Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

ΑΙΘΗΡ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΡΕΥΣΤΟ ΠΟΥ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ


Ο Πλάτωνας
 συμβολίζει τον Αιθέρα
με δωδεκάεδρο.
Ο Αιθέρας αποτελεί αντικείμενο μελέτης και κατανόησης από αρχαιοτάτων χρόνων. Μέσα στους αιώνες έχει γίνει αποδεκτός, έχει αναφερθεί ως ανυπόστατος, έχει αποδειχθεί μαθηματικά, έχει αμφισβητηθεί από την φυσική. Τέλος, κάποιοι που τον κατέρριψαν, τελικά, αναθεώρησαν, όπως ο Αϊνστάιν.
Για τους Αρχαίους Έλληνες ο Αιθέρας ήταν μία από τις πρωταρχικές θεότητες.
Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την «ποιότητά» του θα πρέπει να εντρυφήσουμε σε Αριστοτέλη, Ευριπίδη, Εμπεδοκλή, Πλάτωνα και πολλούς άλλους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Κυρίως, όμως, στα Ορφικά Κείμενα και την Ορφική Θεογονία.
Τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες του Aιθέρος είναι: διεισδυτικότατος, ταχύτατος, εξ ουρανού προερχόμενος, πυρ καθαρό, φύση ελαφρότατη, άπειρος, κυκλοφορητικός.
Ο Χρόνος γέννησε τον Αιθέρα, το Χάος, το Έρεβος και στην συνέχεια το Κοσμικό Αυγό από το οποίο φανερώθηκε ο Φάνης (Ιερωνύμου και Ελλάνικου Θεογονία, 1(54)) και το Σύμπαν μας.
Το Έρεβος είναι τόπος διάβασης και συνεπώς  δεν συμμετέχει στην κοσμοποιία (Ιλιάδα Π 327, Οδύσσεια Κ 528, Λ 564, Μ 81 κλπ). 
Το δε Χάος αποτελεί το σύνολο του περιεχομένου του Κοσμικού Αυγού (Ιερωνύμου και Ελλάνικου Θεογονία, 2(55))
Κατά συνέπεια, ο κόσμος μας και όλο το Σύμπαν μας «υπάρχει» στην αγκαλιά του Αιθέρα.
«Ο Ζευς ονομάζεται και Αιθήρ» (Ορφικά Αποσπάσματα 28), οπότε, και σύμφωνα με την όλη Ορφική Θεολογία, μία εκ των ιδιοτήτων του Αιθέρος είναι η γέννηση.
«Και  νους αδιάψευστος, βασιλιάς, είναι ο άφθαρτος Αιθέρας, γιατί μ’ αυτό λέει τα πάντα και ακούει και δεν υπάρχει φωνή, ούτε κραυγή, ούτε κτύπος, ούτε και φήμη, που να ξεφεύγει από τα αυτιά του πανίσχυρου Κρονίωνα. Έτσι, λοιπόν, είναι ο νους και η κεφαλή του Διός» (Ορφικά Αποσπάσματα 6, 19-23).
Κατά συνέπεια ο Αιθέρας έχει πλήρη αντίληψη του εαυτού του, απ’ άκρη σ’ άκρη του. Επιπλέον έχει νοημοσύνη.
Όλα τα δημιουργήματα που υπάρχουν μέσα στον Αιθέρα, βρίσκονται σε ένα κραταιό δεσμό με χρυσό σχοινί από τον Αιθέρα (Ορφικά Αποσπάσματα 10).
Δηλαδή, όλα τα δημιουργήματα συνδέονται μεταξύ τους με κάποια μορφή «σχοινιού» ώστε κάθε ταλάντωση σε ένα σημείο θα φτάνει, κάποια στιγμή, στο πιο μακρινό. Επομένως όλα θα επηρεάζονται με κάποιον τρόπο, όπως περίπου τα συγκοινωνούντα δοχεία ή ένα τεντωμένο πανί. Θα μπορούσε να περιγραφεί σαν ο «Συμπαντικός Υμένας» που συνδέει τα πάντα μεταξύ τους.
«Όπου υπάρχει γέννηση υπάρχει και χρόνος» (Ορφικά Ανέκδοτα Αποσπάσματα 13).
Με άλλα λόγια εφόσον ο Αιθήρ μπορεί να γεννήσει (και γεννάει, λόγω πολλών άλλων ιδιοτήτων του αλλά και διότι όπως είδαμε παραπάνω ταυτίζεται με τον Δία) τότε, μετατρέπεται σε «χρόνο». Αλλά για να γεννηθεί κάτι χρειάζεται και «χώρο».
Ο Αιθήρ μπορεί να ταυτιστεί με τον «χωροχρόνο» (St. Hawking, Το χρονικό του Χρόνου).
Πηγάζει και σχετίζεται όχι μόνο με την γη, αλλά και με το κάθε τι που ζει, εξελίσσεται, αναπνέει από αυτήν και με αυτήν. Εμπλουτίζει τον άνθρωπο με ενέργεια και πνευματική διαύγεια. Η αιώνια αυτή ενέργεια, εμπεριέχεται στον άνθρωπο και σε κάθε τι ζωντανό, έμψυχο και υλικό.
Είναι η κοσμική πνοή που διαπερνάει τα πάντα και βρίσκεται παντού στο Σύμπαν. Είναι η ενέργεια που πληρεί τα πάντα, είναι το ίδιο το θείον. Είναι η ίδια η φύση του σύμπαντος κόσμου. Μας επισκέπτεται από τα ουράνια, τον συναντούμε καθημερινά, τον περιέχουμε μέσα μας και τον εκπέμπουμε παντού. Διαποτίζει τα πάντα και ανανεώνεται από τα πάντα. Είναι η μουσική του κόσμου και ο κόσμος αποτελεί το ακροατήριό της. Είναι αυτό που μας δονεί και μας τρέφει. Υπήρχε πάντα και θα συνεχίσει να υπάρχει.

1 σχόλιο:

Φ.Φ είπε...

Να θέσω το εξής ερώτημα: κατά την Αριστοτελική θέαση, τελικά ο αιθήρ ταυτίζεται με το κατασκευαστικόν σχέδιον και το υλικόν αίτιον μαζι; Δηλαδή, έχουμε τον Νου, το όν ή Ον, από το οποίο εκπορεύονται όλες οι δομές και συνάμα η πρώτη ύλη; Είναι δυνάμει ο αιθήρ τα πάντα; Είναι καθαρή θεική πρωταρχική ενέργεια του Όντος, που μετουσιώνεται στα πάντα; Κατά τον Ορφισμό, είναι το περιεχόμενο του ωού, που ξεχύθηκε όταν έσπασε το κέλυφος, δυνάμει να γίνει τα πάντα; Χρόνια παιδεύομαι με αυτο, ακροβατώντας μεταξύ Αριστοτέλη και Ορφικών...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου