύση επίσης τους βοηθάει πολύ να νιώσουν αρμονικά και ισορροπημένα. Αγαπούν το όμορφο και το απλό, ξεχωρίζουν την καλή τέχνη από τις καλές της δονήσεις κι όχι από το βιογραφικό ή το όνομα του καλλιτέχνη και δεν τους τρομάζει η μοναξιά γιατί δεν νιώθουν ποτέ μόνοι, αφού είναι συνδεδεμένοι με το σύμπαν και το Δημιουργό του
Αυτοί είναι οι empathic, ή οι ενσυναίσθητοι ή όπως αλλιώς προσπαθούν να τους ονομάσουν οι “ειδικοί”, για να τους μειώσουν, αποπροσανατολίσουν, περιθωριοποιήσουν και να περιορίσουν τα χαρακτηριστικά τους -που άλλες φορές είναι ευχή κι άλλες κατάρα- σε στενά κοινωνικά και ‘εξηγήσιμα’ πλαίσια.
Βέβαια, πίσω από τις πλάτες μας, οι ‘άθεοι’ επιστήμονες, σπαταλούν ενέργεια, χρόνο και χρήμα, για να κατανοήσουν τα πως και τα γιατί του σύμπαντος -βλέπε cern και πειράματα Princeton κι άλλα πολλά- πράγματα που ο αφυπνισμένος “ξέρει” γιατί ζει μέρα νύχτα με αυτά. Δεν θα στα εξηγήσει, περιγράψει, δώσει να καταλάβεις με λέξεις, γιατί είναι αδύνατον. Ο ίδιος όμως γνωρίζει, γιατί είναι μέρος ενός Θεϊκού Όλου, ένα μικρό ταπεινό κομματάκι του Απόλυτου…

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ – ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ – 19:38 ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Όπως μας πληροφορεί το Δημοτικό Αστεροσκοπείο Λάρισας, την Κυριακή 21 Ιουνίου και ώρα 19:38 ώρα Ελλάδος συμβαίνει το θερινό ηλιοστάσιο ή θερινή τροπή και εισερχόμαστε επίσημα στο καλοκαίρι.
Αστρονομικά η εποχή του καλοκαιριού αρχίζει όταν ο Ήλιος έχει τη μέγιστη βόρεια απόκλιση πάνω στην ουράνια σφαίρα, που σημαίνει ότι φαίνεται να βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόσταση βόρεια του ουράνιου ισημερινού. Κατά την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, οι κάτοικοι του βόρειου ημισφαιρίου του πλανήτη μας έχουν τη μεγαλύτερη διάρκεια μέρας και τη μικρότερη νύχτα. Για τα γεωγραφικά πλάτη που αντιστοιχούν στον τόπο μας η διάρκεια της μέρας είναι 14 ώρες και 48 λεπτά, ενώ αντίστοιχα νύχτα είναι για 9 ώρες και 12 λεπτά. Επιπλέον, ο Ήλιος ανατέλλει από το πιο βορειοανατολικό σημείο του ορίζοντα και δύει στο πιο βορειοδυτικό.
Μερικοί χαρακτηριστικοί αστερισμοί που κυριαρχούν στον καλοκαιρινό έναστρο νυχτερινό ουρανό είναι του Τοξότη, της Λύρας, του Κύκνου και του Ηρακλή. Ενώ λαμπροί αστέρες που ξεχωρίζουν είναι ο Αρκτούρος στον αστερισμό του Βοώτη, ο κόκκινος Αντάρης στον αστερισμό του Σκορπιού και οι τρεις κυανόλευκοι Βέγας, Ντένεμπ και Αλτέιρ, που αποτελούν το γνωστό θερινό τρίγωνο.
Ο αστερισμός της Λύρας εντοπίζεται εύκολα με τη βοήθεια του λαμπρότερου αστέρα της Βέγα. Το φαινόμενο μέγεθος του Βέγα είναι 0,03 και αποτελεί τον πέμπτο πιο λαμπρό αστέρα σε ολόκληρο τον ουρανό. Βρίσκεται σε απόσταση 25 έτη φωτός και με ηλικία 350 εκατομμυρίων ετών είναι πολύ νεότερος από τον Ήλιο μας, που είναι 5 δισεκατομμύρια έτη. Ο αστερισμός της Λύρας συμβολίζει τη λύρα του Έλληνα βάρδου Ορφέα, που με τη μουσική τέχνη του μπορούσε να γητεύει ακόμη και τα άγρια θηρία.
Οι πλανήτες Αφροδίτη, Δίας και Κρόνος θα μας συντροφεύουν στον νυχτερινό καλοκαιρινό ουρανό. Κατά την περιπλάνησή τους στον ουράνιο θόλο, ο Κρόνος θα βρεθεί δυο μοίρες νότια της Σελήνης στις 29 Ιουνίου και στις 26 Ιουλίου, ενώ η Αφροδίτη με τον Δία θα έχουν ένα σφιχτό εναγκαλισμό την 1η Ιουλίου και η γωνιώδη απόστασή τους θα είναι μικρότερη από μισή μοίρα.
Στις χαρές του καλοκαιριού μπορούμε να προσθέσουμε και την απόλαυση να παρατηρούμε την ομορφιά και το μεγαλείο του έναστρου νυχτερινού ουρανού

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

ΒΡΟΧΗ ΑΠΟ ΜΠΑΛΕΣ ΦΩΤΙΑΣ ΕΙΔΑΝ ΚΑΜΕΡΕΣ ΤΗΣ NASA

Τι ακριβώς συμβαίνει στους ουρανούς μας τελευταία; Αστροπύλες  που ανοίγουν και κλείνουν.... Περίεργα τεράστια πλανητοειδή αντικείμενα περιφέρονται ολόγυρα στην Γη... Και τώρα... μπάλες φωτιάς... Υπάρχει εξήγηση για όλα αυτά μαζί, όταν συμβαίνουν σε πολύ κοντινά χρονικά διαστήματα το ένα με το άλλο και, μάλιστα, σε λιγότερο από ένα μήνα;
Όλες οι κάμερες της NASA "έπιασαν" πάνω από 200 μπάλες φωτιάς στους ουρανούς τις τελευταίες 4 μέρες. Ουσιαστικά αυτό το φαινόμενο που θυμίζει μετεωρίτη, ονομάζεται βολίδα και συχνά εκρήγνειται στην ατμόσφαιρα. Μερικές φορές είναι τόσο φωτεινά που θυμίζουν λάμψη του φεγγάρι. Ωστόσο δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο να πέφτουν τόσες πολλές όπως συνηθίζεται στις λεγόμενες "βροχές μετωριτών"...
Στις 15/6/2015 αναφέρθηκαν 16 τέτοιες βολίδες
Στις 16/6/2015 αναφέρθηκαν 14 τέτοιες βολίδες
Στις 17/6/2015 αναφέρθηκαν 71 τέτοιες βολίδες
Στις 18/6/2015 αναφέρθηκαν 101 τέτοιες βολίδες
Γιατί τέτοια μαζική εισβολή βολίδων;

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Ο ΘΕΙΟΣ ΒΡΑΧΟΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Απόσπασμα από το έργο
"Η φλογέρα του Βασιλιά"
Κ. Παλαμά
Εσύ 'σαι που κορώνα σου φορείς το Βράχο. Εσύ 'σαι,
Βράχε, που το ναό κρατάς, κορώνα της κορώνας:
Ναέ, και ποιος να σ' έχτισε μες στους ωραίους ωραίο
για την αιωνιότητα, με κάθε χάρη Εσένα;
Σ' εσέ αποκάλυψη ο ρυθμός, κάθε γραμμή και Μούσα
λόγος το μάρμαρο έγινε κι η ιδέα τέχνη και ήρθες
στη χώρα τη θαυματουργή, που τα στοχάζεται όλα
με τη βοήθεια των Ωρών των καλομετρημένων,
ήρθες απάνου απ' τους λαούς κι απάνου απ' τις θρησκείες,
κυκλώπειε, λυγερόκορμε και σα ζωγραφισμένε.
Όμοια με πολυτιμα παντοτινά μαγνάδια,
Ίδια στη στέγνια, στη νοτιά, στο φως και στο σκοτάδι,
που χέρι δεν ξεϋφαίνει τα και χρόνια δεν τα φθείρουν
και μάτι δεν μπορεί να βρει, πώς απαρχής πλεχτήκαν
κι ανήμπορ' είναι η μαστοριά να τα ξαναρχινήσει,
στοιχειά γιατί τα' αργάστηκαν από δροσοσταλίδες
και νέραϊδοι με τους αφρούς και αγγέλισσες με αχτίδες.
Έτσι και συ. Ούτε δύνοσουν αλλού, Ναέ, να ζήσεις,
παρά όπου πρωτοφύτρωσες. Ανθός, κι η Αθήνα γλάστρα.
http://www.ellinikoarxeio.com/

«Μόνον εσύ είσαι νέα, ω Κόρη. Μόνον εσύ αγνή, Παρθένε. Μόνον εσύ υγιής, Υγεία. Μόνον εσύ Κραταιή, Νίκη. Προστάτιδα των πόλεων, Πρόμαχε. Συντρόφισσα του Άρη είσαι, Αρεία. Ο Κόσμος δεν θα σωθεί παρά επιστρέφοντας σε σένα, αποτινάσσοντας τα βαρβαρικά δεσμά του. Λαμπρή εκείνη η ημέρα, όταν οι πόλεις που άρπαξαν τα σπασμένα κομμάτια του ναού σου, Ρώμη, Βενετία, Παρίσι Λονδίνο, Κοπεγχάγη, θ' αποκαταστήσουν τα ΚΛΟΠΙΜΑΙΑ, θα σχηματίσουν ιερές θεωρίες για να επιστρέψουν τα κομμάτια που έχουν στην κατοχή τους λέγοντας: Συγχώρα μας, Θεά!»
Από την προσευχή του Ερνέστου Ρενάν επάνω στην Ακρόπολη ... (ΑΘΗΝΑ 1865)
Από το βιβλίο «Η Μυστική Ακρόπολη», του Ιωάννη Γιαννόπουλου Εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ

ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΜΟΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
Ο Μεσσιανισμός αναφέρεται στη δουλική αναμονή λύτρωσης από εξωτερικούς παράγοντες. Ειδικότερα, πρόκειται για την εσφαλμένη εντύπωση του λαού σχετικά με την έλευση ενός «χαρισματικού» ηγέτη – σωτήρα, ο οποίος, ως δια μαγείας και μόνο με την παρουσία του, θα απαλλάξει την κοινωνία από τα προβλήματά της. Παρουσιάζεται με τις εξής μορφές:
Πολιτικός: παρατηρείται τόσο στον αναπτυγμένο όσο και στον υπανάπτυκτο κόσμο.
Θρησκευτικός: επικρατεί ιδιαίτερα σε θεοκρατικές κοινωνίες και καθεστώτα.
Οικονομικός – πολιτιστικός: παρουσιάζεται όπου επικρατεί η ξενομανία.
Αθλητικός: προκαλεί την καταστρατήγηση του φίλαθλου πνεύματος και τη δημιουργία οπαδών.
ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ:
1. Μεταβατική παράγραφος:
Ιδιαίτερα διαδεδομένος ήταν στους λαούς της Ανατολής, καθώς η ιδιοσυγκρασία, η νοοτροπία και η παράδοσή τους καλλιεργούσε πρόσφορο έδαφος για το Μεσσιανισμό.
Δημιούργημα της Ανατολής είναι και ο όρος Μεσιάχ, δηλαδή ‘χρισμένος’: πρόκειται για εβραϊκό όρο. Ο θεοκρατισμός και ο δεσποτισμός που επικρατούσαν σ’ αυτούς τους λαούς, η πνευματική δουλεία, η μοιρολατρεία και η παθητικότητα, ο σκοταδισμός και η βαρβαρότητα εξέθρεφαν την προσδοκία του Μεσσία.
Αντίθετα, τα γνωρίσματα της Αρχαίας Ελλάδας με τα δημοκρατικά ιδεώδη, την στροφή στον ανθρωποκεντρισμό, την ελευθερία σκέψης, έκφρασης και δράσης, τον ορθολογισμό, την εσωτερική ελευθερία και τον σεβασμό, την επιδίωξη του μέτρου και του ήθους και την συνολική φιλοσοφική θεώρηση της ζωής δεν καθιστούσαν τον έλληνα ευάλωτο στη δουλοπρέπεια του μεσσιανισμού.
2. Αιτίες:
Καθώς ο μεσσιανισμός αποτελεί ένα εκφυλιστικό, αλλοτριωτικό φαινόμενο και συνιστά υποσύνολο του λαϊκισμού, παρουσιάζει αντίστοιχες μ’ αυτόν αιτίες. Συγκεκριμένα, φαινόμενα Μεσσιανισμού οφείλονται:
Στην έντονη μοιρολατρεία, τη μειωμένη αυτοεκτίμηση, την εσωτερική ανελευθερία, την αδράνεια και την παθητικότητα στην πολιτική και κοινωνική ζωή – μ’ ένα λόγο, στη έλλειψη παιδείας και πνευματικής καλλιέργειας.
Στα Μ.Μ.Ε. που προετοιμάζουν το έδαφος με τη συγκαλυμμένη προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση και τη διαφήμιση.
Στον ατέρμονο υλικό ευδαιμονισμό, που καλλιεργεί η υπερκατανάλωση της εποχής.
Στα πολιτικά κόμματα που δημιουργούν πόλωση με μικροπολιτικές και κομματικές επιδιώξεις, που προωθούν μια συγκεντρωτική δομή της εξουσίας με κόμματα προσωποπαγή και ισχυρά αρχηγικά πρότυπα
Στις θρησκευτικές αιρέσεις που προβάλλουν ως η ‘μόνη’ αλήθεια.
Στην επιστήμη και την τεχνολογία, που παρουσιάζουν τον εκσυγχρονισμό και τα επιτεύγματά τους ως την πανάκεια για όλα τα προβλήματα του ανθρώπου.
Σε οποιονδήποτε παράγοντα ευαγγελίζεται την «λύση» χωρίς προσπάθεια.
Σήμερα, δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν αναγάγει την Ενωμένη Ευρώπη σε Μεσσία και περιμένουν να λύσει αυτός ο συνασπισμός όλα τα αδιέξοδα της ελληνικής πραγματικότητας.
3. Αποτελέσματα:
Επικράτηση ιδεοληψιών και ιδεολογημάτων που διαταρράσσουν την ψυχική ηρεμία της κοινωνίας και προκαλούν φαινόμενα φανατισμού.
Καλλιέργεια φαινομένων ολοκληρωτισμού και δεσποτισμού με θεοκρατικό χαρακτήρα.
Πνευματική υποδούλωση και διαμόρφωση ετερόφωτων πολιτών, μισαλλόδοξων και φανατικών που γίνονται υποχείρια σε πολιτικά ή θρησκευτικά συμφέροντα.
Παθητικοποίηση και αδρανοποίηση μπροστά στα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα.
4. Λύσεις:
Η απαλλαγή από το Μεσσιανισμό βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Για τον ελεύθερο άνθρωπο δεν υπάρχει δουλική αναμονή μιας έξωθεν σωτηρίας. Αντίθετα, μεσσίας είναι ο Λόγος, η ελεύθερη ψυχή. Γι’ αυτό δεν επαιτεί τη σωτηρία, αλλά τη διεκδικεί.
Ο σύγχρονος άνθρωπος πρέπει ν’ ανακαλύψει τις εσωτερικές δυνάμεις του.
Ανθρωποκεντρική παιδεία: ολόπλευρη καλλιέργεια, κριτική ματιά, γόνιμη αμφισβήτηση.
Κατάκτηση αυτογνωσίας, αυτοσεβασμού και αλληλοσεβασμού.
Αγωνιστικό φρόνημα, συμμετοχή στα κοινά, συνεργατικό πνεύμα.
Εδραίωση της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Ανάληψη των ευθυνών τους από τους πολιτικούς.
Ουσιαστική γνωριμία με την παράδοση και τον πολιτισμό μας και απεγκλωβισμός από ξένες επιρροές.
Δεοντολογική λειτουργία και χρήση των Μ.Μ.Ε.
Κινητοποίηση των πνευματικών ανθρώπων.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ:
Ο Μεσσιανισμός, όπως και ο λαϊκισμός, γεννιέται όταν η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική προσφορά και τη λαϊκή ζήτηση διευρύνεται, όταν οι πολιτικοί αποδεικνύονται ανίκανοι ν’ αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της κοινωνίας, όταν οι δημοκρατικές ματαιώσεις είναι μεγάλες.
Ο Μεσσιανισμός, ως νοοτροπία και πρακτική, εκτός του ότι ευθύνεται για μεγάλα δεινά, αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη απελπισίας έναντι των θεσμών και των φορέων που αδυνατούν να εκπληρώσουν την αποστολή τους.
ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ
Πρωσοποπαγής = που στηρίζεται στο προσωπικό κύρος του αρχηγού και όχι σε συλλογικές διαδικασίες. Προσωπολάτρης, προσωπολατρεία.
Διαβουκολώ = παραπλανώ με ψεύτικες ελπίδες / διαβουκόληση,
Δεσπότης, δεσποτικός, ασύδοτος, ασυδοσία,
Σκοταδισμός, φανατισμός, μισαλλοδοξία, ιεροί πόλεμοι,
Μοιρολάτρης, μοιρολατρεία, παθητικότητα
Έλευση του μεσσία.
Ευνοώ, υποθάλπω το μεσσιανισμό.
Απορρίπτω, αντιτίθεμαι, εναντιώνομαι στο μεσσιανισμό.
Οι οπαδοί του μεσσιανισμού ευαγγελίζονται τη σωτηρία του ανθρώπου, του λαού, του έθνους.
Όπου επικρατούν μεσσιανικές αντιλήψεις, οι λαοί γίνονται ποίμνιο και ποιμένας τους ο μεσσίας.
Τρέφω ή εναποθέτω ελπίδες ή προσδοκίες.
Οι ελπίδες πως κάποιος χαρισματικός ηγέτης θα σώσει το λαό είναι χιμαιρικές.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΤΣΙΡΙΓΩΤΗ ΣΕΒΑΣΤΟΥΛΑ, ΠΕ2.

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΘΟΣ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ…

Ένας από τους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης και των ανθρωπίνων επιτευγμάτων, είναι η τεχνολογία, που σήμερα έχει φτάσει, κατά κοινή ομολογία, σε αρκετά υψηλό επίπεδο εξέλιξης. Τί ίσχυε όμως παλαιότερα; Τι συνέβαινε στον εν λόγω κλάδο κατά τα πανάρχαια χρόνια.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι γραμμική. Ξεκίνησε δηλαδή από την «ανυπαρξία» και αναπτύσσεται σταδιακά μέχρι την σύγχρονη εποχή. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν πως χιλιάδες χρόνια πριν η τεχνολογία είχε φτάσει σε μεγάλο απόγειο, έπειτα συνέβη κάτι συνταρακτικό που προκάλεσε μία ολική καταστροφή και ένα συνακόλουθο νέο ξεκίνημα στον συγκεκριμένο τομέα.
Όσον αφορά την δεύτερη άποψη, υπάρχουν ενδείξεις, ικανές να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι πιθανόν οι Έλληνες διέθεταν μεγάλο μέρος της εξελιγμένης εκείνης τεχνολογίας, αν λάβουμε επιπλέον υπ’ όψιν μας την ιστορία μας, που φτάνει σε βάθος χιλιετιών, τα ταξίδια σε όλον τον πλανήτη από τα πανάρχαια κιόλας χρόνια, τα καλλιτεχνικά και πομπώδη οικοδομήματα, κλπ.
Αλλά ας αφήσουμε τα στοιχεία να «μιλήσουν» από μόνα τους, ώστε να εξάγει ο καθένας τα συμπεράσματά του.
Στοιχείο 1ο: Περί το -9.500, σύμφωνα με επιστήμονες ωκεανολογίας, παλαιοντολογίας, γεωλογίας, κ.α., ξέσπασε Ελληνο-Ατλαντικός Πόλεμος, τον οποίο ο Πλάτων στα έργα του «Τίμαιος» και «Κριτίας», τον χαρακτηρίζει «σφοδρό». Οι Έλληνες βγήκαν νικητές και η Ατλαντίδα βυθίστηκε ξαφνικά. Ερευνητές λένε πως η βύθισή της προήλθε από ισχυρή έκρηξη, που αν δεχτούμε την άποψη περί υψηλής τεχνολογίας, πιθανόν προήλθε από εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Έπειτα από τον σφοδρό εκείνο πόλεμο τα πάντα γύρισαν λογικά στην λίθινη εποχή και ο πολιτισμός ξαναγεννήθηκε αργότερα στην παραδοσιακή κοιτίδα του!
Ο Πλάτων αναφερόμενος στον μεγάλο νομοθέτη της Αθήνας, Σόλωνα, ο οποίος είχε επισκεφθεί την Αίγυπτο και οι ιερείς εκεί του αποκάλυψαν τα χειρόγραφά τους, όπου ήταν καταγεγραμμένες πληροφορίες που πιστοποιούσαν την ύπαρξη του νησιού και την προηγμένη τεχνολογία των Ελλήνων.
Συγκεκριμένα ο Πλάτων δια στόματος Κριτία αναφέρει στο έργο «Τίμαιος»:
«Ένας εκ των ιερέων ανέφερε στον Σόλωνα: Εσείς οι Έλληνες είστε αιώνια παιδιά· Έλλην γέρος δεν υπάρχει. Όταν το άκουσε αυτό ο Σόλων, ρώτησε: Πώς; Τι εννοείς μ’ αυτό; Ο ιερέας απάντησε: Όλοι είστε νέοι στην ψυχή, γιατί δεν έχετε μέσα σ’ αυτήν καμία παλιά αντίληψη, που να προέρχεται από αρχαία παράδοση ούτε καμία γνώση που να γέρασε με τον καιρό. Και η αιτία είναι η εξής· πολλές και με διάφορους τρόπους καταστροφές στους ανθρώπους έχουν συμβεί και θα συμβούν, οι μεγαλύτερες εξαιτίας της φωτιάς και του νερού, οι μικρότερες δε από μύρια άλλα αίτια (…)Τα επιτεύγματα της πόλης σας ήταν πολλά και μεγάλα·(σ.σ. αναφέρεται στους Αθηναίους) είναι γραμμένα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε να τα θαυμάζουμε. Υπάρχει όμως ένα που τα ξεπερνά όλα σε μεγαλείο και αρετή.
Τα αρχεία μας αναφέρουν ότι η πόλη σας αναχαίτισε κάποτε μια μεγάλη δύναμη που είχε επιτεθεί με αλαζονεία εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινώντας απ’ έξω, από τον Ατλαντικό ωκεανό.
Οι άνθρωποι μπορούσαν να ταξιδεύουν εκείνη την εποχή στον ωκεανό, γιατί αμέσως μετά το στόμιό του ―που, όπως μαθαίνω, εσείς το ονομάζετε Ηράκλειες Στήλες― υπήρχε ένα νησί μεγαλύτερο από την Ασία και τη Λιβύη μαζί. Οι ταξιδιώτες της εποχής περνούσαν από αυτό στα άλλα νησιά και από εκεί σε όλη την απέναντι ήπειρο που περιβάλλει αυτήν την πραγματικά αχανή θάλασσα. Όλα τα μέρη που βρίσκονται μέσα από το στόμιο που λέγαμε φαίνονται σαν λιμάνι με στενή είσοδο· το πέλαγος όμως που εκτείνεται έξω από το στόμιο είναι πραγματικό πέλαγος· και η στεριά που το περικλείει θα έλεγε κανείς ότι αξίζει να ονομαστεί «ήπειρος», στην κυριολεξία του όρου. Σ” αυτό το νησί, την Ατλαντίδα, δημιουργήθηκε κάτω από βασιλική εξουσία μια μεγάλη και θαυμαστή δύναμη που κυριάρχησε σε όλο το νησί καθώς και σε πολλά άλλα νησιά και μέρη της απέναντι ηπείρου. Επιπλέον, προς την πλευρά μας, επικράτησε στη Λιβύη ως την Αίγυπτο και στην Ευρώπη ως την Τυρρηνία. Αυτή λοιπόν η μεγάλη δύναμη συγκέντρωσε κάποτε όλα της τα στρατεύματα και επιχείρησε, με μία μόνο επίθεση, να υποδουλώσει την πόλη σας και τη δική μας και όλες όσες βρίσκονται μέσα από τις Στήλες. Τότε ακριβώς, Σόλων, αποκαλύφθηκε σε όλη την ανθρωπότητα η αρετή και η δύναμη της πόλης σας, γιατί στάθηκε πρώτη στο φρόνημα και στην τεχνική του πολέμου. Επικεφαλής των Ελλήνων, και στη συνέχεια αναγκασμένη να πολεμήσει μόνη όταν οι άλλοι την εγκατέλειψαν, έφθασε στον έσχατο κίνδυνο αλλά τελικά απέκρουσε τους εισβολείς και θριάμβευσε. Δεν άφησε έτσι να γνωρίσουν τη σκλαβιά αυτοί που δεν είχαν υποδουλωθεί ποτέ και απελευθέρωσε με μεγαλοψυχία όλους εμάς τους άλλους που κατοικούσαμε μέσα από τις Ηράκλειες Στήλες. Πολύ αργότερα όμως ήρθαν τρομεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και, μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα φρίκης, όλο το γένος των πολεμιστών σας χάθηκε μέσα στη γη, και το νησί της Ατλαντίδας βυθίστηκε στη θάλασσα και αφανίστηκε. Ο ωκεανός σ” εκείνα τα μέρη έγινε απροσπέλαστος και ανεξερεύνητος από την πολύ βαθιά λάσπη που άφησε πίσω της η Ατλαντίδα καθώς καταποντιζόταν».
Συνοψίζοντας, ο Πλάτων μιλά ξεκάθαρα για σφοδρό πόλεμο μεταξύ Ατλάντων και Ελλήνων, το τέλος του οποίου συμπίπτει χρονικά με το τέλος της Ατλαντίδας.
Πρόσφατα οι επιστήμονες Paul Weinzweig και  Pauline Zalitzki ισχυρίζονται ότι εντόπισαν το εν λόγω νησί. Ανακάλυψαν τα βυθισμένα ερείπια μιας αρχαίας πόλης στις ακτές της Κούβας.
Το σημείο που ανακαλύφθηκε περιλαμβάνει αρκετές σφίγγες και τουλάχιστον τέσσερις γιγάντιες πυραμίδες (μεγαλύτερες από την αντίστοιχη του Χέοπος της Αιγύπτου, που θεωρείται η μεγαλύτερη του κόσμου!) μαζί με άλλες κατασκευές.
Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι πάνω στις κατασκευές υπάρχουν αρχαία σύμβολα και πικτογράμματα, μεταξύ των οποίων και ο χρυσός αριθμός «Φ» του Πυθαγόρα !
Επομένως βρισκόμαστε πιθανόν μπροστά σε μία πολύ εξελιγμένη τεχνολογία, την οποία δεν μπορεί παρά να διέθεταν και οι Έλληνες, αφού εν τέλει βύθισαν ολόκληρη ήπειρο!
ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΙΜΑΝΑΣ ΤΩΝ ΣΑΒΑΡΤΖΝΑΝΑ ΓΙΑΒΑΝΑ ΓΕΜΙΖΑΝ ΤΟΥΣ ΑΙΘΕΡΕΣ…
Στοιχείο 2ο: Τα λεγόμενα «Vimana» (=αστέρια), που αποτελούσαν ιπτάμενες μηχανές! Ένα από τα μεγάλα ινδικά έπη, το «Ραμαγιάνα», περιγράφει λεπτομερώς την ιστορία ενός ταξιδιού στο φεγγάρι μέσω ενός Βιμανα. Επρόκειτο για ιπτάμενα αντικείμενα που έβλεπαν οι Ινδοί στον ουρανό. Επρόκειτο για τα αεροσκάφη των “Σαβαρτζνάνα Γιαβάνα”, όπως μας αποκαλούν στα σανσκτρικικά οι Ινδοί, που σημαίνει “Πάνσοφοι Έλληνες”.
Να σημειωθεί ακόμη πως στην Ινδία υπάρχουν δύο αρχαιότατες ελληνικές πόλεις με μεγάλη έκταση· η Μοχέντζο-ντάρο και η Χαράππα, καθώς και ότι στην ίδια περιοχη εχει ανακαλυφθεί επιγραφή στα ελληνικά, που χρονολογείται το -9.000, σύμφωνα με στοιχεία του BBC.
Στοιχείο 3ο: Στην πόλη Nazca κοντά στο Περού, αλλά και σε άλλες περιοχές, έχουν ανακαλυφθεί αρχαία κοσμοδρόμια και βάσεις, τα οποία χρονολογούνται πριν το -3.000. Μελετητές υποστηρίζουν οτι κοσμοδρόμιο υπήρχε και σε περιοχή κοντά στην Θεσσαλονίκη, η οποία όμως βυθίστηκε κατά τον Ελληνο-Ατλαντικό Πόλεμο. Γνωστό είναι άλλωστε πως η κυρίως Ελλάδα στα πολύ αρχαία χρόνια αποτελούνταν μόνο από στεριά, την περίφημη Αιγιίδα και μετά την βύθισή της, προέκυψαν τα πολυάριθμα νησιά του Αιγαίου, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα.
Στοιχείο 4ο: Ο Αμερικανός καθηγητής Charles Hapgood αναλαμβάνει να μελετήσει πανάρχαιους χάρτες, μεταξύ των οποίων και αυτός του Piri Reis, ο οποίος είχε ισχυριστεί πως βασίστηκε σε αρχαιότερους χάρτες. Ο χάρτης απεικονίζει την Αρκτική και κάποιες περιοχές της Αμερικής. Το παράδοξο όμως είναι, πως όχι μόνο απεικονίζει την Ανταρκτική που προηγείται χρονικώς της ανακάλυψης της ηπείρου το 1820, αλλά επιπλέον, ότι το φαίνεται το έδαφος της Ανταρκτικής κάτω από τον πάγο!
Η ακρίβεια του εν λόγω χάρτη προϋποθέτει γνώσεις σφαιρικής τριγωνομετρίας και γνώση της μεθόδου της αζιμουθιακής προβολής των ίσων αποστάσεων, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες.
Υπάρχει επομένως το σενάριο να υπήρχε τεχνολογία τέτοια, ώστε να ήταν δυνατή η σφαιρική μελέτη της γης από το διάστημα.
Αλλά και ο χάρτης Oronteus Finaeus απεικονίζει την γη στρογγυλή σε μια εποχή που επικρατούσε η άποψη ότι είναι επίπεδη.
Στοιχείο 5ο: Βάσει ερευνών και αρχαιολογικών ευρημάτων πολλοί μελετητές πιστεύουν πως οι Έλληνες διέθεταν αυτήν την υψηλή τεχνολογία, εξ” ου και τα υπερατλαντικά ταξίδια και τα μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, μερικά εκ των οποίων χρειάζονται οπωσδήποτε υψηλή τεχνολογική υποστήριξη.
Επομένως υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να κατείχαν οι Έλληνες υψηλή τεχνολογία και να την μετέδωσαν μέσω των κατασκευών και των ταξιδιών τους σε όλον τον κόσμο.
Εμείς σας παραθέσαμε κάποια από τα στοιχεία, που έχουν έρθει στο φως. Το μόνο που έχετε εσείς να κάνετε είναι να έχετε το μυαλό μας ανοιχτό και να ερευνάτε όσο μπορείτε, εξάγοντας τα δικά σας προσωπικά συμπεράσματα. Γιατί μόνο έτσι προσεγγίζει κανείς την αλήθεια.
Στο παρακάτω οπτικοακουστικό μπορείτε να ενεργοποιήσετε τους υπότιτλους με αυτόματη μετάφραση.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΣΠΑΝΟΥΣ

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΕΝΥΠΝΙΑΖΕΣΘΑΙ ΕΣΤΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ

Σχεδόν σε όλα μου τα όνειρα ξέρω ότι αυτό που ζω δεν είναι η πραγματικότητα. Έτσι όταν άρχισα μια μέρα να ονειρεύομαι ότι πετάω, ήξερα ότι το βλέπω στον ύπνο μου κι έτσι συγκεντρώθηκα στο να απολαύσω την πτήση μου. Καθώς πετούσα, όμως, σκέφτηκα να προσπαθήσω να επηρεάσω το όνειρό μου, ώστε ας πούμε, να πετάω πάνω από ένα όμορφο δάσος κι όχι πάνω από την πόλη. Μόλις το σκέφτηκα, άλλαξε το τοπίο και παρόλο που δεν έγινε ακριβώς όπως το φαντάστηκα, η αλλαγή ήταν προς το καλύτερο (από την πόλη βρέθηκα σε ένα ωραίο τοπίο με εντυπωσιακά βουνά από κόκκινη πέτρα). Πήρα θάρρος, έτσι, κι άρχισα να προσπαθώ να αλλάξω κι άλλο το όνειρό μου.
Ενώ κατάφερνα, όμως, να κάνω αλλαγές, δε μου ήταν εύκολο κι επίσης όσο πιο πολλά άλλαζα, τόσο πιο πολύ αντιστεκόταν το όνειρό μου. Ας πούμε, αν προσπαθούσα να πετάξω πιο ψηλά, ξαφνικά βρισκόμουν κάτω από ένα υπόστεγο που μου έκοβε το δρόμο για τον ουρανό ή αν ήθελα ήλιο, άρχιζε να βρέχει. Το όνειρό μου μετατράπηκε σε μια μάχη μεταξύ του συνειδητού μου και του υποσυνειδήτου μου.
Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ αν τελικά αυτό συμβαίνει και με τα εμπόδια που συναντάω στην πραγματική ζωή. Μήπως τελικά εμείς νομίζουμε ότι τα συναντάμε, ενώ στην ουσία τα δημιουργεί ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά μας; Μήπως τελικά τα εμπόδια της ζωής είναι το ίδιο μάταια και κατασκευασμένα όσο τα εμπόδια που με δυσκόλευαν στο όνειρο; Και πώς θα μπορούσα να μάθω να μην αυτοπεριορίζομαι, αφού τα εμπόδια μοιάζουν τόσο απτά;
Παράλληλα με αυτές τις σκέψεις, συνέχιζα τη μάχη με το υποσυνείδητό μου. Απελπίστηκα κάποια στιγμή και αναρωτήθηκα για ποιο λόγο το υποσυνείδητό μου αντιστεκόταν τόσο πολύ. Αφού είναι μέρος του εαυτού μου, γιατί δεν με άφηνε να κάνω αυτό που θέλω; Στο κάτω κάτω, τι είχε να χάσει με το να υποκύψει στη θέλησή μου; Και τώρα μάλιστα το είχα πιάσει και "απροετοίμαστο". Άρχισα να φοβάμαι ότι την επόμενη φορά που θα περίμενε την "επίθεσή" μου δε θα αρκούνταν στο να αντισταθμίζει τις κινήσεις μου, αλλά απλά θα με κράταγε συνεχώς σε κλειστούς χώρους.
Μετά, όμως, σκέφτηκα ότι δεν είχα λόγο να αντιμετωπίζω ως εχθρό το υποσυνείδητό μου. Ίσως δεν ήθελε απλά και μόνο να μου πάει κόντρα, ίσως ήθελε να μου πει κάτι. Στην αρχή η ιδέα μού φάνηκε γελοία ή καλύτερα αφελής, γεννημένη από την παιδική ανάγκη να πιστεύεις ότι όλοι έχουν το καλό μέσα τους. Τι χρήσιμο να έχει να σου πει ο ίδιος σου ο εαυτός όταν απλά σου πάει κόντρα;
Και μετά αναδύθηκε η απάντηση από τα βάθη του μυαλού μου. Το υποσυνείδητό μου μου έλεγε ότι δεν έχει νόημα να προσπαθώ να ξεπεράσω τα εμπόδια, γιατί έτσι αποδέχομαι την ύπαρξή τους, αποδέχομαι ότι μπορούν να με εμποδίσουν. Αν πραγματικά θέλω να είμαι κυρίαρχος του ονείρου μου, δεν έχει νόημα να αποφεύγω ένα υπόστεγο, αλλά να περνάω από μέσα του, καταρρίπτοντας έτσι την ικανότητά του να με σταματήσει. Και πράγματι, βρέθηκα σε ένα κλειστό χώρο, αλλά αντί να ψάξω για πόρτες και παράθυρα, βούτηξα στο ταβάνι και πέρασα από μέσα του. 
Άρχισα να εξασκούμαι σε αυτή τη νέα τεχνική και κατάλαβα ότι αυτό πρέπει να κάνω και με τα εμπόδια στην αληθινή ζωή: πρέπει απλά να μην αποδέχομαι αξιωματικά την ικανότητά τους να με εμποδίζουν.
Κι ένιωσα επιτέλους ότι είχα καταλάβει... 
Και μετά απορώ γιατί δεν ξεκουράζομαι αρκετά όταν κοιμάμαι!

ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ....

“Στις τέχνες, καθώς και στη φιλοσοφία, από ένα σημείο και ύστερα δεν λέγεται πια τίποτε το καινούργιο. Μετά τους Έλληνες κάθε μεγάλο έργο είναι μεγάλο κατά την έννοια ότι εμφανίζεται με καινούργια μορφή, με αλλιώτικο τρόπο, με διαφορετική έκφραση.
Ο Δάντης είναι η προέκταση του Βιργίλιου, και ο Βιργίλιος του Ομήρου. Ο Γκαίτε είναι η προέκταση του Σαίξπηρ, και ο Σαίξπηρ του Αισχύλου. Ο Κάτουλος είναι προέκταση του Αρχίλοχου, και ο Μπάυρον του Κάτουλου. Ο Λουκρήτιος είναι προέκταση του Επίκουρου, και ο ‘Ενγκελς του Λουκρήτιου.
Ο Καβάφης χωρίς την Παλατινή Ανθολογία θα έδειχνε στα μάτια μας – ο Καβάφης είναι ποιητής οπτικός, είναι γλύπτης- μισοσβησμένο ψηφιδωτό. Και η «ηλιακή μεταφυσική» του Ελύτη είναι ανάσταση θανάτου της ποίησης του Σολωμού, όπως και το φως της ποίησης του Σολωμού είναι ανάσταση θανάτου της ποίησης του Πλάτωνα.
Αλλά πέρα από επιδράσεις και ετοιμασίες προοδοποιές, τα παλαιά έργα γεμίζουν τα νεότερα με αναφορές και δανεισμούς αυτούσιους. Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, πόσα τσιτάτα του Ομήρου περιέχει το τρίτο βιβλίο της πλατωνική Πολιτείας“. [1]
“Η μηχανική του Νεύτωνα, για παράδειγμα, που άνοιξε τη γνώση του ανθρώπου στους δρόμους του ουρανού, την εστία της την αναγνωρίζει στη Γεωμετρία του Ευκλείδη. Η απροσδιοριστία του Χάιζενμπεργκ, ολοκληρώνοντας τον πλου μιας κοσμικής Οδύσσειας, ξαναγυρίζει στο “μεταβάλον αναπαύεται” του Ηράκλειτου. Η γενική θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, που κρούει να της ανοίξουν οι πύλες των δυνάμεων που ισορροπούν στο κενό τους αστέρες και τους γαλαξίες, στη βάση της σχολιάζει αναλυτικά τρεις λέξεις του Λεύκιπου : “Και περιπλεχθέντων άστρα γίνεσθαι”.
Με την ίδια έννοια η φιλοσοφία της Ευρώπης, η ξυλοδεσία που πάνω της θα πλέξει το κλήμα της ζωής και θα δέσει το σταφύλι της ποίησης, είναι η ανάποτυξη της αρχαϊκής απορίας των ελλήνων. Σε όλο το φάσμα της γνωστικής προέλασης. Ακόμη κι εκεί που φαίνεται πως προσκρούει στα όρια, όπως λογουχάρη στον Κάντ, η διαλύεται στης μήτρες, όλως λογουχάρη στον Χάιντεγκερ, η ευρωπαϊκή φιλοσοφία μυρηκάζει τους ελληνικούς καρπούς απο το δέντρο που βασάνιζε τον Τάνταλο!
Την θάλασσα του στοχασμού απο τον Καρτέσιο στον Έγελο και απο τον Σπινόζα στον Μπέρξον οι έλληνες την είχαν γνωρίσει με το σώμα και τη αφή τους. Ο Θαλής, λογουχάρη, λούστηκε στα νερά της, ο Αναξιμένης ανάσανε τον αέρα της, ο Ηράκλειτος ξάπλωσε στον ήλιο της, ο Εμπεδοκλής πήδηξε στο βυθό της. Ύδωρ, δηλ., αήρ, πυρ, άλμα στην Αίτνα είναι Θαλής, Αναξιμένης, Ηράκλειτος, Εμπεδοκλής.
Αυτή την πλατιά θάλασσα οι ευρωπαίοι ποιητές τη μεταχειρίστηκαν με πελώριο τρόπο. Είτε προσπαθώντας να την καταπιούν, όπως ήθελαν οι μυστικοί Έκχαρτ και Μπαίμε, είτε δοκιμάζοντας να την αδειάσουν “με το κουταλάκι του καφέ”, όπως ήθελε οΈλιοτ.” [2]
[1] Βλ. “Τα Ελληνικά”, σελ. 54 – 55, του αειμνήστου καθηγητή Λιαντίνη Δημήτριου.
[2] Βλ. “Ο Νηφομανής – η ποιητική του Σεφέρη”, σελ. 109 – 110. του αείμνηστου καθηγητή Λιαντίνη Δημήριου.
http://www.ellinikoarxeio.com/

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ

Στην ιστορία μάθαμε ότι οι Τούρκοι κατάφεραν έπειτα από σκληρές μάχες να καταλάβουν τους Βυζαντινούς και την Κωνσταντινούπολη. Στην ιστορία μάθαμε ότι χρωστάμε χάρη στην εκκλησία γιατί τα 400 χρόνια σκλαβιάς, αυτή διατήρησε το Ελληνικό πνεύμα ζωντανό! Η ιστορία όμως μας είπε και για μια Κερκόπορτα.... και τίποτα παραπάνω. Πόσοι από εμάς όμως ξέρουμε το τι έγινε πραγματικά εκεί;
Η Πόλη δεν Εάλω. Απλά την παρέδωσαν! Ποιος; Ο κλήρος! Οι προστάτες των παραδόσεων και τις μεγάλης χριστιανικής αυτοκρατορίας που δεν μπόρεσαν να δεχθούν την πιθανή επανένωση των 2 εκκλησιών, την πιθανή απώλεια εξουσιασμού που ήδη είχαν.
Το χρονικό της "άλωσης" περιγράφεται από την Θεοδώρα Φραντζή, κόρη του χρονικογράφου της "άλωσης" Γεωργίου Φραντζή, που ήταν αξιωματούχος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. (Το βιβλίο της Θ. Φραντζή βρίσκεται σε μετάφραση στην Εθνική βιβλιοθήκη και περιγράφει όλες τις λεπτομέρειες για την Προδοσία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους κρατούντες το "πνεύμα"). Η επιτροπή που θα διαπραγματευόταν την παράδοση της Πόλης στον Σουλτάνο, ήταν εξαμελής και αποτελείτο από τον Ιεροκήρυκα τότε Ιωασάμ (Ιωσήφ) Κόκα, τον Μέγα Δούκα Λεόντιο και αλλά 4 άτομα. Η επιτροπή των Τούρκων είχε αρχηγό τον Πασά της Αδριανούπολης Ρεσιτ.
Οι όροι που έθεσαν ο Ιωασάφ και Λεόντειος ήταν οι εξής:
1. Η Αγία Σοφία και οι 10 κυριότερες εκκλησίες, καθώς και τα μοναστήρια με τις περιούσιες τους και τα εισοδήματα τους να παραμείνουν στους παπάδες, όπως και μέχρι τώρα!!!
2. Εγγύηση για την ζωή και τις περιούσιες των ατόμων που περιέχονταν στον κατάλογο που έδωσαν.
3. Οι χριστιανοί παπάδες να μην αλλάξουν αμφίεση, να λατρεύουν τον θεό τους και να καβαλάνε άλογο!
Στη δεύτερη συνάντηση οι Τούρκοι έφεραν την απάντηση του Σουλτάνου, όπου έγιναν δεκτοί οι όροι πλην αυτού που αφορούσε την Αγία Σοφία και την ίππευση άλογων από ιερείς. Μόνον οι υπεύθυνοι της παράδοσης επιτρέπεται να είναι έφιπποι.
Ο Ιωασάφ και οι προδότες συνελήφθησαν για προδοσία, μόλις χώρισαν από τους Τούρκους. Ρωτήθηκε αν αρνείται την κατηγόρια της συνομωσίας και αυτός απάντησε: "Καυχιέμαι γι’ αυτό. Ήθελα να σώσω την εκκλησία από την ένωση με τους καταραμένους καθολικούς. Προτίμησα να βάλω τέλος στην αυτοκρατορία. Αυτοκράτορα θα πέσει ο θρόνος σου και θα καταπατηθεί". Ο Αυτοκράτορας του είπε ότι θα πέσουμε πολεμώντας και ο προδότης ιερωμένος απαντά: "Συ με κρίνεις σήμερα, αύριο θα σε δικάσει ο θεός"(!!!). Το δικαστήριο καταδίκασε τον προδότη Ιωασάφ σε θάνατο, ο οποίος ήταν προκλητικός και αυθάδης και όχι μόνο δεν αρνείται την κατηγόρια, αλλά καυχιέται και για την προδοσία, γεγονός που φανερώνει το πνεύμα της εκκλησίας στις κρίσιμες αυτές στιγμές.
Μετά από ισχυρές πιέσεις της ορθόδοξης εκκλησίας στον Αυτοκράτορα, χαρίστηκε η ζωή του Ιωασάφ Κόκα, που έκανε τα πάντα για να κυριευθεί η Κωνσταντινούπολη από τους Τούρκους. Ο Ιωασάφ Κόκας είναι ο Γ' μετά την άλωση Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ("+1459-1463")...
Η Πόλη δεν έπεσε, ούτε αλώθηκε. ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ από τον χριστιανορθόδοξο κλήρο και οι αποδείξεις είναι πολλές:
1. Ο Σουλτάνος Σελίμ το 1519 ήθελε να γκρεμίσει τις εκκλησίες και ο Πατριάρχης Θεόκλητος παρουσίασε μαρτυρίες ζώντων γενίτσαρων που βεβαιώσαν ότι η Πόλη ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ με συνθήκη στον Μωάμεθ. (Σπάθας, Μεσαιωνική βιβλιοθήκη).
2. Ο Πατριάρχης Ιερεμίας Α' το 1532 όταν ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν Α' "ήθελε να χαλάσει τις εκκλησίες" προσκόμισε μαρτυρίες και αποδείξεις για να μην χαθούν τα προνομία και του απέδειξε ότι "Η Πόλη ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ Και Δεν Πάρθηκε Με Σπαθιών" (Μεσαιωνική βιβλιοθήκη - Σπάθας, Πατριαρχική Ιστορία - Ι. Μαλαξός, Μετά την άλωση - Θα. Υψηλάντης)
3. "Οι Τούρκοι ΠΑΡΕΛΑΒΑΝ την ελεεινή Πόλη και μπήκαν μέσα" (Βερβερινός Κώδικας)
4. "Οι ανθενωτικοί ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ την Πόλη για να πάρουν τα προνόμια από τον Σουλτάνο" γράφει σε επιστολή του προς τον Πάπα ο χρονογράφος της "άλωσης" Επίσκοπος Χίου Λεονάρδος.
5. "Η Πόλη ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ από την θρησκευτική μερίδα των ανθενωτικών στους αρχηγούς του πολιορκητικού Στρατού" (Καρολίδης - Ιστορία Της Ελλάδος)
6. Σε παλιό λαϊκό τραγούδι του Πόντου αναφέρεται η ΠΑΡΑΔΟΣΗ Της Πόλης με τη χαρακτηριστική φράση "ΕΔΩΚΑΝ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ" . . .
Όσο και αν κάποιοι εθελοτυφλούν, η τραγική ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι την κρίσιμη στιγμή, άνθρωποι του πάπα υπερασπίστηκαν την πόλη κι ορθόδοξοι χριστιανοί, ιερωμένοι, μοναχοί και λαϊκοί την παρέδωσαν στους Οθωμανούς.
Με τον πρώτο μετά την άλωση πατριάρχη Γεώργιο Σχολάριο (Γεννάδιο Β') να πρωτοστατεί σε διαδηλώσεις και εκδηλώσεις ενάντια στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, ακριβώς τις κρίσιμες ώρες της πολιορκίας. Με δέκα χιλιάδες καλόγερους να διαδίδουν ότι είναι θέλημα Θεού να μπούν οι Οθωμανοί στη Βασιλεύουσα και να κυριεύσουν τη μισή οπότε Άγγελος Κυρίου θα κατέβει από τους ουρανούς, θα καθαιρέσει τον αυτοκράτορα, θα βάλει άλλον και θα διώξει τους εισβολείς. Με πιο πρακτικό τον μοναχό Πέτρο που πήρε άλλους τριακόσιους και πέρασε στις τουρκικές γραμμές. Με τους ευσεβείς ανθενωτικούς να βοηθούν τον Μωάμεθ να χτίσει το οχυρό Ρούμελι Χισάρ. Και με τους "μέσα" να οργανώνουν σαμποτάζ με πιο ηχηρό την ανατίναξη του Ιπποδρομίου. Και την κρίσιμη ώρα να υποδέχονται τους αφηνιασμένους κατακτητές ως ελευθερωτές. Ο θρύλος για την Κερκόπορτα δεν πλάστηκε τυχαία. Άλλωστε ο ίδιος ο αδελφός του τραγικού Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ήταν αυτός που πρώτος, με συμμάχους τους Οθωμανούς, προσπάθησε να πάρει την Πόλη "στο όνομα της Ορθοδοξίας.."
[Απόσπασμα από το άρθρο του Κ. Μπρούσαλη με τίτλο "Εάλω η Πόλις και το χαστούκι" στην στήλη Αντιθέσεις - Εφημερίδα Έθνος 28/5/2001]
Την ίδια ώρα, τρεις χιλιάδες καθολικοί, Βενετσιάνοι, Γενουάτες και άλλοι υπεράσπιζαν τα τείχη με πρώτο τον Ιωάννη Ιουστινιάνη, τον μόνο μεταξύ Βυζαντινών και ξένων που δέχτηκε να πολεμήσει στην πύλη του Ρωμανού, το σημείο δηλαδή που δεχόταν την κύρια πίεση των πολιορκητών.
Για ανθενωτικούς ορθοδόξους δεν ξέρουμε να σκοτώθηκαν στις μάχες.
Έτσι λοιπόν ο Παλαιολόγος πολεμούσε με 1000 δικούς του που 'χε φέρει απ' τον Μυστρά και με 3000 καθολικούς Γενοβέζους, ενώ στα μοναστήρια μέσα και γύρω από τη Κωνσταντινούπολη τεμπέλιαζαν 500.000 ορθόδοξοι στην ακμή της ηλικίας τους, που έγιναν καλόγεροι! Οι μόνοι ορθόδοξοι που δεν ήταν στα μοναστήρια ήταν αυτοί που προπαγάνδιζαν την κατάκτηση της πόλης από τους οθωμανούς καθώς και αυτοί που άνοιγαν βέβαια την κερκόπορτα!
Και κάτι πολύ σημαντικό! Μας λένε ότι η κερκόπορτα βρισκόταν στην εβραϊκή συνοικία της Κωνσταντινούπολης και πως τάχα την άνοιξαν οι "κακοί εβραίοι οι ενάντιοι της ορθοδοξίας κλπ κλπ"... Όμως! Η πτώση της Κωνσταντινούπολης έγινε το "+1453", ενώ οι εβραίοι έφτασαν οργανωμένα και ίδρυσαν δική τους συνοικία σε αυτήν μόλις στα τέλη του "+1492", δηλαδή 40 χρόνια αργότερα!!!
Το "+1453" δεν υπήρχε εβραϊκή συνοικία στην Κωνσταντινούπολη, άρα οι ορθόδοξοι προπαγανδιστές λένε ψέματα... Προφανώς το κάνουν για να καλύψουν τα αίσχη του πατριάρχη τους, που φώναξε και τους τούρκους στην πόλη, και τους άνοιξε και τις πόρτες, διότι ως γνωστόν: Ήτανε θέλημα του θεού των χριστιανών η πόλη να τουρκέψει! Και πότε τούρκεψε; Μόλις στον Αυτοκρατορικό θρόνο ανέβηκε κάποιος που για πρώτη φορά μετά από 1100 χρόνια χαρακτήρισε τον εαυτό του Έλληνα και όχι χριστιανό ρωμιό!
Στις διαπραγματεύσεις από πλευράς των ρασοφόρων, έλαβε μέρος ο ιεροκήρυκας της Αγίας Σοφίας, Ιωάσαφ, κι από πλευράς των κοσμικών ο Μέγας Δούκας Λεόντιος και ο αρχιναύαρχος Νεόφυτος. Παρατίθεται ο διάλογος μεταξύ των δωσίλογων και του Ρεσίτ Πασά, έτσι όπως διασώθηκε και δημοσιεύθηκε («Δαυλός», Μάρτιος 1993):
Μέγας Δούκας Λεόντιος: Πρέπει να είμαστε εξασφαλισμένοι απ' όλες τις πλευρές πασά μου. Εσείς ζητάτε όρκους, ενέχυρα κι ομήρους, χωρίς να προσφέρετε τίποτε.
Ρεσίτ Πασάς: Ο αρχηγός των πιστών, ο Μωάμεθ, όσο εξαρτάται απ' αυτόν, επιθυμεί να μην χυθεί το αίμα των υπηκόων του, καθώς και των Ναζωραίων, γιατί έτσι μας προστάζουν τα ιερά μας βιβλία που γράφουν: «Αιχμαλωσία στους άπιστους και θάνατος στους αποστάτες». Με έστειλε λοιπόν να συνθηκολογήσουμε μαζί σας, όχι γιατί αμφιβάλλει πως ο Αλλάχ θα του παραδώσει την Κωνσταντινούπολη, αλλά γιατί θέλει να χαθούν όσο γίνεται λιγότεροι άνθρωποι για την απόκτησή της.
Ιωάσαφ: Αυτό μπορεί να γίνει! Να πεις όμως στον σουλτάνο σου, ότι αν θεωρεί ότι μπορεί να καταλάβει την πόλη πολεμώντας, κάνει λάθος. Θα πρέπει να ρίξει στην μάχη όλον τον στρατό του κι ολάκερο το πυροβολικό. Και τότε πάλι, μα τους Άγιους Αναργύρους, δεν είναι σίγουρο πως θα νικήσει.
Ρεσίτ Πασάς: Σας ακούω λοιπόν. Πέστε μας τις προτάσεις σας.
Ιωάσαφ: Δεν είναι καθόλου δύσκολο να θυμηθείτε όσα θ' ακούσετε και να τα πείτε στον αφέντη σας. Πρώτον, οι δέκα κυριότερες εκκλησίες και η Αγία Σοφία να μείνουν στους χριστιανούς, καθώς και όλα τα μοναστήρια με τις περιουσίες και τα εισοδήματά τους. Δεύτερον, ζητούμε εγγυήσεις ζωής, προσώπων, ιδιοκτησίας, οικιών, γαιών, υπηρεσιών και όλων εκείνων, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται μέσα σ' αυτό το έγγραφο που σας παραδίδω. Και τρίτον, οι χριστιανοί που θα σωθούν, να μην υποχρεωθούν ν' αλλάξουν τρόπο ντυσίματος και να έχουν δικαίωμα να καβαλάνε σε άλογο. Επίσης να μην καταπιέζονται θρησκευτικά.
Οι συναντήσεις αυτές γνωστοποιήθηκαν στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, αλλά αποφάσισε να μην τους συλλάβει, μέχρι να μάθει την απάντηση του Μωάμεθ Β'.
Στην επόμενη συνάντηση, τον λόγο πήρε πρώτος ο Ρεσίτ Πασάς:
Ρεσίτ Πασάς: Σας αναγγέλλουμε, ότι σύμφωνα με όσα είπαμε στην τελευταία μας συνάντηση, οι σύντροφοί μου κι εγώ ήρθαμε σε επαφή με τον σεβαστό μας σουλτάνο στην Αδριανούπολη...
Ιωάσαφ: Ελπίζω ότι η απάντηση του σουλτάνου θα είναι ευχάριστη για όλους. Ο κίνδυνος αυτών των συναντήσεων, είναι πολύ μεγάλος για εμάς. Εσείς δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτε. Κι αν η διαπραγμάτευση αποτύχει, εμείς θα έχουμε πάντα τον φόβο, μήπως και μαθευτούν αυτά που συζητάμε, ενώ εσείς θα πάρετε αμοιβή από τον κύριό σας, γι' αυτήν σας την αποστολή.
Ρεσίτ Πασάς: Οι όροι του σουλτάνου είναι ευνοϊκοί για όλους, εκτός κι αν, παρά την απελπιστική σας θέση, φανείτε άνθρωποι παράλογοι.
Ιωάσαφ: Η θέση μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Και δεν ήρθαμε εδώ για ν' ακούσουμε απειλές. Προχώρα σε παρακαλώ στην απάντηση. Έχε όμως υπόψιν σου, ότι όποιες κι αν είναι οι συνέπειες αυτών των νυχτερινών μας συναντήσεων, είναι η τελευταία φορά που μαζευόμαστε εδώ.
Ρεσίτ Πασάς: Για την πρώτη πρόταση, δηλαδή για τις δέκα εκκλησιές και τα μοναστήρια, καθώς και για τις εκκλησιαστικές περιουσίες, ο σουλτάνος λέει «ναι», σας τα παραχωρεί. Για την δεύτερη, λέει «ναι»· σαν εγγύηση ορκίζεται στον άγιο μας νόμο. Για την τρίτη, λέει «μερικώς ναι», γιατί οι μουφτήδες δεν συμφωνούν να ιππεύουν οι χριστιανοί σε άλογα. Διέταξε να εξαιρεθούν αυτοί που θα του παραδώσουν την πόλη.
Φτάνουμε λοιπόν στις μέρες, όπου η Εκκλησία, εντελώς υποκριτικά, «θρηνεί» τον «μαρμαρωμένο βασιλιά» που κάποτε θ' αναστηθεί και θα ξαναπάρει την Πόλη που οι ίδιοι οι ρασοφόροι έκαναν τα πάντα για να πέσει στα χέρια των Τούρκων (ας μην ξεχνάμε την αλησμόνητη ρήση του πατριάρχη Γεννάδιου, που έβγαινε στους δρόμους και καταριόταν τον Παλαιολόγο, μόλις έπεσε η Πόλη: «Δεν βλέπετε ότι η Ορθοδοξία εθριάμβευσεν; Από του νυν, ουδέν πλέον φοβείται»), όπως κι έκαναν τα πάντα για να μην φύγει απ' τα χέρια τους (βλέπε αφορισμούς και προδοσίες). Είναι αληθινά θαυμαστό, τι καταστάσεις μπορεί πράγματι να δημιουργήσει η περίφημη ελληνορθόδοξη «παράδοση». Ας μην ξεχνάμε, την έλευση του άγγελου Κυρίου, που σύμφωνα με την ελληνορθόδοξη «παράδοση», παρέλαβε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον μαρμάρωσε, μέχρι την μεγάλη ώρα που θα επέστρεφε και πάλι για να ξαναπάρει την Πόλη (τι ήταν και είναι διατεθειμένος να πιστέψει ο κόσμος...), «προφήτευαν» οι ανθενωτικοί ρασοφόροι και πριν την Άλωση. Μόνο που θα ερχόταν για διαφορετικό σκοπό: Να καθαιρέσει τον Παλαιολόγο και να ορίσει άλλον αυτοκράτορα -προφανώς ανθενωτικό. Ως τέτοιο «θείο» σημάδι μάλιστα, ερμήνευσαν μια έκλειψη σελήνης που συνέβη την 23η Μαΐου 1453, σπέρνοντας τον πανικό και ενισχύοντας τις υπονομευτικές ενέργειες.
Αλλά μιας και έγινε -αναπόφευκτα- η αναφορά στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, θα ήταν σκόπιμο να ληφθούν υπόψιν και κάποιες παράμετροι -λιγότερο γνωστές- που αφορούν τον θάνατό του. Γνωρίζουμε σήμερα -από το χρονικό του Γεωργίου Φραντζή-, πως ο Παλαιολόγος έπεσε ηρωικώς μαχόμενος κι όταν αναγνωρίσθηκε απ' τους Τούρκους το πτώμα του από τους χρυσούς δικέφαλους αετούς που κοσμούσαν τα πέδιλά του, αποκεφαλίστηκε και το μεν κεφάλι εστάλη ως τρόπαιο σε περιφορά στις οθωμανικές κτήσεις, ενώ το σώμα του παραδόθηκε στους χριστιανούς για να ταφεί με βασιλικές τιμές. Το ερώτημα που αμέσως προκύπτει, είναι: Που 'ν 'το; Που είναι ο τάφος του; 
Διότι απ' την στιγμή που οι ίδιοι οι Οθωμανοί παρέδωσαν όπως λέγεται το σώμα του, δεν υπήρχε κανέναν λόγος να τον θάψουν κάπου κρυφά. Εκτός κι αν το εξαφάνισαν οι ανθενωτικοί. Αλλά σε κάθε περίπτωση, δεν θα είχε διασωθεί από μαρτυρίες αυτός ο τόπος; Αντ' αυτού γίνεται βομβαρδισμός ανοησιών περί «μαρμαρωμένου βασιλιά» (κάποιοι αιθεροβάμονες παραμυθατζήδες μάλιστα, επικαλούνται σήμερα μέχρι και μαρτυρίες Τούρκων, οι οποίοι λένε ότι γνωρίζουν που βρίσκεται ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς» [υπονοείται κάπου στα υπόγεια της Αγιάς Σοφιάς]).
Ο Ενετός γιατρός, Νικολό Μπαρμπάρο, γράφει πως «Για τον αυτοκράτορα κανένας δεν μπόρεσε να μάθει ποτέ είδηση για τις πράξεις του. Ούτε ζωντανός βρέθηκε κι ούτε νεκρός, αλλά μερικοί λένε ότι τον είδαν ανάμεσα στα πτώματα των σκοτωμένων». Μήπως θα πρέπει να αξιολογηθούν καλύτερα και οι εκδοχές που αναφέρονται σε τουλάχιστον τρία χρονογραφήματα (του επίσκοπου Σαμουήλ, του Αρμένιου Αβραάμ απ' την Άγκυρα και του Νικολά της Τούκια) που σύμφωνα μ' αυτές, ο Παλαιολόγος δεν σκοτώθηκε στην μάχη, αλλά τις κρίσιμες στιγμές, κατέφυγε σε πλοίο και διέφυγε; Άλλωστε, η εικόνα που προκύπτει από τα περισσότερα χρονικά, είναι ότι αυτοί που αντιστάθηκαν περισσότερο ήταν οι Γενουάτες μισθοφόροι (αν και ο αρχηγός τους Τζιοβάνι Τζιουστινιάνι, εγκατέλειψε κι αυτός την μάχη δύο ημέρες πριν την Άλωση), παρά οι ίδιοι οι Βυζαντινοί.
Όλα αυτά στην κρίση του καθενός...
http://www.pare-dose.net/3699#ixzz3dJyMH7Nq , http://www.esoterica.gr/Forums/

ΕΙΚΟΝΑ: O Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής παραχωρεί τα προνόμια του Πατριαρχείου στον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Ψηφιδωτό από τον Πατριαρχικό Οίκο στην Κωνσταντινούπολη.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου